Woensdag 24/07/2019

Interview

"Schurk? Ik ben een good guy"

Dit is hem: de meest gehate en uitgefloten man van Engeland. De schurk die het godenkind Usain Bolt van zijn troon spurtte. In werkelijkheid is er niets demonisch aan Justin Gatlin (35), wereldkampioen op de 100 meter. "Mensen zijn bereid om je een tweede kans te geven, maar niet als een kampioen, wel als een tweederangsatleet."

Tranen van geluk. Justin Gatlin is emotioneel na zijn zege op de 100 meter op het WK in Londen. Beeld Getty Images

Justin Gatlin verschijnt helemaal alleen op de afspraak. Geen bodyguard, geen manager, geen perschef. De Amerikaan heeft niemand nodig om hem te verdedigen, dat kan hij zelf uitstekend. Hij is niet arrogant of verwaand. Neen, Gatlin is in de omgang een aangename kerel. Beleefd en bescheiden en vooral niet de ploert voor wie de Britse pers hem verslijt.

Alleen is er dat verleden van hem: dopingzondaar. Tot twee keer toe. Van dat etiket raakt hij nooit meer verlost en dat is waarom het grote publiek hem niet lust.

Heeft dat boegeroep het plezier van jouw zege op de 100 meter verpest?

Gatlin: "Neen, het winnen zelf, dat moment was genoeg voor mij. Weet je wat ik eigenlijk een sterker statement had gevonden? Stilte. Als het publiek had gezwegen of zijn rug had gekeerd. Zoals de Griekse fans in Athene deden tijdens de Spelen. Ze waren misnoegd omdat hun atleet (Costas Kenteris, red.) niet mocht lopen en wij wonnen (de 200 meter was een volledig Amerikaanse podium, red.). Tijdens ons ererondje draaiden ze zich om. Dat vond ik krachtig. Uit het boegeroep putte ik net kracht. Ik wilde aan de hele wereld tonen: ik ben een krijger en ik kan dit overleven."

In Rio werd je al uitgefloten. Had je verwacht dat het Britse publiek zo zou tekeergaan?

"Absoluut. Ik was er mentaal klaar voor. Ik weet dat de BBC en de Britse media niet van me houden en dat het publiek, gevoed door hun verhalen, zou uithalen."

Is het niet hypocriet dat het publiek alleen jou viseert? Op zijn minst twintig andere atleten hier zaten al een schorsing uit, om Yohan Blake niet te noemen.

"Ik ben natuurlijk Usains belangrijkste rivaal. Als ik een hink-stap-springer of speerwerper zou zijn, dan had ik zeker niet zoveel of zelfs geen boegeroep over me heen gekregen. Maar Usain heeft diehard fans. Ze willen hun held beschermen en zoeken hun heil in een psychologisch steekspelletje: 'We gaan Justin Gatlin uit zijn lood proberen te slaan.' Ik snap dat wel."

Het applaus voor Yohan Blake stoort je niet?

"Blake is een Jamaicaan, hij kan per definitie al op sympathie rekenen. Zijn verleden is ook niet zo gedocumenteerd als het mijne. Weet je wat ik hartverwarmend vond? Dat veel atleten het voor me opnamen, zoals hordelopers Jason Richardson en David Oliver. Dan zijn teammaten van mij, maar geen vrienden."

Ben je het niet beu om continu afgeschilderd te worden als de schurk?

"Jawel, omdat ik mezelf als een good guy zie. Een voorbeeldje: ik krijg ongelooflijk veel vragen om tips. Mensen uit de hele wereld vragen me om advies om hun techniek te verbeteren. Ik antwoord hen dan: 'Stuur je filmpje maar op, ik zal het bekijken en je tips geven zodat je kan corrigeren.' De nacht na de finale heb ik niet geslapen. Omdat ik ergens aan het feesten was? Neen, omdat ik 800 berichtjes heb beantwoord. De rol van schurk past me gewoon niet, omdat ik weet dat ik het niet ben."

Beeld AFP

Het probleem is en blijft dat je twee keer voor doping bent geschorst.

"Mijn eerste schorsing kreeg ik omdat ik Adderall nam, een product dat ik van kindsaf aan al nam voor ADHD. Voor mijn andere inbreuk ben ik altijd bij mijn verhaal gebleven: een verzorger smeerde een crème met verboden substanties op mij. Ik kon daar niets aan doen maar ik heb mijn verantwoordelijkheid opgenomen. Het was mijn schuld omdat ik me door de verkeerde mensen heb laten omringen. Ik heb mijn schorsing uitgezeten, heb nooit geklaagd en rechtte mijn rug, zoveel ik kon."

Hoe opgelucht was je dat Usain Bolt je altijd heeft gesteund?

(Ontroerd) "Woorden kunnen niet beschrijven hoe dankbaar ik hem ben. De media, de fans, de hele sportwereld: ze luisteren naar wat Usain zegt. Met één raak woord had hij me in een donker hol kunnen gooien; ik zou op geen enkele meeting meer zijn binnengeraakt. Ik heb hem over Tyson Gay (in juli 2013 op doping betrapt, red.) horen praten: dodelijk. Je moet weten: Usain dwing respect af, maar hij toont ook respect. Ik heb nooit slecht gesproken over Usain of hem een dolk in de rug gestoken. En ook al zeggen mijn fans: 'Justin, you are the greatest', ik kan mijn ego opzijzetten: Usain is the greatest."

Sebastian Coe, voorzitter van de atletiekfederatie IAAF, zei dat hij er tegenop zag om jou de medaille uit te reiken.

"Dat verrast me want hij was serieus aan het glimlachen toen hij me dat goud gaf. Hij feliciteerde me tot drie keer toe: twee keer in de coulissen en één keer op het podium. Als je in een artikel zegt dat je het moeilijk vindt, maar je in het echt anders gedraagt: is dat hoe je een federatie moet leiden?"

Je manager zei dat de commentaren van Coe onmenselijk en onsportief zijn.

"Klopt, maar als puntje bij paaltje komt, is er maar één zaak waar ik nu aan denk: ik ben wereldkampioen."

Net als in 2005. Welke vind je de mooiste?

"Mijn eerste titel kan ik niet vergeten omdat ik zo mijn reputatie als olympisch kampioen bevestigde. Maar dit was geen gewoon WK, dit was de afscheidsrace van Usain Bolt, de allerlaatste 100 meter die hij ooit heeft gelopen. Als ik het belang inschat, dan steekt dit goud er toch bovenuit."

Was het geen obsessie aan het worden? Je had nog één kans om Bolt te verslaan.

"Als ik train, dan is dat altijd met één doel: de beste worden. Dan moet je de beste ook verslaan. Dus ja, in zekere zin was ik op hem aan het jagen."

"Usain Bolt is 1,95 meter, alleen al door zijn gestalte torent hij boven mij uit. Ik sta daar, zonder harnas of schild, terwijl hij zijn kracht aan het halen is uit een uitzinnig publiek. Dat is zo intimiderend. Maar in plaats van aan Usain als dat opperwezen te denken, begon ik aan hem te denken als Usain, een gewone mens."

Daar zal Bolt het niet mee eens zijn. Op zijn persconferentie gaf hij de pers instructies: 'Noteer al maar: Usain Bolt. Onoverwinnelijk.'

"Mocht ik Bolt zijn, dan had ik net hetzelfde gedacht. Hij is niet alleen snel en groot, hij is krachtig en heeft présence. Door zijn aanwezigheid alleen al verlamt hij drie tot vier atleten. Het heeft me vele jaren gekost voor ik inzag hoe ik me daartegen kon wapenen."

Vijf jaar om precies te zijn.

"Ja. Ik was ook zo'n grote fan. Weet je dat ik in 2013 van hem een truitje kreeg? Ik moet hem nog vragen om er zijn handtekening op te zetten. Ik doe dat omdat ik me wil herinneren hoe bijzonder het tijdperk van Usain Bolt was."

"Usain heeft mij groot gemaakt, en omgekeerd, net zoals Joe Frazier en Muhammad Ali. Ik ben zo trots dat ik samen met Usain in de geschiedenisboeken sta."

Gaat je motivatie geen knauw krijgen als hij weg is?

"Neen, want ik ben en blijf een competitiebeest. Dat was al zo voor Usain op het toneel verscheen en nu zijn er Christian Coleman en Andre De Grasse die ook goed zijn."

Zaterdag verknalde je Bolts feestje op de 100 meter. Ben je van plan om dat ook met zijn afscheid te doen op de 4x100 meter?

"Ik wil vooral de slechte reputatie van Team USA in de aflossingen ongedaan maken. Ik moet aan mijn team denken: mijn excuses als we straks ook dat feestje bederven."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden