Zondag 04/12/2022

Scènes uit het leven van alledag

De jonge Luikse fotografe Lara Gasparotto (22) is een fenomeen. Ze onderneemt een nonchalante, onstuitbare zoektocht door het leven en de fotografie. Haar foto's zijn verrassend, morsig, krachtig en wild. Zo gewoon en zo weids als het leven zelf.

Drie kleine, witte, kale kamers van de Antwerpse galerie Stieglitz19 - inmiddels gevestigd in een voormalig winkelpand in de oude stad - zijn geknipt voor de foto's van Lara Gasparotto, een jonge Luikse fotografe, die pas afgestudeerd is aan de academie Saint-Luc in haar geboortestad. Ze schildert, beeldhouwt, tekent en fotografeert. Ze zoekt en doet dus vanalles, en die zoektocht zit diep in haar fotografie verzonken.

In Stieglitz19 heeft ze haar foto's op heel verschillende manieren opgehangen. Soms ingelijst, soms gewoon op de muur geniet. Enorm uitvergroot én piepklein. Soms nauwelijks meer dan een verfomfaaide fotokopie, soms bijna een centerfold. Nu eens hangt een foto geïsoleerd, dan weer heeft Gasparotto een reeks foto's ordeloos bij elkaar gebracht.

Steevast staat elk beeld op zich. Want Gasparotto denkt niet in reeksen, tenzij in die ene lange reeks van wat ooit een oeuvre kan worden. De sjofele ruimtes van de galerie zijn het perfecte decor voor de wat morsige fotografie van Gasparotto.

De jonge Luikse is op zoek: op zoek naar romantiek, vriendschap, beelden, het leven. Ze is on the road van Kiev tot Los Angeles, maar evengoed in België, van de kust tot de Ardennen, hoewel je eigenlijk nauwelijks weet wat ze waar en wanneer gefotografeerd heeft. Het heeft ook geen belang. Ze is vooral on the road in haar eigen leven - in hét leven - van 's morgens vroeg tot 's avonds laat.

We zien losse beelden: rokende vriendinnen, kussende vriendinnen, een fuif, een concert. Een vrouw ligt half ontkleed op een bed, een man ligt op de grond, een meisje met een blauw oog kijkt hondsbrutaal in de lens - soms zit er een lichte dreiging of onaangenaam gevoel in de foto's. Gaat het over seks? Mishandeling? Moord? Vrouwenhandel? Of is het gewoon iemand die ontwaakt? Heeft dat ene meisje dat in bad zit een bloedneus of is er meer aan de hand?

Dan weer fotografeert Lara Gasparotto momenten van schaars geluk: meisjes die naakt zwemmen, een speelplaats, een regenboog boven de stad, een vrouw die de krant leest in de trein. Altijd zijn het scènes uit het leven van alledag. Overal. Met iedereen.

Nu eens is de fotografe deelgenoot - jonge vrouw onder jonge vrouwen -, dan weer lijkt ze een indringer.

De foto's van Gasparotto doet soms denken aan Nan Goldin, nonchalante fotografie als dagboek, dan weer zit er een Cartier-Bresson tussen - symmetrie, schaduw, esthetiek -, terwijl een hevig geflitst meisje in bloedrode zetels een foto van Jimmy Kets zou kunnen zijn. Maar daar is niets mis mee. Gasparotto zoekt en tast af, ze laat zich inspireren en zet zich af. En vooral: ze zoekt en beperkt zich niet tot één stijl of aanpak.

Gasparotto heeft iets met water, en met adolescenten. Ze tast het gevaar af, en menselijke relaties. Ze laat zekerheden los en is op zoek, altijd maar op zoek. Ze zoekt om te zoeken en om onderweg te zijn, niet om te vinden of aan te komen. Ze aarzelt en twijfelt en is daar erg doortastend in. Ze experimenteert ook met het medium foto: ze drukt scènes over elkaar af, laat chemicaliën inwerken, speelt met fletse kleuren en polaroids, flitst een beeld kapot, blaast foto's op, laat rood exploderen.

Voor Gasparotto zijn foto's objecten op zich, niet alleen afbeeldingen van iets. Elke foto heeft haar eigen huid. Er zitten vaak littekens op: vlekjes, krassen, beschadigingen. Daar houdt Gasparotto van. Haar foto's moet je dan ook in het echt zien, niet in reproductie.

Zie hoe verweerd de zwart-witfoto is van die meeuw boven een flatgebouw. Hoe Gasparotto een overgeposeerde vrouw als centerfold opblaast tot ze in pixels uiteenvalt. Gasparotto ziet het theater van het leven en de mens in al zijn uitingen, gedaanten en geledingen. Ze leeft in de diepte en fotografeert in de breedte.

Net zoals zij ergens op een strand een glijbaan fotografeert waarin een stukje ontbreekt, is haar fotografie die van het gemis en het gebrek. Haar foto's zijn de caleidoscoop van het leven, het onvolmaakte leven van alledag.

We moeten opletten haar niet de hemel in te prijzen. Maar Gasparotto kan alles aan. En wil ook alles aankunnen. Ze ziet het gewone leven met zijn hoogtes en laagtes. Met zijn blauwe ogen, zijn pijn, zijn alledaagsheid, zijn esthetiek en zijn dieperik. Splinters van leven en versplinterde beelden in haar wilde, weidse fotografie.

Het fotoboek Sleepwalk van Lara Gasparotto is uitgegeven bij Yellow Now (158 p.). www.yellownow.be

Tot 6 mei is haar werk ook te zien op de fotobiënnale van Luik in Les Brasseurs. www.bip-liege.org

Lara Gasparotto tot 22 april in Galerie Stieglitz19, Klapdorp 2, Antwerpen. www.stieglitz19.be

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234