Zaterdag 19/09/2020

Cd van de week

Scott Matthew - 'This Here Defeat': Pure weemoed

Beeld rv

Hoe klinkt de liefde wanneer ze enkel leegte nalaat? Dat is, kort samengevat, de vraag waarop Scott Matthew met 'This Here Defeat' een antwoord zoekt. Het levert een donkere, melancholische plaat op van een bij momenten haast ondraaglijke schoonheid.

Scott Matthew is een Australiër die in New York woont, en in het verleden al een band had met Spencer Cobrin, de voormalige drummer van Morrissey. Hij bracht in 2008 zijn eerste soloplaat uit, en de stijlmerken die daar al aan de oppervlakte kwamen werden in de loop der jaren verder uitgezuiverd.

Ook 'This Here Defeat', de opvolger van 'Unlearned', zijn coverplaat van twee jaar geleden, is spartaans maar stijlvol gearrangeerd. De songs klinken verstild, stellen het met spaarzaam aangeslagen akkoorden op elektrische gitaar, een verdwaalde pianoriedel of een zachte tik op een drumstel. Heel af en toe, zoals in het stemmige 'Ode', nemen strijkers het over, die zich als klimop rond de uit pure weemoed geboetseerde stem van Matthew wikkelen. Het is meteen een van de meest beklemmende passages op een plaat die bij elke nieuwe beluistering iets meer onder de huid kruipt.

Zelfs het bij de eerste kennismaking wat luchtig aandoende 'Bittersweet', dat gaat over het eens worden over onenigheid, is een prelude voor een hart dat op breken staat. Niets mooier dan het verlangen naar iets dat nooit meer terugkomt. Niet triester ook, dat klopt eveneens. Maar uit die tristesse worden vaak de pakkendste liedjes geboren.

Dieper snijden

Scott Matthew situeert zich in hetzelfde gebied als pakweg Scott Walker, Tindersticks, The Divine Comedy en Anthony and the Johnsons. Gloedvolle, warme stem, sobere, authentieke songs. "I won't write a song / to tell the world that you're gone / to tell the world of all your wrongs", klinkt het in de titelsong, misschien wel het mooiste nummer dat Matthew tot nog toe geschreven heeft. Een strofe verderop snijdt het mes nog dieper. "I won't write a song / so you can show all your friends / I wasn't the one." In elke lettergreep hoor je dat de tekst proefondervindelijk werd vastgesteld, dat het de weerslag is van een uitgedoofde liefde. Maar de herinnering blijft hangen.

De Australiër behoort tot die soort songschrijvers die de stelling onderschrijft dat, als je verliefd bent, er geen behoefte is om daarover te schrijven. Het levert zelden interessante nummers op, want hoe omschrijf je geluk? En dus is het wachten tot de schaduwkant zich aandient en de muze weer komt aankloppen. Bij Scott Matthew levert het met 'This Here Defeat' opnieuw een ijzingwekkend mooie plaat op, waar je moeilijk onverschillig bij kunt blijven. "A burning effigy of you and me / it's something that we used to be", zingt hij ergens. We hadden het zelf niet beter kunnen samenvatten.

Beeld rv
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234