Donderdag 22/04/2021

Sandra Hagenaar van Fifty Foot Combo

Het Gentse Fifty Foot Combo begon als surftrio maar heeft zich inmiddels duchtig verruimd. Rockabilly, soul, exotica, garagerock en surf: het wordt allemaal op 'monstrofonische' wijze samengeklutst door vijf manskerels en, sinds kort, een dame.

Sandra Hagenaar kan het niet genoeg onderstrepen: ze is géén danseres maar wél de nieuwe orgeliste. Speciaal voor haar maakt de doopnaam van de jongste Combo-plaat Ghent-BXL dan ook een omweg naar de hoofdstad, waar zowel de klassiek geschoolde muzikante zelf als haar groepje Phantomas Pop resideren. "Daarmee spelen we veeleer easy listening", zegt ze. "Ik zing daarin ook, maar uitsluitend in het Frans. En wat het dansen betreft: dat is iets van vroeger, toen ik nog magerder was." (lacht)

Wie heeft de lont van je carrière aangestoken?

"Mijn oma. Ik was verplicht piano en notenleer te studeren toen ik klein was. Maar rock-'n-roll heb ik zelf gevonden. Ik speelde vroeger nog als drumster in de meidengroep The Furys, in de stijl van de Ramones en zo. Via andere mensen geraakte ik dan op mod-, ska- of garagerockfuiven."

Welk concert staat nog steeds in je geheugen gegrift?

"Ik ben ooit naar AKA Moon gaan kijken en dat vond ik heel saai. En ik heb ook Ozzy Osbourne gezien, ergens eind jaren tachtig in Vorst Nationaal. Dat was zo slecht dat ik heb zitten blèren! Want ik had platen van hem, posters op mijn kamer...

"Heel goed vond ik dan weer Saxon, vorig jaar in de AB. Iedereen liep daar rond met een air van 'denk nu niet dat ik een fan ben', maar toen ze begonnen te spelen, werd de zaal gek. Ik merkte ook tot mijn verbazing dat ik de teksten van al hun songs kende. (lacht) Het tweede nummer was er bovendien een van King Crimson, dus mijn avond kon niet meer stuk."

Welke plaat zou je uit je brandende huis redden?

"Red van King Crimson. Of neen: die lp van The Nice waarvan ik de titel nu even vergeten ben. Och, neem dan die eerste titelloze plaat van Emerson, Lake & Palmer. Ik luister heel graag naar orgel en voor mij persoonlijk is Keith Emerson de max, hoewel iedereen alleen over Booker T. of Brian Auger spreekt. Vooral zijn stijl toen hij nog in The Nice speelde, is heel interessant.

"Denk nu niet dat ik dat iedere dag opzet: ik hou ook veel van soul en Motown, om op te shaken. Ik ben op een moment gekomen dat ik andere soorten muziek ontdek, zoals Peter Pan Speedrock en Turbonegro, waar ik vroeger nooit naar zou hebben geluisterd."

Wat zet jou muzikaal in vuur en vlam?

"Het live spelen. Ik luister in elk geval nooit meer naar Ghent-BXL. Na een concert mengen we ons met de groep in het publiek en ik heb al gemerkt dat die gasten van Fifty Foot Combo nogal graag fuiven. Ik ga dan mee, en ik ben nog nooit teleurgesteld. Ik krijg nu wel een drankprobleem, maar je kunt niet alles hebben." (schatert)

Kurt Blondeel

Ghent-BXL is verschenen bij Drunkabilly. Fifty Foot Combo is op 21 mei te zien in Nijdrop in Opwijk, op 22 mei in De Kreun in Kortrijk-Bissegem en op 28 mei in CC Berchem. Verdere data op www.fiftyfootcombo.com.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234