Woensdag 11/12/2019

Rudy Trouvé van The Love Substitutes, zelfhulpgroep voor dEUS-gitaristen

Tot zaterdag aanstaande presenteren we u in 'De Nachtwacht' elke dag een artiest die deelneemt aan De Nachten, het cross-overfestival dat dit jaar voor het eerst een driedaagse wordt.

'Het begon te jeuken, ik wilde weer lawaai maken'

Voor alcoholici, hyperkineten en fetisjisten van obscure platenhoezen bestaan er allang zelfhulpgroepen. Nu is er ook eentje voor dEUS-gitaristen, al kan het ledenbestand van dat clubje enigszins overlappen met dat van bovenvermelde verenigingen. The Love Substitutes telt twee voormalige dEUS-gitaristen, Rudy Trouvé en Craig Ward, en de huidige snarendrijver bij Tom Barman & co., Mauro Pawlowski. Bassist Bert Lenaerts is the odd one out, zeg maar.

'Ik was net een poos bezig geweest met mijn Rudy Trouvé Sextet, waarmee ik eerder introverte en melodieuze muziek breng, toen het begon te jeuken om weer lawaai te maken", legt Trouvé de aanleiding voor dit nieuwe project uit. "Met Craig wilde ik sowieso al een tijdje opnieuw gaan samenwerken. Oorspronkelijk zou Danny Mommens drummen en Aldo Struyf bassen, maar zij hadden weinig zin in en al helemaal geen tijd voor een nieuwe groep. Zo zijn we haast automatisch bij Mauro uitgekomen, want ik heb hem altijd een toffe drummer gevonden. En Bert ken ik als klankman bij mijn Sextet." Een jamsessie van anderhalve dag in de studio leverde Meet the Love Substitutes While the House Is on Fire op.

Bepaald geen liftmuziek, julie cd. De plaat staat kniehoog in de experimentele traditie van Captain Beefheart en Marc Ribot.

Trouvé: "Aanvankelijk hadden we een heel andere plaat voor ogen. We wilden folk spelen, maar dan heel luid en niet als dusdanig herkenbaar: Fairport Convention, vermengd met Sonic Youth en Butthole Surfers. Dat hoor je nog aan 'Death Folk Sailor' en 'Shanty', maar voor de rest hebben we vooral heel veel geïmproviseerd. Ik wou vooral niemand in de groep die al te voorzichtig en beredeneerd speelt. Iemand die zich voortdurend afvraagt of hij deze of gene noot wel zou spelen en bang is om een storend element te zijn, hoort niet bij The Love Substitutes thuis. Enkele nummers hadden we op voorhand al uitgeschreven, maar van de meeste bestond slechts een basisidee voor we ze opnamen. Het ging vaak van: '1, 2, 3, 4 en we zien wel waar we uitkomen.' Als vanzelf zetten we de benen wat verder uit elkaar en gingen we met ons hoofd schudden. (lacht)

"Soms daagden we elkaar zelfs uit. Als ik bijvoorbeeld zei dat ik een punky nummer wilde spelen, ging Mauro opzettelijk traag drummen. Nu, ik weet dat het klinkt als muzikantengezeik, maar op die manier hebben we voortdurend de scheidslijn bewandeld tussen tonaal en atonaal. Vaak klinken de nummers ook tegelijk melodieus en kattenvals."

In zekere zin is de plaat grotendeels kunst over de kunst.

"Het is inderdaad een heel incestueuze plaat, muziek óver muziek, eigenlijk. De teksten gaan soms gewoon over pakweg geluidsapparatuur. Meet the Love Substitutes... is met andere woorden een plaat voor eigenaars van platenwinkels."

En toch valt er ook heel wat af te lachen op de cd. 'Hey, this is what we do for a living', meld je ergens halverwege de plaat, waarna dertig seconden teringherrie losbarst.

"Dat is inderdaad een statement. Pure zelfrelativering eigenlijk. We hebben in de studio inderdaad vaak moeten lachen. Als we een opname beluisterden en beseften dat we weer maar eens als Captain Beefheart klonken, lagen we ook in een deuk, hoor. Anderzijds mag Meet the Love Substitutes... niet worden afgedaan als een grap. Natuurlijk steken we de draak met het wat intellectuele noise-idioom, maar het grootste deel van de plaat is echt gemeend. Het is een verzamelplaat van de muziek waar wij van houden. The Love Substitutes is de groep waarin ik op mijn vijftiende al wilde spelen, maar waar ik toen nog niet klaar voor was (lacht)."

Een tijdje terug beweerde je in deze krant dat je een absolute controlefreak bent. Hoe rijm je dat met je drang naar improvisatie en experiment?

"Hoe freaky we bij momenten ook hebben gespeeld, uiteindelijk moest het resultaat wel goed klinken. Ik heb dus nog heel wat tijd gestoken in het mixen en masteren van de opnames. Ik ben behoorlijk maniakaal met klank bezig."

Tussen al dat musiceren door ben je heel gewoon huisvader, want de trotse papa van een dochtertje. Heeft dat je veranderd als mens?

"Ik ben voor veel zaken gevoeliger geworden. Als ik vroeger een bende pubers afgeslacht zag worden in een of andere slechte horrorfilm, vond ik dat best ambiance. De domste weekendfilm waar een kind in sterft, kan me nu veel meer van mijn stuk brengen. En zoals ik me vroeger tijdens het lezen van een boek onveranderlijk identificeerde met de bad guy, sympathiseer ik tegenwoordig al eens makkelijker met de goeie."

Drink je ook minder dan vroeger?

"Ja. Ik kan er gewoon niet meer tegen. Aan een avond drinken hou ik tegenwoordig een kater van twee, drie dagen over. Dat is echt niet schoon meer. Maar ik heb nog altijd een paar glazen nodig voor ik een podium opstap. Zeker voor optredens met het Rudy Trouvé Sextet, omdat ik me dan beter in de liedjes kan inleven. Als ik nuchter speel, voel ik me veel sneller onzeker. Dan maak ik me zorgen als er iemand op de derde rij staat te geeuwen, terwijl die mens misschien gewoon moe is. Maar ik vind het echt spijtig dat ik niet meer zo goed tegen de drank kan, want ik drink heel graag."

Vincent Byloo

Meet the Love Substitutes While the House Is on Fire is verschenen bij Heaven Hotel en wordt gedistribueerd door Lowlands.

Op 29 januari spelen The Love Substitutes op De Nachten in Antwerpen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234