Zondag 16/06/2019

Rossiya, zdes' my prishi

België is als eerste land op het WK 2018, maar die beslissende 1-2 tegen de stugge Grieken ging niet van harte. Zorgwekkend, die twee onderlinge wedstrijden, want zoals de Grieken zullen meer landen tegen de Rode Duivels spelen. Maar goed: Rossiya, zdes' my prishi! Rusland, we komen eraan!

Griekenland 1
België 2
73' Zeca 70' Vertonghen, 74' R. Lukaku

Negenenzestig minuten lang slaagden de Grieken erin om de meest scorende ploeg niet alleen het scoren te beletten, maar zelfs geen enkele doelkans te gunnen toen Jan Vertonghen van ver aanlegde met zijn linker. De bal draaide netjes laag naast de paal: 0-1 en Hellas was eindelijk ko.

Ja? Neen. Drie minuten later vergat Yannick Carrasco zijn man en die scoorde de gelijkmaker (1-1). Problemen voor de Belgen? Ook niet. Romelu Lukaku, onzichtbaar tot dan, kopte bij de volgende aanval, na inbreng van Eden Hazard, een assist van Thomas Meunier knap binnen (1-2).

Hoeveel belang kun je hechten aan een wedstrijd tegen het Gibraltarese schietkraam? Normaal zou die vraag nooit zijn gesteld, maar het leek toch alsof de Rode Duivels met die 9-0 een wereldprestatie op de mat hadden gelegd. Diezelfde avond hadden de Grieken hun kansen op rechtstreekse kwalificatie danig gecompromitteerd door die flauwe 0-0 thuis tegen Estland, een ploeg die de Belgen met 8-1 hadden ingemaakt. Dus? Een makkie die Grieken?

De prestatie wás af tegen Gibraltar, maar dat was een derde- of vierdeklasser. Nog een verschil: het was lekker frisjes donderdagavond in Luik, ideaal voetbalweertje, maar dat was het niet in het Georgios Karaiskakis-stadion gisteren, waar het bloed- en bloedheet was en in de nabijheid van de zee ook nog eens verdomd vochtig. Als bondscoach Roberto Martínez het meende dat die wedstrijd een test was, dan kan hij onmogelijk blij zijn met de instelling van zijn ploeg en misschien ook niet met zijn eigen opstelling.

Kuitprobleem bij Kompany

Zeventig minuten lang gaven de Rode Duivels de indruk dat ze de knop konden omdraaien toen die Grieken toch hun poot bleken te zetten en nadien ook bleven lopen. Waren het de wissels? Bij België ontbrak Vincent Kompany. Geen zorgwekkende blessure deze keer maar een trap op de kuit, al is kuit in combinatie met Kompany op zich natuurlijk altijd zorgwekkend.

Martínez koos voor Thomas Vermaelen als zijn vervanger. Eden Hazard begon op de bank, wellicht uit voorzorg en na afspraak met Antonio Conte, zijn ploegbaas bij Chelsea. Daardoor speelde Marouane Fellaini (vervanger van de rood geschorste Axel Witsel) en Moussa Dembélé samen op het middenveld, waarvoor - zoals bekend - Radja Nainggolan niet was uitgenodigd. Vervelend was wel dat Kevin De Bruyne naar de zijkant werd gedrongen en zich daar duidelijk niet in sas voelde. Hij verloor in die ene wedstrijd meer de bal dan in een heel seizoen met Manchester City.

De Grieken hadden één goed excuus voor hun gebrek aan aanvalslust: de blessure van 'Mitrogoal', geboren als Kostas Mitroglu, nog maar pas getransfereerd van Benfica naar Olympique de Marseille en de scorende Griek in Brussel. Ze lieten hun op papier veel meer getalenteerde tegenstanders komen, verstikten de baldragers in het laatste derde van het veld en probeerden via de razendsnelle Anastasios Donis van VfB Stuttgart of de iets minder snelle maar intelligent in de rug lopende Konstantinos Fortounis van thuisclub Olympiakos uit te breken.

Dat lukte meer dan één keer, maar het grootste gevaar kwam uiteindelijk van Kostas Stafylidis van Augsburg die na zeventien minuten ineens vanaf dertig meter pegelde. Had Thibaut Courtois niet de zalige ingeving om er zijn vingers tegen te zetten, dan was de bal niet op de paal maar binnen gegaan.

Ook in de tweede helft beterde het niet, hoewel De Bruyne centraler ging spelen. De Belgische balverliezen stapelden zich op, maar echt doelgevaar creëerden de Grieken niet echt meer. Ze smeerden de Belgen wel drie gele kaarten aan en slaagden erin om het land dat het meest van alle Europese ploegen het doel wist te vinden, geen enkele doelkans te gunnen. En toen kwamen die vier dolle minuten waarin de buit werd binnengehaald.

Ook Duitsland kan zich al plaatsen

Overmorgen is het precies een jaar geleden dat de meest succesvolle kwalificatiecampagne uit de geschiedenis van het Belgisch voetbal begon met een droge 0-3 in Cyprus. Daarna volgden een 4-0 tegen Bosnië-Herzegovina, 0-6 bij Gibraltar en 8-1 tegen Estland thuis. De reputatie van het makkelijk scorend België kreeg een knauwtje toen de Grieken op een diefje op de Heizel een doelpuntje kwamen scoren en vervolgens de bus parkeerden. Het was Romelu Lukaku die op 25 maart van dit jaar in extremis de 1-1 op het bord zette. In de twee daaropvolgende wedstrijden werd de draad opgepakt met een 11-0 wat een tussentijdse doelpuntenverschil van 31 opleverde.

Alleen Duitsland, dat zich vandaag ook kan plaatsen als het thuis wint van eerste achtervolger Noord-Ierland, kwam een beetje in de buurt. Maar België is als eerste op de worldcup en hoewel dat geen garantie biedt op een gunstig vervolg, is het toch mooi meegenomen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden