Dinsdag 19/10/2021

AchtergrondBuitenland

Schuldig aan moord, toch vrijgelaten: opluchting in Frankrijk na vonnis in schokkende zaak-Valérie Bacot

Onder enorme mediabelangstelling komt Valerie Bacot (met de gele sjaal) aan bij het de rechtszaal van Chalon-sur-Saone. Beeld AFP
Onder enorme mediabelangstelling komt Valerie Bacot (met de gele sjaal) aan bij het de rechtszaal van Chalon-sur-Saone.Beeld AFP

Schuldig aan moord, maar wel onmiddellijk vrij. Met dat vonnis kent het proces tegen Valérie Bacot een onverhoopt einde. De Française stond terecht voor de moord op Daniel Polette, niet alleen haar stiefvader maar ook haar verkrachter, echtgenoot, pooier en de vader van haar kinderen.

Met één schot in de nek maakte Valérie Bacot op 13 maart 2016 een einde aan het leven van haar stiefvader, Daniel Polette. Geen sprake van wettige zelfverdediging. Het was moord in koelen bloede, met Polettes eigen pistool. Dat ontkent Bacot, die deze week terechtstond, ook niet. Meer nog: ze schreef een boek over de moord, een bestseller intussen.

Toch schaarden honderdduizenden Fransen zich in een petitie achter Bacot. Daniel Polette was niet alleen haar stiefvader, maar ook haar echtgenoot, de vader van haar kinderen, en bovenal de man die haar leven een kwarteeuw lang geterroriseerd had.

Aan het hoofd van het gezin-Bacot staan een afwezige vader en een drankverslaafde moeder. De twee gaan uit elkaar, en in 1992 neemt moeder Bacot Daniel Polette in huis. Het duurt niet lang voor hij zich vergrijpt aan Valérie, de eerste keer wanneer ze amper 12 jaar oud is.

In 1996 moet Polette vertrekken. Hij gaat de gevangenis in wegens incest, maar komt twee jaar later alweer vrij en trekt, vreemd genoeg, gewoon opnieuw in bij het gezin. Het misbruik gaat voort. Valéries moeder weet ervan, maar grijpt niet in. “Het kan me niet schelen, als ze maar niet zwanger wordt”, hoort Valérie haar zeggen.

Dat is precies wat er gebeurt. Op haar zeventiende raakt Valérie zwanger van Polettes kind, waarop haar moeder haar aan de deur zet. Ze gaat dan maar samenwonen met de aanstaande vader, Polette. “Ik had niemand. Waar moest ik heen?”, zo schetste Bacot haar wanhoop voor de rechtbank.

Het gedrag van Polette, die intussen met zijn stiefdochter getrouwd is, wordt erger en erger. Hij gooit de inhoud van de frigo naar haar hoofd en laat haar pas gaan slapen als alles opgeruimd is. Hij laat zijn koosnaam Dany tatoeëren op haar geslachtsdelen. Hij wordt uitermate gewelddadig, bedreigt haar zelfs met een geweer tegen haar hoofd. Uiteindelijk besluit hij zijn vrouw te prostitueren. In de koffer van zijn wagen, een Peugeot 806 komen een matras en gordijntjes. Ze rijden naar verlaten wegen, waar Bacot zich op Polettes bevel moet laten gebruiken door wie ook maar wil betalen. Als ze tegenstribbelt, krijgt ze slagen.

De advocaat van Bacot staat de pers te woord.  Beeld AFP
De advocaat van Bacot staat de pers te woord.Beeld AFP

Bacot zou uiteindelijk achttien jaar lang getrouwd blijven met Polette. De druppel komt er uiteindelijk toch, wanneer haar man bij hun veertienjarige dochter polst hoe het met haar gesteld is op seksueel vlak. Bacot vreest dat ook haar dochter zijn slachtoffer zal worden. Nadat Bacot opnieuw verkracht is door een klant van Polette, neemt ze het pistool uit haar tas en maakt ze een eind aan de tirannie.

Na de moord stuurt Bacot een sms naar Lucas, het vriendje van haar dochter: “Ik heb het gedaan, bereid je voor.” Het lichaam van Polette wordt die nacht nog begraven in een bos door het gezin, met hulp van Lucas. Maar zijn verdwijning wordt opgemerkt. Bacot vertelt de politie dat hij met de noorderzon vertrokken is - misschien zit hij in Canada, waar hij graag wou gaan wonen. Een jaar na de feiten wordt het lijk alsnog gevonden. Valérie Bacot geeft de moord toe. In haar boek, Iedereen wist het, schrijft ze dat het voor haar de enige uitweg was.

‘Daniel was de duivel’

In de rechtbank zei Bacots moeder dat er andere opties waren dan moord – uit elkaar gaan, bijvoorbeeld. Maar het was uitgerekend Polettes broer die een vernietigend beeld van de vermoorde ophing: Daniel was de duivel, zei hij.

Dat zoveel mensen publiek hun steun uitten voor Bacot en haar vrijlating vroegen, had niet alleen te maken met sympathie voor iemand die wou ontsnappen aan een gewelddadige echtgenoot en misbruiker. Het proces vond plaats tegen de achtergrond van een groeiende publieke onrust over het geweld tegen vrouwen in Frankrijk. Het land kent een van de hoogste femicidecijfers in Europa.

De zaak-Bacot is daardoor erg symbolisch geworden. Opvallend is ook de parallel met de rechtszaak Jacqueline Sauvage. Zij werd in 2015 veroordeeld voor de moord op haar man, die haar misbruikte, maar kreeg later gratie van president François Hollande.

De rechtszaak tegen Bacot hield onder meer de rol van de Franse gendarmerie onder de loep. Volgens getuigenissen van de familieleden en het liefje van de dochter hadden ze tot tweemaal toe de politie proberen inschakelen, maar schoot die niet in actie. Hooguit kregen ze te horen dat Bacot zelf een klacht moest indienen. Maar de gendarmerie spreekt dat tegen, en bewijs van de twee pogingen bleek er niet te zijn.

“Ik verdien een straf”, zo zei Bacot zelf. Bij het begin van het proces, eerder deze week, keek ze tegen een levenslange celstraf aan. Maar op de geladen laatste procesdag werd duidelijk dat het niet zo ver zou komen. De openbaar aanklager vond zelfs dat ze niet terug zou moeten keren naar de cel. Hij vorderde vijf jaar cel, waarvan vier met uitstel. Omdat ze al in voorarrest zat, zou Bacot onmiddellijk vrijkomen. Een onverhoopte gang van zaken voor Bacot, die geëmotioneerd in elkaar stortte en weggebracht werd voor medische bijstand.

Gisteravond werd Bacot uiteindelijk veroordeeld tot vier jaar cel, waarvan drie met uitstel. De juryleden volgden de advocaat-generaal die voor haar mededogen vroeg. De Française is dus – na jaren van beproevingen – vrij.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234