Dinsdag 31/01/2023

Scenes from Queens (slot)

"Goddamned! Make up your mind", roept de vrouw tegen het jongetje. Het kind bijt op zijn onderlip. Hij staat voor een moeilijke keuze. De vrouw geeft hem een ongeduldige, bezitterige duw die doet vermoeden dat ze zijn moeder is. "Come on stupid, choose." Ze houdt hem twee Bart Simpson T-shirts voor. "Voor de laatste keer: wil je 'Don't ask me 4 shit' of 'I'm on a vacation. Kiss my ass'?" De marktkramer knikt bemoedigend naar het jongetje. Zijn twee jongere broertjes kijken een beetje angstig naar hun moeder. Het jongetje fronst zijn voorhoofd om nog beter na te denken. "I had it with you", snauwt de moeder, terwijl ze driftig haar kinderwagentje keert. Ik schrik. Ik kijk recht in het verwrongen, gerimpelde, hoogbejaard uitziend gezichtje van haar jongste. Zijn - of is het haar? - beentjes zijn dun, sneeuwwit en fel geaderd. Het is de eerste keer in mijn leven dat ik een progeria-patiëntje in levenden lijve zie. Even maar, want de moeder wandelt weg, het kinderwagentje voor zich uit duwend. Haar andere kinderen drentelen achter haar aan. Beeld ik het me in of kijkt de oudste echt opgelucht?

Ik ben op de jaarlijkse zomerbraderie op 30st Avenue in Astoria, Queens, de Griekse buurt van New York. De straat herinnert me aan de Albert Cuyp-markt in Amsterdam. Ook hier staan er lange rijen kramen links en rechts opgesteld met daarachter aan weerskanten restaurants en winkels die hun waren op de voetpaden hebben uitgestald. Ingelijste tarantula's en schorpioenen, Calvin Klein-sokken voor een dollar per paar, goudkleurige push-up beha's met bijpassende doorschijnende g-strings in indrukwekkende maten voor 5 dollar, slordig afgewerkte Indische zomerjurkjes en een man die een wonderlijk absorberende spons demonstreert met de hulp van wat Coca-Cola. In de Griekse, Italiaanse, Israelische en Amerikaanse eetkraampjes zijn Zuid-Amerikaanse immigranten hard aan het werk. Alleen in de Thaise wordt er nog met eigen volk gewerkt. Het eten is zoals de andere koopwaren: spotgoedkoop. Alleen de kinderattracties zijn duur. Drie piepkleine rondjes in de hete middagzon op een gelaten kijkende pony kosten drie dollar, net als tien minuten op- en neerspringen in een plastieken opblaashuis. Er wandelt een non voorbij. Ze draagt een ouderwetse kap en een enkellang habijt dat merkwaardig genoeg geen mouwen heeft. De zuster met de mooie blote armen houdt een schaaltje voor een marktkramer. Haar hese, diepe stem doet denken aan rokerige cocktail-bars. De man geeft haar een dollar. Zuster Melindia, zoals ze zich noemt, wil ook mijn geld voor de arme kindjes van de St.-Jozefs-parochie in Brooklyn. "Nee", zeg ik lachend, "Ik ben door nonnen opgevoed en ik denk niet dat jij een non bent." Er flikkert iets in haar blauwe ogen maar ze antwoordt niet en beent weg met wapperende rokken. "Gelooft u echt dat ze een non is?" vraag ik aan de markkramer. De man schaterlacht. "Natuurlijk niet!" zegt hij. "Maar waarom hebt u haar dan geld gegeven?" vraag ik verbaasd. "Ik sta al zeventien jaar op braderies in New York en ik ken haar al even lang", zegt hij. "Telkens als ze genoeg geld heeft verzameld, verteert ze het onmiddellijk. Ze koopt vaak make-up en parfum bij me. Het geld dat ik haar geef, krijg ik altijd terug."

De braderie eindigt op Athens Square Park waar kraampjes met juwelen, schilderijen, foto's en beeldjes staan. Voor een standbeeld van Socrates geflankeerd door drie Dorische kolommen is een podium opgesteld. Een jonge vrouw zingt terwijl ze op handbellen en een handzaag speelt. Na afloop krijgt ze luid applaus. Ze heet Natalia Paruz en is de organisatrice van de 'Arts Fair @ Athens Square'. "Het is onze derde kunstbeurs", zegt ze door microfoon. "Aan alle kunstenaars die in het afgelopen jaar in Astoria zijn komen wonen: hartelijk welkom." Niets aan te doen. Astoria, dat tot voor de Tweede Wereldoorlog nog een Italiaanse wijk was en daarna door de massale toevloed van Griekse politieke vluchtelingen veranderde in een uitgestrekte Griekse buurt is, in typisch NewYorkse stijl, voortdurend in beweging. Een aantal Grieken die het intussen hebben gemaakt, zijn naar minder overbevolkte wijken verhuisd. De nog talrijke resterende Grieken delen Astoria nu met andere immigranten, waaronder veel recente uit Azië, Zuid-Amerika en Europa. En dan zijn er de kunstenaars die tuk zijn geworden op de onpretentieuze, internationale wijk die de laatste jaren steeds meer artistiek cachet heeft gekregen. Het American Museum of the Moving Image, een filmmuseum dat gevestigd is in de uitgestrekte Kaufman Studios waar Rudolph Valentino, de Marx Brothers en Paul Robenson nog films hebben gemaakt, is vlakbij. Het Socrates Sculpture Park, een leuk, beetje chaotisch aandoend beeldenpark aan de oever van de East River, het nabijgelegen prachtige Isamu Noguchi Garden Museum, het P.S. 1 Contemperary Art Center, het grootste museum voor hedendaagse kunst ter wereld, en het onlangs geopende MoMA Queens zijn allemaal makkelijk te voet of met de subway te bereiken.

qca@queenscouncilarts.org

Jacqueline Goossens

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234