Maandag 13/07/2020

Robert Rodriguez maakt nog altijd films in zijn garage

Een filmregisseur die geld weigert!? Jawel, het bestaat blijkbaar

Los Angeles

Eigen berichtgeving

Jan Temmerman

In Hollywood zullen velen filmmaker Robert Rodriguez wellicht gek verklaren en dat heeft niet alleen te maken met het feit dat hij zijn recentste film, die deze week als een potentiële blockbuster op de Amerikaanse bioscopen wordt losgelaten, afgewerkt heeft in de garage van zijn huis in Austin, in de staat Texas, waar hij in 1968 geboren werd. Na het grote succes van de avontuurlijke familiefilm Spy Kids in 2001 wilde Harvey Weinstein, baas van de Miramax-studio, natuurlijk dat er een sequel zou komen. Zo'n vervolgfilm zag regisseur Rodriguez zelf ook wel zitten. Maar Weinstein vond meteen ook dat het budget voor Spy Kids 2: The Island of Lost Dreams nu toch wel de hoogte in mocht, namelijk van 36 miljoen dollar (de productiekosten van de eerste Spy Kids-film) naar zo'n 60 miljoen dollar. En dat vond Rodriguez niet nodig.

Een filmregisseur die geld weigert!? Jawel, het bestaat blijkbaar. Zo verbazingwekkend is dat echter niet voor wie weet dat Robert Rodriguez zijn doorbraak in Hollywood te danken heeft aan een film die amper 7.000 dollar gekost had. Dat was El Mariachi uit 1992, waarvan de opnamen slechts veertien dagen in beslag namen en die hem, behalve een contract bij de Hollywood-studio Columbia ook nog de bijnaam Speedy Rodriguez opleverden. In de Amerikaanse vakbladen verschenen indertijd vergelijkende lijstjes van wat men toen nog voor 7.000 dollar kon kopen, zoals 0,9 seconden (!) van Jurassic Park of een derde van een pagina van het Basic Instinct-scenario van Joe Eszterhas of ook nog 20 dozen van de Romeo y Julieta-sigaren, die Schwarzenegger graag rookt.

Maar behalve die belachelijk lage kostprijs was er nog iets zeer opmerkelijks aan El Mariachi, namelijk het feit dat de naam van Robert Rodriguez maar liefst elf keer vermeld stond op de generiek. Hij zorgde immers niet alleen voor het scenario, de productie en de regie, maar ook voor de fotografie, de klankopname, de beeldmontage, de speciale effecten, de klankmontage enz.

Daarom spreekt Robert Rodriguez nu over het maken van Spy Kids 2 als over een 'back to the roots'-ervaring. Want ook bij deze grote Hollywood-film staat zijn naam niet alleen vermeld als scenarist, producent en regisseur, maar ook als verantwoordelijke voor de fotografie, de montage, de productiedesign, de speciale effecten, de muziek, enz. Dat heeft dit keer dus absoluut niet met geldgebrek te maken, maar vooral met het feit dat Spy Kids 2 met digitale camera's gedraaid en via digitale weg afgewerkt werd, net zoals George Lucas dat onlangs deed voor zijn Star Wars: Episode II: Attack of the Clones.

Net als Lucas is Rodriguez helemaal gewonnen voor digitale filmmakerij en dat wil hij ook aan iedereen laten weten. "I'm going to be real noisy about it", vertelde hij onlangs in een interview. Maar in tegenstelling tot George Lucas, die voor zijn films op zijn eigen Skywalker Ranch een studio met veel personeel ter beschikking heeft, wil Rodriguez zoveel mogelijk zelf blijven doen. En met digitale cinema blijkt dat inderdaad een stuk makkelijker dan met de traditionele filmband. En ook goedkoper. Natuurlijk weet Rodriguez ook dat hoe lager het budget blijft, hoe makkelijker het voor een regisseur is om de creatieve touwtjes in handen te houden.

Hoewel professionele digitale camera's momenteel nog erg duur zijn, zijn de productievoordelen inmiddels bekend: er kan sneller en dus goedkoper (want er is bijvoorbeeld ook minder licht nodig) gedraaid worden. En vermits de postproductie (montage, mixage, speciale effecten) eveneens langs digitale weg kan gebeuren, heeft men daarvoor niet noodzakelijk een grote studio-infrastructuur nodig, maar kan het, zoals in het geval van handige Rodriguez en zijn Spy Kids 2, ook wel in de eigen garage.

Voor de bioscoopbezoeker zijn de voordelen van de digitale cinema opvallend zichtbaar: grotere scherpte en helderheid van het beeld, veel betere spreiding van het geprojecteerde licht over het scherm, fellere kleuren, geen enkel kwaliteitsverlies (qua beeld en geluid) na talrijke projecties enzovoort. Maar het voornaamste struikelblok voor de algemene doorbraak van digitale cinema is het feit dat er inmiddels nog maar weinig bioscopen voor digitale projectie werden uitgerust. Op wereldschaal zouden dat er momenteel slechts 116 zijn, waarvan 70 bioscoopschermen in Amerika. In België is Kinepolis in Brussel de enige bioscoop waar digitale projectie in een zaal mogelijk is. Maar volgens Speedy Rodriguez kan de digitale toekomst van de bioscoopexploitatie niet lang meer tegengehouden worden, want de druk vanwege het publiek zal steeds groter worden: "Zij zien het verschil en zij willen het."

Spy Kids 2: The Island of Lost Dreams wordt medio januari 2003 in de Belgische bioscopen verwacht.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234