Maandag 15/08/2022

InterviewLust & Liefde

‘Romantiek, liefde en seks zonder druk: polyamorie was voor mij een uitkomst’

null Beeld Lotte Dijkstra
Beeld Lotte Dijkstra

Een wandeling met een bezette vriend verandert voor Marthe (27) in een date wanneer hij vertelt polyamoreus te zijn.

Corine Koole

“Twee jaar geleden tijdens de lockdown ging ik een wandeling maken met een vriend van mijn studentenvereniging. We praatten over van alles en halverwege vertelde hij dat hij een polyamoreuze relatie had. Ik keek ervan op. Ik wist dat hij een vriendin had, maar ik was ervan uitgegaan dat hij monogaam was. Zelf moest ik altijd aan mijn vriendjes uitleggen dat ik eigenlijk nooit verliefd word en dat ik het in een relatie prima vind om iemand niet vaker dan een paar keer per maand te zien. Rond mijn negentiende had ik meerdere jongens tegelijk. Ik vond het leuk hen te horen vertellen over hun ervaringen met andere meisjes. Jaloezie kende ik niet en deze gelijktijdige contacten kwamen het dichtst in de buurt van hoe een relatie wat mij betreft moest zijn. En nu ontmoette ik iemand die niet zomaar losse contacten had, maar meerdere echte relaties tegelijk kon hebben. Polyamorie was geen nieuw fenomeen voor me, ik kende mensen uit mijn dansgroep die polyamoreus waren en ik wist dat mijn broer en zijn vriendin er ook mee bezig waren, het was eerder nogal vreemd dat juist ik bij het woord ‘relatie’ toch nog steeds als eerste dacht aan trouw en monogamie.

“Mijn nieuwsgierigheid groeide. Een uur eerder dacht ik nog dat hij ‘bezet’ was, nu bleek dat er – als we dat allebei wilden, tenminste – ineens van alles meer mogelijk was. Er sloop iets prikkelends de wandeling binnen. De sfeer veranderde. O, wacht, misschien heeft hij romantische interesse. Al lopend begon ik me af te vragen: vind ik hem aantrekkelijk, zou ik met hem willen zoenen, hem aanraken? Is hij iemand bij wie ik me in één ruimte op mijn gemak kan voelen? Ineens werd onze wandeling een date.

“Na die eerste keer spraken we opnieuw af, en opnieuw, we wandelden en zoenden en ­hadden heerlijke seks. Op een dag zei hij: ‘Ik zou het leuk vinden om met jou een relatie te hebben.’ En ik antwoordde: ‘Als je het oké vindt dat ik niet verliefd op je ben, en als een relatie betekent dat we de vrijheid hebben om die ­precies in te vullen zoals wij willen, dan wil ik heel graag een relatie.’

Verliefdheid

Hoewel ik me van mijn toekomst nooit zo’n helder beeld had gevormd, was deze polyamorie voor mij een uitkomst: romantiek, liefde, seks, zonder de druk te voelen van iemand die verwacht dat ik er altijd ben, niet iemand die zegt dat-ie me mist, niet je elkaar toe-eigenen maar elkaar gunnen wat je beiden blij maakt. Sindsdien zien we elkaar elke week op zondag. Dan vrijen we, kijken een film, praten we, hangen we tegen elkaar aan in de zetel. Het kan heel druk en onrustig zijn in mijn hoofd, maar bij hem raak ik van het ene op het andere moment ontspannen. Dat hij nog iemand heeft die van hem houdt, die zelf ook weer nog iemand heeft, dat spreidt als het ware de verwachtingen en geeft me een comfortabel gevoel.

“Als je verliefd bent, lijkt je hele bestaan af te hangen van die ene persoon, dat maakt zo kwetsbaar. Het is me een paar keer overkomen en het is niet bepaald iets waar ik naar terugverlang. Al moet ik eerlijk zeggen dat ik na al die maanden van zondagmiddagroutine enorm van deze jongen ben gaan houden, en iets begin te voelen wat verdacht veel op verliefdheid lijkt. En toch betekent dat niet dat ik hem nu ook dagelijks wil zien. Ik ben nooit verdrietig als hij weer weggaat. Je zou wat wij hebben ook friends with benefits kunnen noemen, maar dat doet onze liefde tekort. Met het begrip relatie spreken we uit dat we het fijn vinden tijd met elkaar door te brengen en dat we verwachten dat dit de komende jaren zo zal blijven.

Verbaasde ouders

“Naast die vaste zondagen gaan we samen uit eten, wandelen, wakeboarden, soms een weekendje weg. Zolang je de frequentie waarmee je elkaar ziet dus niet als enige norm beschouwt, is dit in alle opzichten een echte relatie. Wat dat betreft is er nog wel wat emancipatie en bewustwording nodig. Ik merk het aan mijn eigen ouders, die soms verbaasd lijken te horen hoe gek ik op hem ben. Alsof ze ons na anderhalf jaar nog steeds niet serieus nemen omdat er ook anderen bij betrokken zijn. Mijn moeder zei laatst toen ze ons samen zag: ‘Wat fijn om te zien dat je zo relaxed bent met hem, dat heb ik nog niet eerder bij je gezien.’ En daarin heeft ze gelijk, ik ben zelf ook verbaasd, en ik was blij dat het werd opgemerkt. Maar tegelijk vind ik het vreemd dat niemand ­eraan denkt hem uit te nodigen voor kerst. Wel de vriendin van mijn broer, maar niet mijn vriend. Mijn vader presenteert zich als links-­progressief, maar toen ik mijn vriend laatst meenam naar een familiefeest, stelde hij hem aan anderen voor als ‘een heel goede vriend van Marthe’. Alsof ik me in een schemergebied begeef terwijl ik me volop in de zon voel staan.

“Ik zou boos kunnen worden, hem gewoon meenemen naar het kerstdiner, maar de waarheid is dat ik het prima vind om daar zonder hem te zijn. Wel hoop ik dat de blik waarmee we, inclusief ikzelf, naar relaties kijken iets verruimd wordt. Ik zie mezelf ook als ik ouder word, niet zo snel in een monogaam huwelijk terechtkomen. En mocht ik kinderen willen, dan zou ik die willen opvoeden in een grotere gemeenschap. Ik heb het er weleens over met mijn broer en zijn vriendin, hoe leuk het zou zijn als we naast elkaar zouden wonen en tegelijk kinderen hebben, hoe we elkaars verantwoordelijkheden zouden delen. Maar voorlopig ben ik dolgelukkig met de zondagen met mijn vriend. Afgelopen week keken we op de zetel naar The Witcher en ik dacht ineens: wat een wonder, ik kan alles tegen hem zeggen wat ik wil. Zo goed kennen we elkaar. Zonder het te weten heb ik mijn leven lang al zo willen leven. Toen hij wegging zeiden we: ‘Dag, ik wil je heel snel weer zien… over een week.’”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234