Maandag 25/05/2020

'Roem is geen levensbedreigende ziekte'

Woody Allen, 80 intussen, staat alweer in Cannes met een nieuwe film. Café Society deze keer. 'Ik kom heel graag naar Cannes, maar in competitie meedraaien zou tegen mijn gezond verstand ingaan.'

Hij is onverwoestbaar, Woody Allen. Blijft aan een hels ritme heel degelijke films maken, en wanneer hij een microfoon onder de neus geschoven krijgt, blijft hij geestig en alert. Zo was het ook weer gisteren, toen hij de internationale pers begroette op het Filmfestival van Cannes, dat hij later op de avond voor de derde keer mocht openen. Met Café Society, een film waarin Jesse Eisenberg zijn joodse familie in New York achterlaat en naar het Hollywood van de jaren 30 trekt, waar hij een relatie begin met Kristen Stewart. Maar hij is niet de enige. Een driehoeksrelatie die tot hilariteit en romantiek leidt.

Het is de twaalfde keer dat een film van New Yorks geestigste jood in Cannes buiten competitie vertoond wordt. Bewust. "Ik geloof niet in competities voor artistieke creaties", zei hij. "Het is niet zoals in de sport, je kunt niet zeggen of de ene beter is dan de andere. Er is geen objectieve manier om films te beoordelen. Ieder oordeel blijft een oordeel en is subjectief. Het is een kwestie van smaak. Je kunt niet zeggen of Rembrandt beter is dan Picasso. Je kunt wel zeggen wat je favoriet is. Ik kom heel graag naar Cannes, maar in competitie meedraaien, zou tegen mijn gezond verstand ingaan."

En dat verstand is nog heel gezond. Woody Allen is intussen 80, maar voelt zich lang niet zo oud. "Ik kan zelf niet geloven dat ik 80 ben. Ik ben zo jeugdig, scherp, gevat, kwiek, mentaal alert, dat het verbazingwekkend is. Ik weet niet waar ik dit verdiend heb: ik eet gezond en ik doe wat lenigheidsoefeningen. Maar het is vooral geluk. Mijn vader werd ouder dan 100 en mijn moeder net geen 100, dus als er een erfelijk gen is voor het oud worden, dan heb ik de jackpot getroffen. Ik voel me echt niet oud. Ik voel me neutraal, oud noch jong. En ik ben er zeker van dat ik op een dag wakker zal worden met een beroerte, en als een bevende sukkel in een rolstoel zal belanden. Als ik voorbijrol zullen mensen zeggen: 'Weet je nog? Dat was Woody Allen. Hij heeft van alles gedaan, en zie hem daar nu zitten.' Maar tot het zover is, blijf ik films maken. Tenminste zolang mensen gek genoeg zijn om hun centen te investeren in wat ik doe."

En waarom zouden ze niet. Er zal altijd een publiek zijn voor een Woody Allen-film. Dat is het voordeel van zijn roem. Nee, roem stoort hem niet, zegt hij. "Het is geen levensbedreigende ziekte." En er blijft altijd een markt voor romantische komedies. Zij het met een donker randje. 'Life is a comedy written by a sadistic comedy writer' is een van die vele oneliners uit Cafe Society. "Zo is het toch? Het overspel waar het hier om draait, leidt dan wel tot grappige situaties, als je er langer bij stilstaat, word je er eigenlijk alleen maar triest van. Mensen bedriegen mekaar. Dat is alleen leuk van op een afstand."

Geweldig gevoel

Toch is Cafe Society een film waarin je kunt wegdromen. Waarin de dromerige romantiek nog een extra randje krijgt door het patina van de tijd. Zoals in A Purple Rose of Cairo, Bullets over Broadway en Midnight in Paris. "Ik ben een romanticus", zegt Woody Allen. "Ik kan het niet helpen. Al denken de vrouwen uit mijn leven daar anders over. Ze bekijken me niet als een Clark Gable of een Carry Grant., meer als een romantische zot. Ze denken dat ik New York City romantiseer, het verleden, relaties, liefdesrelaties. En dat doe ik wellicht ook. En wellicht is dat ook zot. Maar ik ben grootgebracht met Hollywood-films en die hebben een onuitwisbare indruk op me achtergelaten. En dus ga ik vaak op zoek naar romantiek."

Tot grote vreugde van Kristen Stewart. "In mijn beste vertolkingen tot nu toe zit nog altijd heel erg mijn persoonlijkheid, mijn manier van doen ook. Maar hier was het anders. Ik heb dankzij Woody een versie van mezelf gevonden waarvan ik niet wist dat ik ze in me had. Hij zag blijkbaar iets in mij wat ik zelf niet zag. En dat is een geweldig gevoel."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234