Vrijdag 07/08/2020

rock-'n-roll hoofdstad

Behalve hoofdstad van de smaak is Hasselt ook de hoofdstad van de rock-'n-roll. Met de Muziekodroom en de rockopleiding aan de Provinciale Hogeschool Limburg als vlaggenschepen trekt de Limburgse hoofdstad steevast de kaart van de jonge, alternatieve scene. En dat zie je stilaan ook op straat.

DOOR SUE SOMERS / FOTO'S MARLEEN DANIELS

eze stadshandleiding gaat eens niet over de groene boulevard, de stadsring met uitsluitend eenrichtingsverkeer rond Hasselt. Of over de gratis bussen, het veelgeprezen Modemuseum, de grootste Japanse tuin van Europa. Ook niet over het Nationaal Jenevermuseum, de opgewaardeerde kasseistrook voor fietsers en voetgangers achter de provinciale bibliotheek of de universitaire opleiding rechten die straks van Diepenbeek naar de oude gevangenis verhuist.

Het gaat goed met Hasselt, dank u. Soms zelfs een beetje te goed. De stroom aan goednieuwsberichten uit de bronsgroene provinciehoofdstad dreigde stilaan een kleffe bijklank te krijgen. Hasselt was te schoon, te afgeborsteld. Onberispelijk aangelegde straten, bussen die shoppers van het station naar het hart van de winkelstraat brengen, hippe grand cafés met minutieus gedempte verlichting en de juiste zwarte luifel over het terras.

Maar de laatste jaren duiken, naast een paar gevestigde waarden, her en der neringdoeners op die Hasselt weer dat ongepolijste randje teruggeven. Winkeltjes en bars die vanuit een persoonlijke interesse van de man of vrouw achter de toonbank zijn ontstaan. Een literair café dat volgens de eigenaar zelf ontdekt moet worden, zonder al te veel buzz errond.

Kijk, dát vinden wij interessant. Daarom deze bede: ga niet allemaal tegelijk deze tips checken. Verlaat de platgetreden paden van Hasselt, laat je meevoeren op het lome ritme van een stad die zaterdagmiddag ontwaakt en zie maar wat er gebeurt. En niet vergeten te zwaaien naar Chokri en Steve!

Op zoek naar een uniek verjaardagscadeau? Naar een gebloemde koffiekan die 's zondags bij je oma op tafel stond? Naar de figuurtjes uit De Fabeltjeskrant? Stickers van Dallas, gelukspoppetjes uit de jaren tachtig, elpees en tweedehandskleren? Paplou (Dorpsstraat 37b, maandag en zondag gesloten) heeft het allemaal, en meer.

Begonnen als kinderwinkel in de schaduw van het stadhuis, maar ondertussen een vaste waarde in wat stilaan de 'alternatieve' straat van Hasselt is geworden. Hier in de buurt vind je ook de Oxfamwinkel, tattooshops, prullenwinkeltjes en een esoterische shop. Een maand geleden opende Shanti Beans (Dorpsstraat 43, maandag en zondag gesloten), een gloednieuwe koffiebar. De eigenaar is pas terug van twee jaar Nieuw-Zeeland en een jaar India. Hij laat zijn koffieblends naar zijn smaak samenstellen, en elke week is er een nieuwe espresso in de aanbieding. Ook de ijsgekoelde thee is huisgebrouwen en smaakt heerlijk verfrissend. Ideale tussenstop, of om op gang te komen met de krant. De Morgen moet je helaas zelf meebrengen.

Maar terug naar Paplou. De conceptstore is het geesteskind van Karolien Bollen die niets liever doet dan rommelmarkten afschuimen. Niet dat ze ooit op zoek was naar iets. "Ik zocht niet, ik kocht gewoon. Toen er thuis geen ruimte meer was, ben ik met een webshop begonnen. Dat liep voor geen meter, de retrohype was nog niet ingeburgerd. Ik heb lang getwijfeld om met een winkel te beginnen. Maar ik dacht: 'Als ik die stap later betreur, is dat minder erg dan het nooit te hebben geprobeerd.' Ik hoopte vooral dat er mensen zouden zijn die net als ik enthousiast kunnen worden over iets onnozels. Een vilten kleerhanger met Roodkapje erop, daar kan ik gewoon niet aan weerstaan."

De eerste Paplou was vooral toegespitst op kinderkleren en -cadeautjes; Karolien was net zelf moeder geworden. Nu draait het vooral om vintage: kleren, muziek, T-shirts van Titi and the German Kid, hebbedingen. Ze blijft ook geboortekaartjes ontwerpen. Bij Paplou kan je haast niet buitenstappen zonder iets te hebben gekocht. Ook al zijn het maar plastic figuurtjes of stickers van 1 euro. Hebben!

Goed, De Coeckepanne (Schrijnwerkersstraat 10, gesloten op maandag) is al jaren een begrip in Hasselt. Maar de vorige eigenaars hebben de stad ingeruild voor een rustige b&b in Stokrooie (Ecole De Vie, Sint-Amandusstraat 32), net buiten het centrum. Het succesrecept is echter in Hasselt gebleven: pannenkoeken in alle soorten en smaken. Hartig of zoet, met fruit en ijs, met boekweit... Je kan er ook brunchen en ontbijten, dat laatste alleen op reservatie.

De sfeer is huiskamerachtig en ademt Vergangenheit uit. Aan de muur vergeelde edities van Eigen Haard en Het Rijk der Vrouw en oude artikels uit Het Belang van Limburg over de Virga Jessefeesten, de zevenjaarlijkse Mariaprocessie die vrome en minder vrome Hasselaars tot een collectief delirium brengt. Het Ros Beiaard, maar dan op zijn Limburgs.

Wie het Schrijnwerkersstraatje helemaal uitwandelt, stapt overigens recht de Paterskerk binnen (Minderbroedersstraat 23), opgedragen aan Valentinus Paquay, geboren in Tongeren maar beter bekend als het 'heilig paterke van Hasselt'. Nog elke dag komen mensen bezinnen bij het graf van de in 2003 zaligverklaarde pater. Geheime tip: in het aanpalende museum zijn de houten heiligenarmbandjes te koop die vorig jaar zo'n hit waren op de festivals.

Rock was het thema en rock zal het zijn: wie in de muziekwinkel van Johnny Jorissen (JnR Music Center, Dorpsstraat 27a) zijn gading niet vindt, heeft niet goed rondgekeken. Gitaren van alle grote en kleine merken maar ook drums, basgitaren, synthesizers en keyboards worden met verstand van zaken aan de man gebracht. Op eenvoudig verzoek doen de immer bereidwillige medewerkers zelfs de werking van muzieksoftware zoals Pro Tools, Cubase en Sonar uit de doeken. JnR gaat prat op zijn expertise. Eigenaar Johnny is een meester-gitaarbouwer die het kruim van de Belgische muzikanten tot zijn publiek mag rekenen. Joost Zweegers, jazzgitarist Philip Catherine, Tom 'Admiral Freebee' Van Laere, Mauro, Willy Willy: allemaal zijn ze klant in Hasselt. Voor zijn, voornamelijk akoestische, gitaren maakt Johnny gebruik van hout dat hij al sinds de jaren 1970 laat drogen. Afhankelijk van het type en de wensen van de muzikant werkt hij er één tot drie jaar aan. Parelmoeren details freest hij eigenhandig in het gitaarontwerp.

"Een perfectionist", zegt zoon Vincent niet zonder trots. Zelf staat Vincent al zeventien jaar in de winkel. Ook hij volgde de driejarige opleiding tot gitaarbouwer die zijn vader aanbiedt, maar hij neemt liever de zakelijke kant van het familiebedrijf voor zijn rekening. Al praat ook Vincent een aardig mondje mee over Gibsons, Fender Stratocasters en Telecasters.

Het was hier dat Lou Reed - dé Lou Reed - enkele jaren geleden voor de deur stond. Hij was op tour in Duitsland, zijn vrouw Laurie Anderson zou die avond optreden in zaal België in Hasselt. Lou had een gitaarnodig, hij wilde als surprise act meespelen op het concert van zijn vrouw. Maar al zijn materiaal stond in Duitsland. "Dan moet je naar Johnny", zeiden de medewerkers van België. Aldus geschiedde.

"In een zwarte, geblindeerde jeep kwam hij hier aan", herinnert Vincent zich. "Hij heeft zowat alle gitaren geprobeerd die we in voorraad hebben." En dat zijn er nogal wat. "Uren aan een stuk heeft hij in een hoekje van de winkel op een kruk gezeten. Ondertussen stapten andere klanten over hem heen. Het was pas toen ze het artikel 's anderendaags in Het Belang lazen, dat de klanten beseften: 'Shit, ik ben over Lou Reed heen gestapt!' De mensen stonden hier met het uitgescheurde artikel in de hand."

Reed leende uiteindelijk een Gibson ES-335, een gitaar van eind jaren zestig. "Mijn pa is een gitaarbouwer", zegt Vincent. "Hij weet wat hij aanbiedt. Maar toch wilde Reed dat de snaren zus en zo zouden worden aangespannen. Mijn pa terug met de gitaar naar de werkplaats. Reed probeerde het opnieuw. "'Kan het toch nog iets zwaarder klinken?' En dat voor drie nummers! Ook een perfectionist, zal ik maar zeggen. Een hele onwezenlijke namiddag."

Aan de rand van het centrum, in een achterafstraatje op het einde van een winkelstraat die maar weinig mensen uitlopen, ligt De Tijd Hervonden (Witte Nonnenstraat 8, ook open op zondagvoormiddag). Moeilijk te zeggen wat het is. Je kan er koffie krijgen maar ook een boek kopen, beeldende kunst bekijken of een workshop meepikken. Soms geven kunstenaars er ook lezingen en de ruimte kan worden afgehuurd voor debatten en presentaties.

Uitbater Joris Mulkers wil de ruimte voor zichzelf laten spreken. "Het klinkt misschien onnozel, maar ik weiger reclame te maken. Mensen moeten dit zelf ontdekken. Sommigen komen hier al jarenlang hun koffie drinken, maar hebben er geen benul van dat zich achteraan in deze zaak een boekenwinkel bevindt." Joris zweert bij de doe-het-zelfaanpak. Alle auteurs in zijn bibliotheek heeft hij gelezen en er belandt niets op het schap dat zijn goedkeuring niet heeft gekregen. "Onlangs heb ik me toch laten verleiden door een uitgeverij. Ze wilden absoluut een nieuwe misdaadreeks pushen. Heeft voor geen meter verkocht."

Aan de muur hangen foto's van Stephan Vanfleteren. In het korfje aan de ingang liggen teksten waarmee je zelf aan de slag kan om een stiftgedicht te maken. Momenteel loopt er een tentoonstelling van oude Hasseltse foto's: elke donderdag tussen 15 en 17 uur spuwt een beamer de ene prent na de andere. De voorstelling is gratis, de koffie moet je betalen.

Als je in de buurt bent, spring dan eens binnen bij IMS, de International Magazine Store (Demerstraat 80a, gesloten op zon- en feestdagen). Een onwaarschijnlijk aanbod van tijdschriften, van Story en Dag Allemaal over de obscuurste Amerikaanse artmagazines tot regelrechte nerdleesvoer: gespecialiseerde bladen over boten, oude vliegtuigen en gitaren. Opvallend: de porno staat er niet in een hoekje. Daar vind je bij IMS alleen vliegtuigmagazines.

Wat stripwinkel Wonderland (Paardsdemerstraat 19) is voor stripfanaten, is Gigaswing (Kapelstraat 28, gesloten op zon- en feestdagen) voor muziekliefhebbers. Terwijl platenzaken overal te lande met sluiten worden bedreigd, heeft Gigaswing onlangs nog uitgebreid. Dat mag een heus wonder heten, want bij Gigaswing vind je geen hitparademuziek of dvd's die in andere zaken rijp zijn voor de ramsj. Kwaliteit primeert boven kwantiteit. En die kwaliteit bepaalt eigenaar Luc helemaal zelf. Kopers die aan de kassa aanschuiven met een plaat die Luc maar zozo vindt, durft hij zelfs terug te sturen. "Dat is niks, jong. Steek uw geld in iets anders." Luc van de Gigaswing: een begrip in Limburg. Ook voor uw rock-T-shirts en concerttickets.

Voorlopig voert het Radisson Blu Hotel (Torenplein 8) de titel van het hoogste gebouw van Hasselt, maar binnenkort gaat die naar het nieuwe gerechtsgebouw dat nog in de steigers staat in de stationsbuurt. Op de hoogste verdieping van het hotel zit de Sky Lounge, een wijn- en champagnebar. Met magnifiek zicht over de stad en de omgeving is het er heerlijk slurpen van een cocktail, terwijl de liflafjes in een gestage stroom aangevoerd worden. Restaurant Koper, op de begane grond, heeft overigens het beste ontbijt van heel Limburg. En dat is niet overdreven. Overtuig uzelf en ga proeven.

De winkelbuurt rond het Radisson Blu, steevast omschreven als de TT-wijk (genoemd naar de twee torens die er het straatbeeld domineren), heeft de laatste jaren een heuse transformatie ondergaan. Niet meteen een hotspot voor de hipste winkels, maar wel een geslaagde stadsrenovatie waar het opnieuw aangenaam wandelen is.

Wie hier zijn dagje Hasselt afsluit en met de trein naar huis moet, kan nog even langs bij Snuffel (Frans Massystraat 13, gesloten op zon- en feestdagen). Het antiquariaat annex tweedehandsboekenwinkel ligt vlak aan het station, en het is er sowieso aangenamer op de trein wachten dan op het perron. Snuffel heeft alles waar je niet naar op zoek bent, en dat maakt het prettig snuisteren in de rekken. De verzamelde werken van Godfried Bomans? Aanwezig. Een vergeeld fotoboek over de steenkoolwinning in het Limburg van de jaren vijftig? Jawel. Een communistisch pamflet in oud Vlaamsch neergepend? Neem maar mee.

U blijft eten? Prima keuze. Wie 's avonds nog een concert wil meepikken in de Muziekodroom, doet er wel goed aan op tijd een restaurant in te duiken. Om acht uur 's avonds zijn heel wat tafeltjes gereserveerd, zeker in de chiquere zaken. In Taste of India (Fruitmarkt 26, zeven dagen per week open) is echter altijd een plaats vrij. Het restaurant omschrijft zich als 'het eerste Indische restaurant in Limburg', en dat kan wel eens kloppen. Achter het fornuis staat nog een echte Indiase kok, stilaan een curiosum in Indiase restaurants. De gerechten komen uit het noorden van India en de eigenaar reist regelmatig naar zijn thuisland om kruiden in te slaan.

Ook een aanrader: El Bocado (Dokter Willemsstraat 10, gesloten op zondag). Tapas voor de moegeshopte medemens met een decor waarin je je zonder al te veel verbeelding in Spanje waant. De toog neemt een centrale plaats in en de tapas worden achteraan bereid, in het zicht van de klanten. De specialiteit van het huis: tisane, een sangria op basis van cava die na een dag rondsloffen in Hasselt behoorlijk aankomt. Dat treft, want wie de Dokter Willemsstraat uitwandelt, rolt zo de Cambrinus (Dorpsstraat 25) binnen. Een donker, doorrookt café - het oudste trouwens van Hasselt - dat zo onhip is dat het weer hip wordt. De vaste tooghangers kan het allemaal gestolen worden: als dj Fozzy er op zaterdag maar zijn 'gouden platen' blijft draaien. Tijdens de week is Fozzy onderstationschef van Hasselt, in het weekend draait hij zijn klassieke rockplaten grijs in de Cambrinus. Tot diep, heel diep in de nacht. Rock-'n-roll, we zeiden het al. n

TopAdressen

•De Coeckepanne, waar pannen- koeken in alle soorten en smaken worden geserveerd. Aan de muur hangen vergeelde edities van Eigen Haard en Het Rijk der Vrouw.

•Conceptstore Paplou, het geesteskind van Karolien Bollen die niets liever doet dan rommelmarkten afschuimen. Begonnen als kinderwinkel draait Paplou

nu vooral om vintage.

•JnR, muziekwinkel van meester-gitaarbouwer Johnny Jorissen. Onder meer Joost Zweegers, Tom Van Laere en Mauro zijn hier vaste klant.

•De Tijd Hervonden, koffiebar annex boekenwinkel annex exporuimte.

•El Bocado, tapas voor de moegeshopte medemens met een decor waarin je je zonder al te veel

verbeelding in Spanje waant.

n Cambrinus, een donker, doorrookt café - het oudste van de stad - dat zo onhip is dat het weer hip wordt.

n Conceptstore Paplou verkoopt evengoed figuurtjes uit 'De Fabeltjeskrant' als T-shirts van Titi and the German Kid.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234