Woensdag 20/01/2021

'Rijk worden we hier niet van, wel voldaan'

Late sneeuw troost skiverhuurders in de Hoge Venen

Ze zijn wel een en ander gewoon in de Hoge Venen, maar dit had niemand zien aankomen. Samen met de eerste sneeuwvlokken vielen gisteren ook de inwoners totaal uit de lucht. Het Ardense 'skiseizoen' blijft ook na de onverwachte sneeuwval van deze week allesbehalve een goudmijn. Waarom ski- en langlaufverhuurders het blijven doen? 'C'est charmant, un peu de neige. Et ça fait les gens heureux.'

Door Marjan Justaert / Foto's Bob Van Mol

'Nog voor ik uit mijn raam gekeken had , kreeg ik al de eerste telefoontjes van wintersporters", vertelt langlaufverhuurder Alexandre Fechir in een sappig Waals met Duitse klanken. "Gelukkig staan we 24 uur op 24 paraat om de boîte open te gooien."

Dat moet ook, want het is al twee winters geleden dat er nog eens een sneeuwtapijt van enige kwaliteit op de Ardense toppen lag. Terwijl de ene na de andere besmeurde wagen de parking opdraait, helpt Alexandre Fechir de vroege vogels verder. Met een kennersblik monstert hij lengte en gewicht om geschikte langlauflatten uit te kiezen. Een doorgewinterde sporter springt snel de verhuurchalet binnen voor een plannetje van de pistes. Plannetje? Fechir grinnikt: "Het gebied is inderdaad nog geen zakdoek groot, maar toch bestaat er een plannetje. Er zijn immers meerdere pistes in het bos, op de zwarte bijvoorbeeld ben je al gauw enkele uren onderweg."

Aangezien de pistes niet mooi geëffend zijn door de sneeuwbobcat, is de toegang tot het langlaufgebied gratis. Een meevaller voor de langlaufers, maar wel een inkomenspost die wegvalt. Volgens de verhuurders maken de toegangsvignetten het verschil niet - overleven van skiverhuur kan al heel lang niemand meer. Fechir: "Kijk, economisch gezien is skiverhuur in België een verliespost. Letterlijk gekkenwerk: alleen de zotsten houden dit vol (lacht). Nee, serieus, de laatste jaren hebben de kleine, zelfstandige skiverhuurders bijna allemaal de boeken neergelegd. Wie niet geassocieerd is of samenwerkt met de horeca, verzuipt. Hier op de Botrange zijn we nog met drie langlaufverhuurders. De ene zit in de bouw, de andere in de immobiliën en zelf verhuur ik gîtes en vakantiehuisjes. In jaren dat er geen enkele dag geskied wordt, zoals vorige winter, zijn onze vaste kosten puur verlies. En die kunnen al gauw oplopen tot 5.000 à 8.000 euro per jaar. Om geen zwarte sneeuw te hoeven zien, bekijken wij het leven hier dan ook door een roze bril. C'est beaucoup plus joli, ça!"

Enkele kilometers verderop, bij de vzw Ski Alpin in Ovifat, schiet de boel iets trager in gang. De machine om de pistes te prepareren blijkt na twee werkloze winters stuk. Gevolg: brokkelpistes. De sneeuwscooter start ook al niet goed, en de veertig jaar oude vrachtwagenmotor die de sleeplift voor de rode piste zou moeten aandrijven, laat het uitgerekend vandaag afweten.

Het weerhoudt de enthousiaste skiërs niet van een rit naar Ovifat. Nederlanders Greet en Leo bijvoorbeeld. "We waren eigenlijk van plan om te gaan skiën op de indoorpiste in Landgraaf, maar dit is veel beter. Lift stuk of niet, echte sneeuw gaat boven alles", zeggen ze in koor. "Ik heb pas drie jaar geleden leren skiën, maar nu ik het kan, kan ik het niet laten" verklaart Henri Alodomez (68) terwijl hij behendig een paar blinkende latten van Rossignol uit de kofferbak haalt. "Toen ik vanmorgen de sneeuw zag liggen, heb ik met plezier een repetitie van de brassband afgeblazen. Skiën is een virus! (wacht even) Vroeger is het er nooit van gekomen. Eerst vond ik het te duur, toen ik ouder werd te gevaarlijk. Op mijn 65ste heeft een vriend mij overtuigd om het eens te proberen. Ik kwam meteen enkele buren en collega's tegen op de piste, die mij verwonderd vroegen sinds wanneer ik op de latten stond. 'Sinds gisteren!', antwoordde ik fier. En ik ben nooit meer gestopt."

Henri's boezemvriend Oscar Herman (67) houdt zich samen met Serge, Fernand en een rits andere vrijwilligers bezig met het beheer van de piste, het verkopen van de dagpassen (10 euro voor 20 beurten op de lift), en het knippen van de kaartjes. Geen sinecure, met al die haperende machines. Gelukkig weten de mannen wel van wanten. Terwijl Serge de scooter herstelt, toont Oscar de schuur. Daarin levert een stokoude tractor met draaiende motor genoeg energie om het kleine liftje van de blauwe en groene piste te doen draaien. "Het is hier een beetje bric-à-brac, hé", grijnst de zestiger. "We roeien met de riemen die we hebben. Onlangs zijn we nog in Waimes geweest om de bevoegde ambtenaar om subsidies te vragen, maar het zit er niet in. Ook van het ministerie van Toerisme van het Waalse Gewest krijgen we geen geld. Nochtans is de skisport goed voor het imago en de horeca in de streek. Skiën hoort gewoon bij de Hoge Venen! Jammer dat men daar geen centen voor over heeft."

Lang kan hij niet ernstig blijven. Wanneer het begint te sneeuwen, blinken de ogen van Oscar Herman nog harder. "Als dat hier nog een dagje blijft liggen, krijgen we misschien wel wat jongeren over de vloer na schooltijd." Of er dan niet wat meer après-skifaciliteiten voorzien moeten worden? "Schnaps en 'boenkmuziek' bedoel je? (schalks) Wees gerust, het lijkt hier gemütlich met al die gepensioneerden vandaag, maar wij hebben in het dorpscentrum ook onze stamcafés, hoor."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234