Zondag 05/04/2020

Rudy's schoenen zijn te groot om in te stappen

Het zijn geen fraaie verkiezingen geweest. Voor een kiezerspubliek dat nog murw was van 11 september en dat sowieso liever Rudy Giuliani een derde termijn had gegeven, vochten Mark Green en Mike Bloomberg een bijzonder bittere strijd uit voor het New Yorkse burgemeesterschap, die tot een stuk in de nacht van maandag op gisteren doorging.

New York

Van onze correspondent

Gert Van Langendonck

Zo was het begonnen: met burgemeester Rudy Giuliani die, in een gebaar van eenheid, de kandidaten voor zijn opvolging uitnodigde om naast hem op het podium te staan tijdens de eerste persconferenties na 11 september. Maar sindsdien is het allemaal verschrikkelijk fout gegaan. En wie vandaag als overwinnaar uit de bus komt, zal een hoop goed te maken hebben wil hij volgend jaar met enige trots de fakkel kunnen overnemen van Giuliani.

Maandag stonden de twee kandidaten, Democraat Mark Green en Republikein Mike Bloomberg, nek aan nek met elk 42 procent van de stemmen en 15 procent onbeslisten. Dat was een groot verschil met twee weken geleden toen Green nog een voorsprong had van 16 procent en de verwachtingen waren dat hij deze verkiezingen op kousenvoeten ging winnen. Maar dat was buiten de 'Rudy-factor' gerekend.

Giuliani, 'de burgemeester van Amerika', was de kingmaker in deze verkiezingen, en hij wist dat maar goed ook. Nadat duidelijk was geworden dat er geen wetswijziging zou komen om een derde ambtstermijn voor Giuliani mogelijk te maken, hield de zittende burgemeester er zo lang mogelijk de spanning in. Pas vorige week maakte hij bekend dat zijn voorkeur uitging naar mediamagnaat Bloomberg. Vervolgens werd de kiezer bestookt met tv-commercials waarin Giuliani zei dat de stad in deze moeilijke tijden iemand nodig heeft die het vertrouwen geniet van de zakenwereld. Het Green-kamp liet nog oud-president Bill Clinton opdraven, maar die kon de schade niet meer goedmaken.

Het was typerend voor deze verkiezingen dat niet de kandidaat zelf maar zijn relatie tot Giuliani de doorslag gaf. Al voor 11 september deden de Bloomberg-commercials weinig meer dan zeggen wat een fantastische job Giuliani had gedaan, en dat Bloomberg de man was om die job tot een goed einde te brengen. Na 11 september veranderde die boodschap niet wezenlijk, behalve dat de Bloomberg-commercials rivaal Green begonnen te portretteren als de man die in het verleden altijd kritiek had op Giuliani. Dat Green op een bepaald moment zei dat, mocht hij op 11 september burgemeester zijn geweest, hij "even goed als, zo niet beter had gepresteerd dan Giuliani" was voor het Bloomberg-kamp gefundenes Fressen.

Green moest op het vlak van moddergooien niet onderdoen. Zijn campagneteam had ervoor gekozen om Bloomberg aan te vallen op een oude uitspraak dat "verkrachting alleen kan bewezen worden als er een getuigenis is van een onafhankelijke derde partij". Maandag werd pas echt het grof geschut bovengehaald: in een nieuwe commercial flashten de woorden 'Kill it, kill it!' over het scherm. Het is wat Bloomberg zou gezegd hebben tegen een werkneemster van zijn media-imperium, nadat ze hem had verteld dat ze zwanger was.

Uiteindelijk was het zijn eigen natuurlijke achterban, de zwarte gemeenschap, die Green mogelijk de doodsteek gaf. Maandagavond laat trok de zwarte dominee Al Sharpton, een flamboyante politieke leider uit Harlem, zijn steun voor Green terug. Aanleiding was een artikel in de Daily News over hoe medewerkers van Green tijdens de Democratische voorverkiezingen hadden deelgenomen aan een vergadering over manieren om Greens rivaal, Fernando Ferrer uit de Bronx, te tackelen. Besloten werd dat men de steun van de controversiële Sharpton aan Ferrer zou uitbuiten om een maximaal aantal joodse stemmen binnen te halen (Sharpton is in het verleden beschuldigd geweest van antisemitische uitspraken). Het was met heel veel tegenzin dat Ferrer zijn latino-achterban opriep om toch maar hun stem aan Green te geven.

Voor de meeste New Yorkers, wier hoofden toch al niet naar verkiezingen stonden, was het moeilijk om er kop of staart aan te krijgen. Zelfs de keuze tussen Democraat en Republikein werd hen niet gegund, want Bloomberg was een Democraat die overstapte naar de Republikeinen omdat er al veel te veel Democratische kandidaten waren.

Maar de voornaamste oorzaak voor de apathie onder de kiezers was wellicht dat geen van beide kandidaten een zinnig antwoord wist te verzinnen op de uitdagingen waar New York voor staat. Soms leek de verkiezingsstrijd zich af te spelen in een parallel universum, een waar 11 september nooit had plaatsgevonden. De echte winnaar van deze verkiezingen is dan ook Rudy Giuliani, die met een job approval rate van 90 procent meer New Yorkers achter zich heeft dan beide kandidaten samen.

Kandidaat-burgemeesters vechten in New York voor sjerp van volksheld Giuliani

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234