Zaterdag 16/11/2019

Rood haar

Het is bitter koud. Maar weer of geen weer, ik moet elke dag gaan wandelen met Mr. Wilson, mijn hondje. 'Geen weer om een hond door te jagen' is bij hem niet van toepassing. Sneeuw, hagel, plensbuien: het maakt geen enkele indruk op hem. Kwispelend rent hij de deur uit, blij dat we weer op stap gaan.

Het voordeel van slecht weer is wel dat parken verlaten zijn en de kans op het krijgen van een GAS-boete wegens niet aangelijnd achter een bal aanhollen zo goed als onbestaand is. De GAS-boetemannen en vrouwen blijven liever lekker binnen bij hondenweer.

Elke dag doen we dezelfde toer. Dartel rolt Mr. Wilson dan in het ijskoude gras, duikt als een dolfijn een stapel dorre herfstbladeren in, niest van het opdwarrelende stof en loopt uitgelaten naar de vijver.

Daar gaat hij drinken of in de zomer pootjebaden. Deze keer zie ik dat hij aan de waterkant naast een jongetje van een jaar of 8 zit. Mr. Wilson is niet zo sociaal en al zeker niet wat kinderen betreft. Die trokken iets te veel aan zijn staart en oren toen hij nog een puppy was.

Oh, zeg ik tegen het jongetje, dat is bijzonder, dat hij naast je komt zitten en zich laat strelen. Dat laat hij maar zelden toe, hij is bang voor kinderen. Echt, vraagt het jongetje en kijkt naar me op. Ik merk zijn droevige ogen op. Hoe heet hij, vraagt de jongen. Mr. Wilson zeg ik. Het jongetje grinnikt. Meneer Wilson, zegt hij zacht, alsof hij de naam even wil proeven op zijn tong en lippen.

Hij heeft wel speciale ogen, hoe komt dat? Daar is hij mee geboren, antwoord ik, dat is ook de reden waarom ik hem heb uitgekozen. Ik vond het zo mooi dat hij een blauw en een bruin oog had. Stilte. De jongen streelt Wilson achteloos en staart in gedachten voor zich uit.

Wordt hij ook gepest op school, vraagt hij uit het niets. Hij gaat niet naar school. Nee tuurlijk niet, lacht de jongen verontschuldigend. Dom van mij. Stilte. Word jij gepest op school?, vraag ik. Geen antwoord. Ik werd vroeger wel gepest, zeg ik. Hij kijkt me aan. Waarom? Weet ik eigenlijk niet goed. Ik, zegt hij, omdat ik rood haar heb en sproeten. Hij glimlacht triest.

Wist je dat over de hele wereld maar 1 procent van de mensen rood haar heeft, vraag ik. Hij is een en al aandacht. Dat is één op de honderd mensen. Dat is heel speciaal. Kinderen en mensen vinden speciale dingen vaak raar, ga ik verder, en dan doen ze vervelend. Meestal omdat ze zich zelf niet echt goed voelen.

Er zijn heel beroemde roodharige mensen. Echt, vraagt hij weer. Ja, Vincent van Gogh. Ik vertel er maar niet bij dat hij nooit een schilderij verkocht en in totale armoede stierf. En Pippi Langkous natuurlijk, het sterkste meisje ter wereld. Ken je haar. Nee, knikt de jongen. Er bestaat een boek over haar, dat breng ik volgende keer voor je mee als je wil. Lees je graag? Hij knikt enthousiast.

Weet je wat, zeg ik, ik zal je een plekje laten zien waar ik het voor je verstop. Als we elkaar niet zouden zien, dan weet je dat het daar ligt. Oké, zegt hij en springt recht. We lopen naar een prachtige treurwilg waarvan ik weet dat er een holte in de stam is. Kun je iets doen tegen die pestkoppen, vraag ik. Nee, zegt hij, ik doe gewoon of ik ze niet hoor. Woon je hier in de buurt? Ja, zegt hij en wijst een villa aan die aan het park grenst. En wat zeggen je ouders van het pesten, vraag ik. Dat ik niet flauw moet doen. Zij weten misschien niet hoe vreselijk het is om gepest te worden, opper ik. Nee misschien, zegt hij, en dan, bijna hoopvol, maar jij wel hè? Ja, knik ik, ik wel. Vele mensen kennen dat hoor, er komt nu zelfs een hele week actie tegen pesten. Hij kijkt me aan en zucht diep.

Ik laat hem de holte in de boom zien. Weet je wat Pippi Langkous altijd zegt, vraag ik. Nee, knikt hij. 'Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk wel dat ik het kan.' Wat grappig, grinnikt hij. Ja, ze is heel grappig.

Diezelfde dag nog koop ik Pippi Langkous en schrijf in het boek: 'Dag jongen met je mooie rode haar en sproeten, veel plezier ermee en niet vergeten, je bent niet alleen.' Ik hoop dat hij het boek komt ophalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234