Zondag 25/10/2020

Schaamteloos kopiëren als norm

De organisatoren hadden voor de dance-acts, net als voor de rest van het programma, op veilig gespeeld. Zo waren supersterren uit het genre als The Prodigy, Ken Ishii en DJ Yves Deruyter netjes vertegenwoordigd. Minder bekend waren The Freestylers en Dr Olive, maar ook die gaan het in de toekomst zeker maken. Hun geluid verschilde immers niet wezenlijk van de andere acts en het t publiek lustte er duidelijk pap van.

In de Alternative Dance Marquee, een misleidende naam die de lading niet dekte, mocht Dr Olive van wal steken met een twee uur durende live performance. Op een podium dat meer dan de helft van de tent in beslag nam, bracht deze nieuweling uit de big beat-scene een aanstekelijke mix van exotische samples, jazzy breakbeats en een hoop gescratch.

In de andere danstent bestond de line-up voornamelijk uit Belgische DJ's, maar daar was het trekken en duwen om er in te komen. Vreemd dat mensen een DJ die je elke week in een of andere discotheek te lande kunt zien zo duur betalen. Zo verdrongen de aanwezigen zich voor de kermistechno van Yves Deruyter en Marcel Woods. Minder populair waren de zogenaamde alternatievelingen als DJ Morpheus en Plastiks Soundsystem. Nochtans draaiden ook die wat het publiek wilde horen: de Roni Size-hit 'Brown Paper Bag' galmde meermaals, zij het in verschillende versies, uit de luidsprekers.

De Braziliaan Amon Tobin stond ersntig en drukdoenerig achter zijn draaitafels. Maar ook hij legde gewoon zijn eigen briljante plaatjes op, zonder er verder iets aan toe te voegen.

De niet onaardige Freestylers kregen met hun drie breakdancers en hun mix van eighties-electro en hip-hop het publiek meteen mee. Achterwaartse salto's en headspins werden op gejuich onthaald. Jammer dat hun MC het geluid onderuit haalde door er bijna voortdurend lauwe one-liners overheen te schreeuwen. Dat laatste gold ook voor Natural Born Chillers: hun rapper leek zelfs een geforceerde promocampagne voor de groep en hun plaat te voeren.

De schaamteloze Prodigy rip-off Praga Khan had het podium versierd met een reuzegrote foto van een griezelige mot. "We're inde-goddamn-pendent" kreunden hun geblondeerde zanger en de als Barbie-from-hell uitgedoste zangeres, maar wij wisten wel beter.

Veel volk aan het hoofdpodium voor The Prodigy. "Where the fuck are you?" probeerde Keith Flint. De in gestapo-jas gehulde zanger kreeg enkel reactie op hits als 'Voodoo People', 'Firestarter' en 'Smack my Bitch up', die werden gelardeerd met veel fucks en slappe yeahs. De energieke lichtshow kon de troebele geluidsmix niet camoufleren en het publiek reageerde gepast met middelmatig enthousiasme. Marco Bailey drilde de sjonnies marstempogewijs de nacht in. Beter was de Japanner Ken Ishii. Zijn anders zo gestileerde en dissonante techno had hij ingeruild voor meer toegankelijke beats. Ook hij zal weldra zijn wankelende cultstatus verliezen, want je komt er pas als je een flinke scheut water bij de wijn giet. En Ishii was niet de enige die deze commerciële denkfout maakte.Ive Stevenheydens

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234