Vrijdag 02/12/2022

Schuldig aan racistische moorden

Antwerpen l Op het Antwerpse assisenhof heeft de volksjury Hans Van Themsche schuldig verklaard aan de moorden op Luna Drowart en Oulematou Niangadou en aan de moordpoging op Songül Koç. Ook het racistisch motief was volgens hen duidelijk aanwezig. Vandaag bepaalt het hof de strafmaat. De negentienjarige schutter riskeert levenslang.

DOOR SUE SOMERS EN JEROEN VERELST

De volksjury, zes mannen en zes vrouwen, had drie uur nodig om tot een beslissing te komen. De assisenvoorzitter had hen negentien vragen voorgelegd. Bij de drie slachtoffers waren er telkens drie vragen: over de doodslag, de voorbedachtheid en het racistische motief. Op verzoek van de verdediging kwamen daar tien vragen bij die betrekking hadden op de ontoerekeningsvatbaarheid van de beschuldigde. Volgens de advocaten van Hans Van Themsche is hun cliënt een autist met het syndroom van Asperger en is hij daarom niet in staat zijn daden te controleren.

Maar de jury was daar duidelijk niet van onder de indruk. Zodra de eerste ja's in de assisenzaal weerklonken, kwamen bij de ouders van Luna de verlossende tranen. "Heel spannend, maar tevreden", knikte Roman Drowart in zijn eerste reactie, terwijl hij Laurence Van Bree, de mama van Luna, op de voorste bank vastnam en knuffelde.

De ontlading na de uitspraak was enorm. Nabestaanden en familie van de slachtoffers vielen elkaar huilend van blijdschap in de armen. "Ik heb nooit mooiere beelden gezien in een assisenzaal dan net na deze uitspraak", zei Jef Vermassen, raadsman van de nabestaanden van Luna. "Ik heb gezien hoe de ouders van Luna in de armen van een familielid van Oulematou vielen. Ik kreeg langs alle kanten kussen. Eigenlijk mag dat niet als ik in toga ben, maar ik kan de mensen moeilijk wegstampen. Deze uitspraak is een opluchting. Het verdriet zal nooit slijten, maar dat Van Themsche moet boeten voor zijn daden is een kleine genoegdoening."

Het openbaar ministerie had de jury in zijn requisitoir gevraagd 'ja' te antwoorden op alle schuldvragen. "De maatschappij is in shock door deze feiten", zei openbaar aanklager Franky De Keyzer. "Een jongen die in Brussel wordt vermoord voor zijn mp3-speler, een man die in Antwerpen op de bus wordt aangepakt en sterft, een jongen die in Gent een mes in zijn keel krijgt, de sigarettenmoord in Oostende. Het is genoeg geweest."

Voor De Keyzer stond de doodslag en de voorbedachtheid buiten kijf en viel ook aan de racistische intenties van de dader niet te twijfelen. "Hij heeft zelf bekend dat hij Songül Koç viseerde omwille van haar hoofddoek. Bij Oulematou ging het om haar huidskleur. Ook bij Luna speelde de afkomst mee: hij dacht dat ze familie was van 'die negerin'."

Over de door de verdediging betwiste toerekeningsvatbaarheid was de openbare aanklager pijnlijk kort. "Als het de advocaten van Van Themsche echt te doen was geweest om die waarheid, hadden ze de ontoerekeningsvatbaarheid al bepleit voor de raadkamer of voor de kamer van inbeschuldigingsstelling. Dan had het zelfs niet eens tot een proces moeten komen."

De reactie van Bart Herman en Pol Vandemeule- broucke was scherp. "Waarom kan onze samenleving niet aanvaarden dat deze mens ziek is? Dit was Hans Van Themsche niet, hij was in een computerspel gestapt", zei Vandemeulebroucke. "Zijn gedrag is typisch voor dat van een autist. Ja, zijn spijt is onecht, maar dat beseft hij niet. Hij zegt dat omdat hij weet dat hij dat moet zeggen."

"Het is moeilijk in te zien dat Hans niet de baarlijke duivel is", aldus Bart Herman. "Het verslag van de door ons aangestelde psychiaters is wetenschappelijk wel degelijk waardevol. Ze hebben maanden aan hun analyse gewerkt en zijn niet over een nacht ijs gegaan. Onze cliënt heeft jarenlange therapie nodig en dan nog is het niet zeker of hij zal genezen."

Zoals dat in assisenzaken gebruikelijk is, kreeg Hans Van Themsche voor de jury in beraadslaging ging het laatste woord. "De afgelopen dagen waren hier veel zware en emotionele momenten die de hele zaal in hun greep hielden", zo sprak de beschuldigde. "Ik heb dat voor het eerst gemerkt en ik vind dat erg, heel erg. Wat ik heb gedaan was fout, fout, fout. Ik besef dat, maar ik voel het niet. En ik wil de emoties vatten, om het proces te kunnen begrijpen. Ik wil kunnen voelen. Ik wil een mens worden." >2, 3

Roman Drowart, vader van Luna:

Het was heel spannend, maar ik ben tevreden

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234