Zaterdag 08/08/2020

Rotterdam zonder grenzen

Op het Filmfestival van Rotterdam, dat dit jaar aan zijn 45ste editie toe was, heeft Radio Dreamsde Tiger Award gewonnen. Dat is een tragikomische mijmering over een dag bij een Perzisch radiostation in San Francisco.

Met de komst van de nieuwe festivaldirecteur en sympathieke gastheer Bero Beyer deed het Filmfestival van Rotterdam een poging om de 250 lange films en nog veel meer kortere die vertoond worden, in heldere groepen op te delen. Slechts 8 van die 250 streden in een competitie voor jong talent om de Tiger Award. En die ging - wat ons betreft niet helemaal verdiend - naar Radio Dreams. Daarin mag de (bestaande) Afghaanse band Kabul Dreams live spelen met Metallica. Althans, dat is de bedoeling. De Iraanse regisseur Babak Jalali snijdt in zijn film (fictie, geen documentaire) het thema van culturele vervreemding met humor aan, maar blijft steken in clichés.

Hoe anders brengt La última tierra het er vanaf. Een close-up van een lucifer die afgestreken en vervolgens een kaars die aangestoken wordt: meer heeft de Paraguayaan Pablo Lamar niet nodig om je in zijn sacraal-ritualistische debuut te trekken. Deze film zonder dialoog volgt een oude man die zijn zieke vrouw verzorgt en haar na haar overlijden een waardig afscheid wil gunnen.

Een prachtige fotografie, een sublieme mise-en-scène en een welsprekend klankdecor tillen dit rouwdrama op tot een cinematografisch evenement zoals er zelden een te zien geweest is tijdens de competitie van het International Film Festival Rotterdam (IFFR). La última tierra kreeg wel een (troost)prijs voor een buitengewone artistieke prestatie, met name het sounddesign.

Triomftocht

Ook in andere secties werden er prijzen uitgedeeld, zoals de Netpac Award voor beste Aziatische speelfilm. Die was voor The Plague at the Karatas Village, een bizarre mix van absurdisme en vervreemding van de hand van de Kazach Adilkhan Yerzhanov. Het viel op dat de kwaliteit van het Aziatische aanbod in Rotterdam, nog altijd de belangrijkste Europese hub voor cinema uit dat continent, een stuk minder was dan de voorgaande jaren.

Aan het Belgische front scoorde The Land of the Enlightened van Pieter-Jan De Pue goede punten. Opvallend is dat hij van de acht films in competitie veruit de beste score kreeg bij de publieksprijs. Die hoofdvogel daarin werd afgeschoten door de Deense oorlogsfilm Land of Mine.

Trouw aan de geest van zijn legendarische bezieler Hubert Bals blijft het IFFR alert over de grenzen kijken. Via het Hubert Bals Fonds ondersteunt het festival projecten van filmmakers uit Afrika, Azië, Latijns-Amerika en delen van Oost-Europa.

Een van die films is het Braziliaanse Boi neon, een sensueel, licht subversief en sterk dierlijk rodeodrama over mannelijkheid, seksualiteit en traditie. Regisseur Gabriel Mascaro heeft ondertussen een wereldwijde triomftocht achter de rug, maar nu was hij voor het eerst, erg dankbaar, opnieuw in Rotterdam. Daar werd zijn film enthousiast onthaald door een bomvolle zaal van ruim zevenhonderd mensen.

'Wij steunen Busan'

Hét opmerkelijkste evenement van het IFFR was Simulacrum tremendum van de Filipijnse regisseur Khavn, een dertien uur durende stomme compilatie van homemovies en onuitgebrachte filmopnamen. Khavn begeleidde de film live op piano, slechts onderbroken door een paar korte plaspauzes. Er wordt hard gelobbyd om Khavns prestatie in het Guiness Book of Records te krijgen als de langste muzikale filmbegeleiding ooit.

"Wij steunen Busan", stond er dan weer op een pancarte dat het festivalteam vasthield bij een groepsfoto. De directeur van het voor Azië belangrijke filmfestival van Busan wordt met ontslag bedreigd omdat hij vorig jaar The Truth Shall Not Sink with Sewol vertoonde, een controversiële documentaire over de ramp met een Zuid-Koreaanse veerboot die 300 opvarenden het leven kostte.

Ook dat is Rotterdam: filmmakers, vertoningsplekken en films moreel ondersteunen die vrijheid en de culturele expressie een warm hart toedragen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234