Vrijdag 05/06/2020

Roubaix rijdt Ronde uit het wiel

Meer suspense, meer stof, meer strijd: Parijs-Roubaix was in nagenoeg alle opzichten de meerdere van de Ronde van Vlaanderen. Waarom biedt de ene kasseiklassieker zo veel meer dan de andere? Een verhaal van een pater, een bos en een Zwitser.

Veel te voorspelbaar, dat zou Parijs-Roubaix worden. Karl Vannieuwkerke, samen met Michel Wuyts commentator op de velodroom, vertrok zondagochtend zowaar met een vleug tegenzin naar Roubaix. Cancellara, meneer, die zou die kasseien toch als een maaidorser uit de grond stampen? Maar de onemanshow werd een two-horse race. Hoewel. Meer dan alleen een tweestrijd tussen Vanmarcke en Cancellara was Parijs-Roubaix 2013 koers zoals we die graag zien. Gewoon: omdat er echt gekoerst werd. Roubaix, dat is traditie, dat is een kassei. Aan die koers wordt niet getornd. De velodroom werd er ooit uitgebonjourd door sponsor La Redoute, in de jaren tachtig. Het heeft maar drie jaar geduurd. suspense, strijd, man tegen man. Comme d'habitude. Maar vooral: een koers met een verhaal. Een verhaal met wendingen. Parijs-Roubaix was een roman. De Ronde van Vlaanderen (RVV) een week eerder was vooral een gesloten boek. Niks te zien. Tot de voorlaatste keer Kwaremont. En het finale breken van Sagan op de Paterberg.

"De Ronde blijft een prachtige koers, maar wat ben je daar mee als de finale maar 20 kilometer duurt?", vraagt Karl Vannieuwkerke zich af. "Er wordt internationaal sowieso gecontroleerder gekoerst, maar het is vooral het te zware parcours dat voor een gesloten koers zorgde. Kijk naar de tweet van wielrenner Maxime Vantomme, vorige week. Die vat het goed samen. "De Ronde op tv herbekeken. Zag er zo makkelijk uit. Saai omdat het zo lastig is, denk ik."

Vannieuwkerke: "Parijs-Roubaix is natuurlijk ook bijzonder lastig. Maar op een kasseistrook kun je normaliter niet parkeren zoals je dat op een helling in de RVV wel kunt. Door de opeenvolging van zware hellingen kunnen de renners niet meer op adem komen in de Ronde, wat tussen de kasseistroken in Roubaix wel kan. Dat maakt het voor outsiders veel moeilijker in Vlaanderen. In Roubaix heb je ook het bos van Wallers. Daar barst de koers gewoon open na 95 km."

Niet durven demarreren

Het verhaal van de Ronde is dus ook het verhaal van de lussen. Vannieuwkerke was aanvankelijk wel gewonnen voor het idee. Maar stelt zijn mening nu bij: "Door de lussen voelt de Ronde aan als een WK. Het is ook wat vreemd. In Roubaix rijd je toch ook geen twee keer door het bos? Je kan in de Ronde ook het overzicht niet goed meer bewaren. 'Waar rijden die renners nu eigenlijk?', denk je vaak."

Bij de beslissing van Wouter Vandenhaute en Flanders Classics hebben natuurlijk ook economische motieven een rol gespeeld. Het is zoeken naar een evenwicht tussen rendabiliteit en sportiviteit. De boel moet opbrengen, dus zijn er terugkerende lussen, tot groot jolijt van de vipdorpen die daarbij strategisch staan opgesteld. Het zou de kijkbeleving van de toeschouwer vergroten, maar de voorbije twee edities was er vooral plaats voor ergernis. Want de kijkbeleving hangt samen met de suspense. Die tweemaal ontbrak. Bij de eerste passages althans.

Ex-renner Frank Hoste is betrokken bij de organisatie van koersen, ook die van Flanders Classics. "Wouter Vandenhaute zal het niet graag horen, maar door de zware beklimmingen op het einde zit de koers op slot. Het was gewoon wachten op Cancellara. De 'minderen' durfden niet te demarreren uit schrik voor wat komen ging."

"Het oude parcours met De Muur liet ruimte voor verrassende wendingen. Dat is nu minder het geval. Nick Nuyens kan nu de Ronde niet meer winnen. Ook tweevoudig winnaar Stijn Devolder niet. Een renner als Heinrich Haussler? Nee. Lukt niet meer. Alleen de allergrootsten kunnen winnen. Zoals Cancellara en Boonen. De Ronde was al een koers voor specialisten en is dat nu nog meer. Ploegen verliezen misschien aandacht voor deze koers. Of temperen alleszins hun ambities."

Geen slechte zaak, zegt tweevoudig winnaar Edwig Van Hooydonk. "Dat de mindere goden niet meer kunnen winnen, dat geeft toch niet? De beste mag toch altijd winnen? Dat Roubaix spannender was dan Vlaanderen, heeft volgens mij maar één reden: Fabian Cancellara. Hij was iets 'minder', zondag, daarom was het spannender. That's it."

Nog één kans

Wat gaat Flanders Classics nu ondernemen? Blijft het parcours dicht geplamuurd of spuit Vandenhaute wat zuurstof in het zware traject? Michel Wuyts pleitte eerder al voor het weglaten van één lus. Dat doet ook Vannieuwkerke: "Waarom de Eikenberg niet als laatste helling? Die is minder steil dan de Paterberg. We moeten daar over nadenken. Maar hoe dan ook gun ik het huidige parcours nog één kans. Als het weer zo'n koers wordt, moet er ingegrepen worden."

Want een nederlaag zoals afgelopen week zal Flanders Classics niet willen slikken. Ja, er zijn mooie winnaars van de voorbije Rondes: Boonen en Cancellara. Maar het volk wil meer dan één demarrage.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234