Zondag 28/11/2021

Sébastien Carraro (35)

Ik werk nu vijftien jaar bij Arcelor. Ik ben onderhoudsmonteur aan de galvanisatielijnen. Vorige maand heb ik gehoord dat mijn baan zal verdwijnen. Dat doet pijn, want ik werk er graag. Voor mij betekent het dat het kapitalisme verrot is.

"Ik kom uit een Italiaanse familie die oorspronkelijk uit de buurt van Venetië stamt. Mijn grootvader kwam naar België om in de mijnen bij Luik te werken. Hij leeft niet meer, drie jaar nadat hij met prepensioen kon gaan is hij al overleden. Mijn vader ging zoals zoveel mannen hier in de regio werken bij Cockerill, dat later Usinor werd, toen Arcelor en nu ArcelorMittal.

"'Zoon, je moet ook bij de staalfabriek gaan werken', zei hij toen ik als tiener op de technische school zat. 'Het is mooi, vast werk, het verdient goed en het is dicht bij huis.' En zo is het gegaan. Toen ik van school kwam ben ik metallo geworden, ik ging verdienen, stichtte een gezin, kon een auto kopen, een huis. Het leven leek helemaal in orde.

"Nu leven we in onzekerheid. Ik weet niet wanneer ik word ontslagen. Er gaan geruchten dat het volgende maand al afgelopen is, of in april. De leiding van onze fabriek weet het zelf nog niet, krijg je de indruk. Die moeten wachten op wat er wordt beslist op het hoofdkantoor in Luxemburg of Londen.

"Ik ben nog jong, ik zal wel ander werk vinden. Maar ik heb veel collega's die 45, 50 zijn. Voor hen wordt het heel moeilijk. Ze zijn te jong voor een prepensioen en te oud voor de meeste banen. Voor iedereen is het triest als je je werk verliest, maar voor hen nog het meest.

"Ik heb weinig hoop meer dat het nog goed komt met de Luikse staal. Het dode punt lijkt wel bereikt. Het heeft te maken met de manier waarop het kapitalisme werkt. Nationalisatie zou misschien wel helpen, maar dat wordt op de langere termijn toch lastig.

"Kijk, wij kunnen in Luik op een concurrerende manier staal maken, maar meneer Mittal heeft er geen belang bij dat we blijven bestaan. Hij wil dat er minder staal wordt gemaakt, zodat hij zijn prijzen kan verhogen. Hij wil zeker niet onze fabriek overdragen, want Mittal wil geen nieuwe concurrent.

"De mooiste herinnering aan de staalfabriek? Toen de chef me in zijn bureau riep, drie jaar nadat ik als leerling was begonnen. 'Je doet het goed', vertelde hij me, 'je krijgt een aanstelling voor onbepaalde tijd'. Ik ben meteen naar huis gegaan. Mijn vrouw barstte in tranen uit. 'Nu zitten we goed', zeiden we.

"Het ontslag komt op een ongelukkig moment, we zijn bezig een nieuw huis te bouwen. Gelukkig werkt mijn vrouw ook, maar we zullen de buikriem toch flink moeten aanhalen. Ik bouw zelf mee aan het huis, dat helpt.

"De auto is afbetaald, gelukkig. We zullen op de vakanties gaan bezuinigen, denk ik. Vorig jaar gingen we nog drie keer weg. Skiën in Frankrijk, naar Centerparks in Nederland en naar de zon in Italie. Ik vrees dat we het binnenkort met de zon in België moeten doen.

"Mijn vader heeft het er moeilijker mee dan ik, hoe het de Luikse staal vergaat. Hij is echt boos, hij haat de verantwoordelijken. Ik ken die gevoelens ook wel, maar ik ben ook vader van kinderen, zoals de meeste metallo's. 'Papa, wees wel voorzichtig als je gaat demonstreren', zei mijn dochter deze week. Voilà, ik luister naar mijn kinderen, ik gooi geen stenen meer.

"Dat neemt niet weg dat ik me rot voel over hoe we deze week in Straatsburg zijn behandeld. Gefouilleerd en ingesloten alsof we boeven waren. En in Namen werd het waterkanon op ons losgelaten. Schandalig, ik heb geen enkel respect meer voor zulke politieagenten.

"'C'est todi li p'tit qu'on spotche', zeggen ze bij ons in het Luikse dialect: het is altijd de kleine man die gepakt wordt."

We zullen het met de zon in België moeten doen

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234