Vrijdag 04/12/2020

RIP met cajun en straffe kruiden

Altijd een beetje apart om een dodenherdenking in handen te geven van een jazzensemble. Het Brussels Jazz Orchestra (BJO) en The Resonance Ensemble demonstreren dat deze week, elk op een heel eigen manier.

Voor het BJO, volgens de geruchtenmolen een van de weinige jazzensembles met een eensluidend positief advies op zak, zijn het drukke tijden. De commotie over de Oscar voor The Artist is al verleden tijd. Eind deze maand staan ze in New York, waar ze zes avonden concerteren met Kenny Werner en Chris Potter. Later toeren ze met Graphicology, live jazz bij jazzbeeldverhalen van Philip Paquet, een project dat februari in Amsterdam in première ging. En dit weekend brengen ze samen met het Vlaams Radiokoor drie keer het Requiem van de Zweedse componist Nils Lindberg.

Dat laatste is een tamelijk controversieel werk uit 1993. Het is crossover avant-la-lettre. Het werk is geschreven voor koor, drie solisten (twee sopranen en een bariton) en een jazzbigband aangevuld met twee hoorns, fluiten en extra percussie. Het is een mengeling van Gregoriaanse zang, jazz, liturgische muziek en folklore. De combinatie van die verschillende elementen leidt tot verwarring, onder meer door de vreemde klankkleur. De link met de straatmuziekcultuur van New Orleans en de befaamde begrafenisprocessies is duidelijk. Al heeft het BJO de reputatie het nooit té bont te maken - het wordt een serene dodenmis, lichtjes met cajun gekruid, maar met chirurgische precisie.

The Resonance Ensemble is heel andere koek. Dit is een machtig Amerikaans-Europees orkest onder leiding van saxofonist Ken Vandermark, te situeren in de potige avant-garde. De openingstrack 'Fabric Monument' van de nieuwe plaat liegt er niet om: zeven blazers beuken zich een weg door een smalle doorgang, op een dwingend maar ongrijpbaar ritme. Voor veel luisteraars zal dit een hard toelatingsexamen zijn, maar het is de moeite waard om door te bijten, want na zes minuten sluipt er verrassend veel tederheid in de muziek, deinend op een prachtige melodie. Veel fijne kleurschakeringen ook, met onder andere de gedempte trompet van Magnus Broo en de bijna ouderwets swingende klarinet van Waclaw Zimpel. Wat dit met dodenherdenking te maken heeft? Elk van de drie composities is opgedragen aan overleden kunstenaars, aan de dichter Czeslaw Milosz, aan componist Witold Lutoslawski en aan saxofonist Fred Anderson. Ze krijgen alle drie een meer dan waardig saluut, veel meer dan een simpel farewell. Vandermark toont zich een vernuftig componist, die de kleuren van jazz en hedendaagse muziek perfect weet te verzoenen. Het mooist nog in de tegelijk ernstig en frivool klinkende afsluiter 'Open Window Theory'. Zowat de plaat van het jaar.

Brussels Jazz Orchestra, 15/3 in Brussel (www.flagey.be), 16/3 in Hasselt (www.ccha.be) en 17/3 in Brugge (www.concertgebouw.be). The Resonance Ensemble, What Country Is This? (NotTwo/InstantJazz). De groep speelt op 17/3 in Hasselt (www.kunstencentrumbelgie.be).

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234