Dinsdag 11/05/2021

Roberto Heras in Vuelta op weg naar record van vier eindzeges

'Mijn kleine gestalte is een voordeel in een nerveuze, agressieve koers als de Vuelta'

* Geboren: 21/02/74 in Béjar, Spanje

* Lengte: 1m70

* Gewicht: 60 kg

* Ploegen: 1997-2000: Kelme, 2001-2003: US Postal, sinds 2004: Liberty Seguros

* 1997: 1 rit Ronde van Spanje

* 1998: 1 rit Ronde van Spanje

* 1999: 1 rit Ronde van Italië

* 2000: 2 ritten en eindstand Ronde van Spanje

* 2002: 2 ritten Ronde van Spanje

* 2003: 1 rit en eindstand Ronde van Spanje

* 2004: 1 rit en eindstand Ronde van Spanje

* 2005: (voorlopig) 1 rit Ronde van Spanje

Toptien in grote rondes

* 1997: 5de Ronde van Spanje

* 1998: 6de Ronde van Spanje

* 1999: 5de Ronde van Italië, 3de Ronde van Spanje

* 2000: 5de Ronde van Frankrijk, 1ste Ronde van Spanje

* 2001: 4de Ronde van Spanje

* 2002: 9de Ronde van Frankrijk,

2de Ronde van Spanje

* 2003: 1ste Ronde van Spanje

* 2004: 1ste Ronde van Spanje

'Over de Tour maak ik me nog weinig illusies'

Hij is een vlieggewicht van 60 kilogram en zwijgt meestal minzaam, maar Roberto Heras staat wel op het punt om als enige renner in de geschiedenis de Ronde van Spanje vier keer te winnen. Sinds zijn demonstratie donderdag op de top van skistation Valdelinares is de 31-jarige Heras weer wat dichter bij het record dat hij nu nog deelt met de Zwitser Tony Rominger. Al is de gooi naar de ultieme bijnaam 'Mister Vuelta' van ondergeschikt belang voor de Spaanse klimmer. 'Ik wil niet herinnerd worden omwille van mijn prestaties, maar als een vriend van iedereen.'

Jonas Coertjens

Het is in het tijdperk na vijfvoudig Tour-winnaar Miguel Indurain geen zegen om als Spaanse ronderenner aan alle verwachtingen te voldoen. De meeste renners die na een grote overwinning de hemel werden ingeprezen als 'de nieuwe Indurain' landden al snel weer met beide voeten op de grond. Juan-Carlos Dominguez, Santiago Blanco en Angel Luis Casero raakten even snel in de vergetelheid als ze opgekomen waren. En Iban Mayo, Aitor Gonzalez en Joseba Beloki kennen de diepste dalen evengoed als de hoogste toppen. De kleinste van het lot Indurain-nakomertjes fietste nog het fraaiste palmares bij elkaar. Roberto Heras is in zijn bijna tienjarige profloopbaan nooit van het voorplan verdwenen en groeide uit tot de regelmatigste Spaanse ronderenner na Indurain.

Samen met Marcos Serrano en Georg Totschnig is Heras de enige actieve renner die zowel in Tour, Giro als Vuelta de toptien haalde. Sinds 1997 was hij zelfs nooit weg te slaan uit de topzes van de Ronde van Spanje, waar hij in totaal negen ritten en drie keer het eindklassement (in 2000, 2003 en 2004) op zijn palmares schreef. Grote schommelingen zaten er nooit in zijn prestaties, want sinds 1998 sloot hij het seizoen telkens af in de tophonderd van de intussen ter ziele gegane wereldranglijst.

Die uitmuntende regelmaat en klimkwaliteiten etaleerde Heras voor het eerst als tiener in de wielerschool van zijn geboorteplaats Béjar, een stadje in het zuiden van Castilla-León. De bergen waren nooit veraf. Zelfs de mythische Tour kwam even heel dichtbij voor de jonge renner toen dorpsheld Laudelino Cubino in 1988 de rit naar Luz-Ardiden won. Het was diezelfde Cubino die er in 1996 voor zorgde dat Heras na zijn amateurjaren in de Baskische kleuren van Orbea bij profploeg Kelme aan de slag kon. De nieuwe held van Béjar zou het vertrouwen van zijn jeugdidool niet beschamen. In 1997, zijn eerste volledige profjaar, kruidde Heras zijn vijfde plaats in de Ronde van Spanje meteen met etappewinst op de Alto del Morredero. De bevestiging bleef niet uit. In de drie Vuelta's die hij won, rekende Heras telkens af met een eendagsvlieg: Angel Luis Casero in 2000, Isidro Nozal in 2003 en de op bloeddoping betrapte Santiago Perez in de laatste editie.

Een vierde eindzege wenkt, nu Heras na een week Vuelta de gouden leiderstrui in zijn bezit heeft. Voor het zoveelste jaar op rij vertrok hij als een van de topfavorieten. "Maar daar hou ik van, want ik vind het inspirerend als iedereen je zo hoog inschat. Het is een bijkomende stimulans om een vierde keer te winnen en zo de geschiedenisboeken in te gaan", droomt hij weg. Anderhalve maand geleden beleefde Heras nochtans een zoveelste nachtmerrie in de Ronde van Frankrijk. Hij had aangekondigd om mee te strijden voor de zege, maar in de eerste bergrit naar Courchevel viel de kopman van Liberty Seguros door de mand. "Dat is nu helemaal vergeten. Ik had kunnen opgeven in de Tour, maar met mijn professionele ingesteldheid maak ik graag af waar ik aan begin. Na de Tour ben ik een maand naar Béjar teruggekeerd om me optimaal en met lange trainingen achter de wagen voor te bereiden op de Ronde van Spanje. Ik ben hier begonnen met een schone lei. Wat er in juli gebeurde, is van geen tel meer."

Zelf beseft hij ook dat zijn motor te weinig vermogen heeft voor de Ronde van Frankrijk. "De etappes in de Vuelta zijn een stuk korter en dat zorgt voor een veel snellere aanvangsfase. Het is een wedstrijd die veel nerveuzer en agressiever is dan andere koersen. Wanneer ik goed ben, ben ik daarin met mijn kleine gestalte in het voordeel. Renners die een stuk steviger gebouwd zijn komen beter uit de verf in langere wedstrijden. Bovendien liggen de explosievere beklimmingen in Spanje me beter dan de langere cols in de Tour."

Ondanks zijn beperkingen zag Lance Armstrong Heras in het verleden toch als een van de grootste bedreigingen in de Tour. Toen Marco Pantani zijn laatste nummertjes had opgevoerd in 2000 gold Vuelta-winnaar Heras als de explosiefste klimmer ter wereld. En dus kreeg hij een contract bij US Postal. Armstrong sloeg twee vliegen in één klap door zijn meest gevreesde tegenstander in Alpen en Pyreneeën als berggids aan zich te binden. Drie seizoenen hield Heras het vol in Amerikaanse loondienst, tot de lokroep van het absolute kopmanschap te groot werd. Pas laat in de transferperiode van 2003 maakte hij bekend dat hij Armstrong de rug zou toekeren om in het shirt van het nieuwe Liberty Seguros zijn eigen kans te gaan in de Tour. Andere ex-US Postals die dat in hun hoofd haalden, werden soms openlijk geschoffeerd door Armstrong. Maar voor Heras bleef hij opvallend mild. Heras: "Ik wil niet herinnerd worden omwille van mijn prestaties, maar als een vriend van iedereen. Lance komt me nog altijd groeten in de koers en vraagt hoe het met mijn familie is. Dat maakt van hem een groot mens."

Als Heras straks de ronde van zijn land een vierde keer wint, kan hij misschien opnieuw zijn zinnen zetten op de Ronde van Frankrijk. Maar het afscheid van Armstrong verandert weinig, vindt hij. "Ik denk dat vooral renners als Jan Ullrich, Ivan Basso en Alexandre Vinokoerov hun kans zullen grijpen. Zij stonden in het verleden op het podium, terwijl ik niet verder kwam dan een vijfde plaats in 2000. Ik maak me dus weinig illusies. Hoe ik het volgend jaar aanpak, moeten we in de winter eens bekijken." Als het aan zijn teammanager Manolo Saiz ligt, rijdt Heras in 2006 de Giro als voorbereiding op de Ronde van Frankrijk.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234