Zaterdag 24/08/2019

Rik Ringers en de bijbel

Deze week verschijnen twee strips met een twist. In de ene adapteert de regisseur van Black Swan het verhaal van de ark van Noach op geheel eigen wijze, in de andere wordt Rik Ringers verknipt. Letterlijk.

Noach, het vierluik van scenarist Darren Aronofsky en tekenaar Nico Henrichon, heeft zijn lancering niet gemist. Nog voor het eerste deel verscheen, werd er bij ons en aan de andere kant van de oceaan duchtig over gepraat. Aronofsky, regisseur van ondermeer The Fountain, The Wrestler, Requiem for a dream en Black Swan, wilde na die laatste film een sciencefiction van epische omvang maken. Niets beter dan van de bijbelse Noach een eigenzinnige adaptatie te maken, dacht hij. De argwaan van filmproducers spoorde hem aan tot een andere aanpak: eerst zijn scenario in een strip gieten, zodat op die manier mogelijk de weg open kwam te liggen voor de complexe verfilming ervan.

Niet-religieuzen moeten niet meteen vervallen in geweeklaag. Aronofsky en co-scenarist Ari Handel gebruiken het bijbelse verhaal enkel als rode draad. In deel één wordt het titelpersonage - dat samen met zijn gezin tracht te overleven in een wreedaardige en kurkdroge wereld - geplaagd door talloze dromen waarin hij lijkt te verdrinken. Pas wanneer hij begrijpt dat het een teken van de Schepper is, trekt hij naar de dichtstbijzijnde stad Bab-Ilim om de bewoners van het nakende onheil te verwittigen in een laatste poging hen op het rechte pad te brengen. Zijn toespraak sorteert het omgekeerde effect. Terwijl hij met zijn gezin vlucht, passeert hij de gevreesde Oude Poorten. Het is daar waar dit verhaal een twist krijgt. Vernielde ruimteschepen en zesarmige reuzen duiken op. Ooit waren ze engelen, nadien werden ze door God naar de aarde gestuurd, verloren ze hun vleugels en werden ze in geen tijd door de mens onderworpen. Ziedaar de inhoud van het eerste deel.

Wat volgt, en of de fantasie- en sciencefictionelementen het - hopelijk - halen van het bijbelse verhaal, is vooralsnog onduidelijk. Dit eerste deel is niet meer dan een broodnodige introductie van verhaal en personages. Een steengoede strip is het (nog) niet.

Van een geheel andere orde is de nieuwe Rik Ringers. Hoewel, nieuw? Rik Remix is allesbehalve nieuw. David Vandermeulen (Fritz Haber) construeerde op basis van honderden plaatjes uit bestaande albums sinds 1955 een geheel nieuw verhaal, waarbij hij inzoomt, herkadreert en uiteraard knipt. Dat resulteert in een parodie die zelfs gesmaakt kon worden door Tibet, die het nog kon inlezen voor zijn dood in 2010. Rik Remix is eerder een stripexperiment, dan een avonturenstrip. De geestelijke vaders van deze reeks zouden er hard mee gelachen hebben, maar bij mij lokte het enkel minzame glimlachjes uit. Rik Remix is vrij onsamenhangend. Het lacht weliswaar met de pulpreeks die deze serie is geworden, en het was goed dat deze reeks eens flink uitgelachen werd, want de laatste pakweg tien jaar was het immers huilen met de pet op. Maar om daar deze strip voor te kopen?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden