Zaterdag 04/04/2020

Filmblog

Roem en prijzen kunnen de drang om te filmen niet stillen

Regisseur Pablo Larrain (midden) met acteurs Alfredo Castro en Roberto Farias tijdens een fotoshoot voor 'El Club'.Beeld REUTERS

Filmjournalist Kurt Vandemaele blogt elke dag zijn ongezouten mening, recht vanuit Gent.

"Soms moet je gewoon de camera nemen en filmen. Niet blijven leuteren, het gewoon doen!"

Aan het woord is Pablo Larrain, gisteren. De Chileense regisseur die vooral in het festivalcircuit scoorde met zijn trilogie waarin hij van leer trekt tegen het Pinochet-regime. Sinds het derde deel daarvan, No, hem een Oscarnominatie bezorgde, ligt Hollywood aan zijn voeten.

Hij vertelde dat hij in Europa was omdat de montage van zijn volgende film Neruda, waarin Gael Garcia Bernal opnieuw de hoofdrol speelt, in Parijs gebeurt. Het was omdat de financiering van die film vorig jaar niet meteen rond geraakte, dat hij in de paar weken die hij vrij had besloot om nog snel iets anders te draaien. Drie weken schreef hij aan het script, in 2,5 weken blikte hij de film in. El Club vertelt hoe pedofiele priesters door de katholieke kerk uit de handen van het gerecht worden gehouden. Goed voor de Grote Prijs van de jury in Berlijn.

Intussen staan ook Jackie, een film over Jackie Kennedy, en een remake van S, op de to-do-list van Larrain. Maar toch een filmpje draaien zonder geld, omdat de drang om te filmen sterker is dan de nood aan rust. Ontroerend bijna, dat de begeestering blijft, ook al heb je intussen zoveel gepresteerd.

Kurt Vandemaele.Beeld Stefaan Temmerman
Thomas Bidegain en acteur Finnegan Oldfield.Beeld Bas Bogaerts

Hetzelfde zagen we gisteren bij Thomas Bidegain, regisseur van Les Cowboys, maar vooral ook scenarist van de meest succesvolle films van Jacques Audiard. Topscenaristen van bij ons, zoals Rik D'Hiet en Michiel Sabbe, acteurs ook, hingen aan zijn lippen toen Patrick Duynslaegher hem interviewde tijdens een Director's Talk, een ontmoeting voor publiek in festivalcafé Caffelini.

Met passie en bevlogenheid stelde hij de luisteraars gerust: "Je moet de regels alleen kennen om ervan af te wijken." Zelf had hij maar één regel: "De dingen zijn niet wat ze lijken." Maar hij deed wel meer uitspraken die bleven hangen.

Zoals deze: "Le cinéma, ça sert à représenter. Het is het omgekeerde van het tv-journaal. In het nieuws krijg je onderwerpen gepresenteerd. Film gaat over mensen, geeft mensen een stem. Nooit nog zal je de verkoper van rozen in een restaurant op dezelfde manier bekijken, als je zijn verhaal hebt gehoord. Daarom moeten we blij zijn dat we hier films kunnen maken. Wanneer we mensen een gezicht geven, een verhaal, dan stellen we een politiek gebaar. Als je iemands naam kent, zijn kinderen, zijn zorgen, dan ga je meevoelen. De vijand van film is sociologie. Die spreekt over bevolkingsgroepen, over cijfers, plaatst mensen in hokjes. Je spreekt pas over de wereld als je heel specifiek bent, je verhaal toespitst op die ene mens. Plus on est proche du particulier, plus on a une chance d'être universel. Dheepan gaat over tolerantie, maar vertelt vooral het verhaal van die man en de vrouw en het meisje met wie hij een nieuw leven wil beginnen."

In al zijn bevlogenheid vertelde hij het publiek dat hij deed wat hij doet, omdat hij hoopt dat mensen zouden luisteren, zouden kijken, er iets van zouden meenemen. Een uur later stond hij het aan de toog nog uit te leggen. Begeestering stopt niet als de klok het zegt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234