Zaterdag 20/07/2019

Rusteloze mensen op zoek naar gelukDrama l Lost Persons Area

Twijfels, angsten en rusteloosheid zijn de kernwoorden in Lost Persons Area, het filmdebuut van Caroline Strubbe. Wie zich niet laat afschrikken door Strubbes intuïtieve stijl, ziet een subtiel drama over de zoektocht naar geluk.

Regie: Caroline StrubbeMet: Lisbeth Gruwez, Sam Louwyck, Zotan Miklos Hajdu, Kimke DesartDuur: 109 minuten

Het gaat goed met de Vlaamse film. Zeker als je het festival van Cannes als barometer neemt. Want in La semaine de la critique, dezelfde nevensectie als waarin Christophe Van Rompaey vorig jaar Aanrijding in Moskou bekroond zag worden, won dit jaar Caroline Strubbe de prijs voor het beste scenario voor haar langspeelfilmdebuut Lost Persons Area.Dode konijnenoren die uit een plastieken winkelzak bengelen, een kikker in een jas van zeep, of het decor van een immens industrieel niemandsland dat gedomineerd wordt door een reeks reusachtige elektriciteitsmasten: het is slechts een snelle greep uit de intrigerende symboliek van Lost Persons Area, een even mysterieus als licht voorspelbaar en even persoonlijk eigenzinnig als betoverend drama voor het grote publiek over de zoektocht naar geluk van rusteloze mensen uit een gebroken familie. Via een prachtige cameravoering en heel mobiele sequentieopnamen in schitterende CinemaScope van rastalent Nicolas Karakatsanis, waarbij de immer onrustige camera de personages voortdurend heel dicht op de huid zit, laat Strubbe ons binnendringen in de onrustige leef- en gevoelswereld van die verloren dromers. Er is Bettina (revelatie Lisbeth Gruwez, choreografe bij Voetvolk), een jonge en kwetsbare moeder die een kantine runt voor de arbeiders van het onderhoudbedrijf van haar man (Sam Louwyck, de Windman uit Anyway The Wind Blows). En er is Tessa, hun negenjarige dochter die wat aan haar lot overgelaten wordt en wegvlucht in rondzwerven en een bizarre verzameldrift. Hun twijfels en angsten komen in een soort stroomversnelling terecht door een bepaalde gebeurtenis en de komst van een zwijgzame en eenzame Hongaarse ingenieur.Om Lost Persons Area even ruw te situeren: denk aan A Woman Under The Influence van John Cassavetes maar dan minus de conflictueuze waanzin en Desserto Rosso van Antonioni maar dan zonder het formele expressionisme. Strubbes intuïtieve en reflectieve stijl kan voor sommige toeschouwers misschien een rem zijn om altijd even intens meegesleept te worden in haar cinema. Maar als je weet dat Lost Persons Area eigenlijk deel uitmaakt van een veel breder opgevat filmproject over de band tussen het verleden en de invloed van het man-vrouwrollenpatroon op je leven als volwassene, dan wint dit juist mooi onstrakke drama vol subtiele hints alleen maar aan intrigerende kracht. En hoop je vooral om ooit het vervolg te zien.(LJ)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden