Zondag 23/02/2020

Schubert, Cage en rapmuziek

Maasmechelen l Een Bessie Award, de 'Oscar van de dans', een choreografie voor het Ballet Frankfurt van William Forsythe, uitnodigingen wereldwijd. Het is meer dan genoeg om een danser-choreograaf naast zijn schoenen te laten lopen. Niet zo bij de Brit Jonathan Burrows.

Ongevoelig voor stardom ging Burrows scheep met Dans in Limburg en CC Maasmechelen voor de première van (de helft van) zijn nieuwe werk voor CC Maasmechelen.

Burrows is geen solospeler. Al sinds jaar en dag werkt hij nauw samen met componisten Kevin Volans en vooral Matteo Fargion. Met Fargion creëerde hij het prachtige Trilogy for two gentleman. In deze duetten wordt beweging muziek en muziek beweging. Op het eerste gezicht lijkt het een kunstje van niets, hoe de twee mannen met de eenvoudigste bewegingen en pasjes een dansstuk maken. Maar al snel voel je hoe ingewikkeld de onderlinge afstemming in tijd en ruimte van beider acties is. De kunst, vindt Burrows, bestaat er in om zo precies op elkaar in te spelen dat je dezelfde puls, dezelfde hartslag met elkaar deelt. Dan is er ontzettend veel mogelijk.

Maar waarom een wereldpremière in een plek als Maasmechelen? Burrows nuanceert: "Wij zijn niet zo bezig met het idee dat het een wereldpremière is. We vinden gewoon niet dat de eerste avond belangrijker is dan de andere. Ik hou van het idee dat het gewoon weer een optreden is. Je kunt met een veel opener houding naar je publiek toe gaan. Dus maakt ook de plaats niet zoveel uit. Dit is trouwens het eerste deel van een tweeluik."

Toch geeft Burrows toe dat er meer aan de hand is: "Hugo Haeghens, de directeur van het CC, vertelde ons over de authentieke Nannette Streicher-fortepiano in het kasteel van Leut. Schubert zou er nog op gespeeld hebben. Dat moet je Matteo geen twee keer zeggen. Schubert is zijn favoriete componist. Hij werkt al een tijd aan de uitvoering van John Cages Lecture on nothing. De 'muziek' van dat stuk is een tekst, waarin Cage wil vertellen dat hij niets te vertellen heeft. Cage gaf die tekst een specifieke ritmische structuur. Hij organiseerde tijdbalkjes zo dat het kleinere deel telkens de structuur van het geheel weerspiegelt. Zelf was ik in de kerstvakantie ook aan het broeden op een nieuw idee: ik wilde de structuur van dit stuk gebruiken, maar er mijn eigen teksten in stoppen. Ik legde dat idee voor aan Matteo. Hij opperde dat we samen zouden werken op de structuur van Cage: hij zou die structuur opvullen met stukjes Schubert, en ik met tekst."

Enthousiast legt Burrows uit hoe ze dat uitwerkten. "Spreken volgens een ritme geeft een eigenaardig effect. Net als bij rapmuziek klinken woorden anders als ze in een bepaald ritme gedwongen worden. In het begin lijkt de tekst een storm van onsamenhangende gedachten, maar op het einde van de rit houdt het wel min of meer steek. Aan de tekst en de muziek voegen we ook projecties van teksten, in nog weer een ander ritme, toe.

"Ritmisch hebben we nog een ander werk van John Cage, Cheap Imitation, geleend. Cage leende de structuur van dat stuk overigens zelf ook weer van Socrate van Eric Satie. Hij kreeg immers de rechten niet op die muziek, maar Merce Cunningham had al een choreografie op die muziek klaar. Dus moest hij wel een goedkope imitatie verzinnen. Als hommage aan Cage noemen wij ons stuk daarom Cheap lecture. (PTJ)

Trilogy for 2 gentlemen, vandaag en morgen in Maasmechelen. Kasteel van Leut: do 19 maart om 17.30 u. seminarie Show and tell en om 20.15 u. première van Cheap lecture.

Jonathan Burrows:

Woorden klinken anders als ze in een ritme worden gedwongen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234