Dinsdag 23/07/2019

Scott

Catherine Vuylsteke is De Morgen-redactrice en auteur van 'Vroeger is een ander land, acht aangespoelde jonge levens' (2011)

Scott Manyo moet in België kunnen blijven (DM 25/4). Dat leek zelfs Terzake-presentator Lieven Verstraete te vinden. Op geen enkel moment ging hij in tegen de negentienjarige afgewezen asielzoeker uit Kameroen aan de andere kant van de lijn. Ben ik het daar niet mee eens? Ik vraag me vooral af of we weten wat we willen. Vorig jaar kwam elke drie uur een Scott in ons land aan, week in week uit. Tussen 2006 en 2011 waren het er volgens de Dienst Voogdij 10.728, evenveel als het inwonertal van gemeentes als Hoeilaart, De Pinte of Borgloon. Slechts een minderheid beweerde om politieke redenen te komen en vroeg asiel aan, wat minder dan de helft van de aanvragers ook kreeg.

De rest ontvluchtte dronken vaders, gebroken families, een gebrek aan perspectieven. Evenveel redenen als er verhalen zijn, maar neem dit van me aan: gelukkige families ontdoen zich nergens ter wereld van hun kinderen. Niet hebzucht maar verdriet en misère drijven gezinnen uiteen.

Tot aan hun achttiende verjaardag kunnen deze meisjes en vooral jongens hier op onderwijs, huisvesting en bijstand rekenen. En dan breekt het uur U aan: einde hulp, welkom in de wereld van de volwassen illegalen.

"Heb ik mijn best niet gedaan?" Een jonge Guineeër die ik in het kader van mijn boek Vroeger is een ander land een jaar lang volgde, kon het bevel om het grondgebied te verlaten niet begrijpen. Hij is zoals Scott: goed genoeg geïntegreerd om een van beide landstalen te spreken, er een Belgische vriendin op na te houden, te studeren en te werken.

Ibrahim, Scott en al die anderen hebben zich vastgeklampt aan de illusie van een nieuw leven. Ze waren dapperder, overtuigder, gedrevener dan de meeste van onze eigen welvaartskinderen. Toch krijgen ze nu een onvoldoende van onze overheid.

Zijn wij burgers het daar niet mee eens? Als hun lot ons zozeer beroert, waarom stemmen we dan steeds rechtser? En waarom vindt een instantie als de Dienst Voogdij dan zo moeilijk voogden voor deze jongeren en schreeuwen hulpinstanties vergeefs om pleeg- en steungezinnen?

Scott is anders, hoor ik zijn vrienden zeggen. Anders dan u en ik, dat wel, maar niet verschillend van Ibrahim, Reza en de talloze anonieme jongeren in hun schaduw.

Zolang het slachtoffer geen gezicht heeft, slaapt de beul op rozen. Het is een oude waarheid, die hier en elders altijd weer wordt aangewend, of het nu gaat om kalfje Willy of om de Nederlands-Angolese Mauro, met wie Scott overigens om tal van redenen echt niet kan worden vergeleken.

Weekhartig willen we de Kameroense jongen redden, hardvochtig vragen we om maatregelen tegen de 'ons overspoelende vreemdelingen'. Zou een volwassen debat over een aartsmoeilijke vraagstuk als asiel en migratie niet gestoeld moeten zijn op humanisme, realiteitszin en verantwoordelijkheid eerder dan op goedkoop sentiment?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden