Donderdag 28/10/2021

Roomer zet de bloemetjes binnen

Twee broers cre�erden

natuurlijk en hip 'easy drinking'-aperitief

Op hun vijftiende amuseerden ze zich al met het bereiden van allerlei drankjes in de schuur van mémé, nu staan de twee dertigers klaar om het land te veroveren met hun drankje Roomer. Het is mooi, lekker, gezond, natuurlijk. De culturele scene in Gent is er al plat voor gegaan.

door Agnes Goyvaerts

In het bolle flesje met goudgele inhoud zweven enkele piepkleine witte bloempjes, vlierbloemen. Dat is het basisingrediënt waarvan Roomer, een wijn van 15°, is gemaakt. Het is het resultaat van vele jaren spelen, proberen, experimenteren en bijstellen. Maar sinds vorig jaar zijn de broers Maarten en Jeroen Michels het jongens-en-wetenschap-stadium ontgroeid en commercialiseren ze hun product met sérieux. En het slaat aan. Omdat ze niet over de middelen beschikken van een commerciële drankengigant, moeten ze langs het fluistercircuit werken. Hun eerste verschijning was aan het S.M.A.K. Ze serveren en propageren hun drankje op vernissages en boekpresentaties. Alles doen ze zelf, van het plukken van de bloemen tot het aan de man brengen van hun verhaal. Tijd om bij hen op visite te gaan.

Jeroen (30) is sociaal assistent, Maarten (31) is germanist. Beiden hebben ze een baan, maar elk vrij uur gaat op aan hun hobby van jaren, het brouwen. Jeroen: "In de humaniora biotechnologie leerden we van alles maken: wijn, bier, kaas. Ik vond het leuk dat ook thuis te proberen. Ons mémé woonde in Ouwegem en als kind mochten wij bij haar in de stallen spelen. Toen we ouder werden, zijn we die gaan inrichten als laboratorium. Mettertijd werd het spelletje ernstiger en we dachten dat we ons er na ons achttiende, als we eenmaal ons diploma op zak hadden, volledig aan zouden kunnen wijden. Het heeft uiteindelijk dus wel wat langer geduurd." (lacht) Maarten: "Pas op ons dertigste hebben we de stap durven zetten, maar in tussentijd hebben we veel geleerd."

"Wij brouwden wijn uit van alles en nog wat, we hebben sake gemaakt op basis van rijst in een badkuip, we maakten wijn van selder, van rabarber, van berkensap. Mémé maakte vroeger al limonade van vlierbloemen, en zo kwamen we op het idee om Roomer te maken. Dat was het drankje dat bij onze vrienden het meest succes had. Daar zijn we ons gaan op toeleggen en we hebben de smaak ervan in de loop der jaren voortdurend bijgesteld." Hoe zijn ze op de naam Roomer gekomen? "Daar hebben we lang over gedaan", lacht Jeroen. Maarten: "Eerst was het Roemer, kelk. Het leek ons leuk een leeg geworden woord uit het Nederlands met onze drank opnieuw te vullen. Onze ambitie is eigenlijk in Van Dale te komen, dan zullen we pas onsterfelijk zijn. Maar de mensen dachten dat het een Duits woord was. Dat wilden we niet, en dus maakten we er Roomer van. We vonden ook de link leuk met rumour - verspreid het gerucht - rumour has it... meteen een verwijzing dat we het moeten hebben van de mond-tot-mondreclame."

Dat het de jongens om meer te doen was dan zomaar wat knoeien met suiker en bloemen, blijkt uit hun relaas: "Toen we zestien waren, noemden we ons brouwerijtje Het Verschil. We schreven er zelfs een manifest over. 'We gaan op zoek naar het verschil tussen wat er in de boeken staat en wat er rondom ons leeft.' Als je het nu terugleest, komt het nogal naïef over, maar we amuseerden ons. Een van onze slogans was: 'Iedereen zoekt het verschil en wij maken het.' En: 'Niet alleen in de bomen klimmen, maar ook iets doen met de bloemen.' We hebben de naam uiteindelijk laten vallen omdat het te ingewikkeld werd. Bovendien kwamen er allerlei zaken die Het Verschil heetten, cafés, uitgeverijen, noem maar op." Jeroen: "Helemaal in het begin noemden we ons Pandora. We gingen de doos van Pandora openmaken en onderzoeken welke emoties er allemaal in zaten. Voor elke gemoedstoestand die we vonden, zouden we een drankje maken."

Roomer wordt vooral, maar niet uitsluitend, als aperitief gedronken. Maarten: "In de aperitievenmarkt is weinig beweging, nog steeds is het martini, campari, pastis. Men zegt wel dat er minder aperitieven worden gedronken, maar misschien komt dat ook doordat er zo weinig verrassends is. Of omdat er niets op de kaart staat wat je thuis niet voor een tiende van de prijs kunt drinken." Behalve kruiden die op hetzelfde moment rijp zijn als de vlierbloemen worden geen smaakjes toegevoegd. "Puur natuur", zegt Jeroen. Maarten: "Het is een maceratie, de suiker trekt de smaak uit de bloemen en de kruiden. Enige zoetheid is dus nodig. Maar we hebben er wel voor gezorgd dat het niet plakkerig wordt, je moet de afdronk hebben van droge witte wijn. We zochten bewust naar iets in de easy drinking-sfeer, we wilden niet in het straatje van fruitjenevers, van het likoreuze terechtkomen. Ja, vijftien graden is nogal veel, maar we serveren het meestal met twee blokjes ijs, dan is het toch niet te sterk."

"Het moet natuurlijk blijven. Veel kleine likeurstokerijtjes hebben op de duur zoveel verschillende smaken dat het niet meer geloofwaardig is. Ze maken whisky, ze maken cognac, ze maken pastis... allemaal met essences. Je kunt zelfs bieraroma kopen. Als alles waar aardbei op staat met echte aardbeien zou zijn gemaakt, had je twee aardbollen nodig." Vlierstruiken zijn er genoeg? "We hebben een deel eigen bomen, en een deel plukrecht. Vorig jaar hebben we stekjes genomen en vlier is echt een struik die overal en gemakkelijk groeit. Als we in de eerste drie jaar ons doel van 40.000 flesjes zouden bereiken, kunnen we de zaak opnieuw bekijken. Nu doen we het voor en na het werk, een paar uren. Voor de pluk staan we om vijf uur op, overdag zijn de anderen bezig met schoonmaken, een hels werk. Vorig jaar hebben we 80.000 bloemschermen verwerkt, miljoenen van die kleintjes. We proberen het altijd wel leuk te maken. Het plukken doen we met een hele bende, met de kinderen erbij." Het klinkt behoorlijk hippie, zeg ik. Maarten: "Ja, het heeft een flowerpowergehalte, vooral die oogst. Vorig jaar hebben we geplukt met een boreling van een paar maanden oud in de mand."

Het flesje heeft een lange hals en een bolle buik. Dat hebben ze niet zelf ontworpen, wel gezocht. Jeroen: "In het begin gingen we in Italiaanse restaurants de lege mandflessen van chianti ophalen, Maar dat was niet houdbaar. Uiteindelijk hebben we dit model gevonden in Roemenië, nu betrekken we de flessen in Polen.'' Dat de vorm aanspreekt, mag blijken uit het feit dat de flesjes vaak worden meegenomen op café. "De mensen gebruiken ze achteraf voor olijfolie of als vaasje. Als test hebben we in de Artevelde-hogeschool het drankje aan 860 mensen laten proeven en meer dan 70% gaf minimaal 8 op 10 voor geur en smaak. We dachten dat het eerder vrouwen zou aanspreken dan mannen, maar bleek dat niet waar." Aanvankelijk zaten er geen bloempjes in. "Pas een paar jaar geleden belandden er per ongeluk een paar in, en we zagen dat het een beetje het effect had van zo'n sneeuwschudhuisje. We zijn ze dan in elk flesje gaan stoppen." Het was een leuk idee, maar het was veel werk. De bloempjes moeten goed gereinigd worden en met een pincetje een voor een in de flesjes gestopt worden. Vriendinnen en vrienden steken momenteel een handje toe, maar de broers zoeken nog naar een manier om het mechanisch te doen. Bijkomend probleem: het lukt prima als de botteling gebeurt meteen na de oogst. Maar hoe de bloemen bewaren voor later? Maarten: "Daar hebben we lang over nagedacht, een procédé om de bloemetjes te bewaren voor de latere bottelingen zonder dat ze bruin worden. Want zodra ze in contact komen met water, verkleuren ze. We hebben nu een middel gevonden om ze te bewaren. Hoe we dat doen, is bedrijfsgeheim. Maar ze kunnen bij wijze van spreken in mei van het jaar volgend op de pluk nog worden toegevoegd."

De twee doen alles, van de bloemen tot het praatje zoals ze het zelf zeggen. "Dat geeft enorm veel voldoening, want je leert constant." Maarten: "Roomer maken is onze manier om creatief te zijn. De marketing en verkoop ervan was onbekend terrein. Wij zijn nogal anti-commercieel. Toen we 18 waren, klonk 'verkopen' bijna als 'bedriegen'. Dat hebben we dus moeten herzien. Een kunstenaar moet ook zijn werk aan de man brengen. Alles wat er tot nu toe aan winst binnenkomt, wordt gebruikt om in marketing te stoppen. Voorlopig verkopen we vooral in het Gentse, en sinds kort hebben we een agent in West-Vlaanderen. Het voordeel is dat we het drankje op verschillende manieren kunnen aanprijzen. Alternatieve mensen vinden het leuk omdat het natuurlijk is, chique mensen omdat het een mooie fles is. Daardoor kun je Roomer zowel drinken in het Volkshuis als in een chique bar, beide zijn hip op hun manier." De voortekenen zijn goed. Jeroen: "Net voor we deze zomer op reis vertrokken, kregen we een mailtje van Vooruit dat Roomer sinds januari het best verkopende aperitief was. Dat is best leuk om te horen." n

Info

0497/714.048 of 0472/225.455, www.roomer.be.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234