Woensdag 19/01/2022

Restjes uit de kast, deel 2

P.I. Tsjaikovski

symfonie nr. 6 'Pathétique', Romeo en Julia. Kirov-orkest, Valeri Gergiëv. Philips 456 580-2.

Diamonds in the snow

(liederen van Grieg, Sibelius, Stenhammar, Alfvén en Sjöberg). Barbara Bonney, Antonio Pappano. Decca 466 762-2.

A. Vivaldi en Handel

hobosonates. Marcel Ponseele, Ann Vanlancker, Ewald Demeyere, Richte vander Meer. Accent ACC 99136 D.

N. Paganini

eerste vioolconcert, variaties en stukken voor viool. Ilya Gringolts, Irina Ryumina, Symfonieorkest van Lahti, Osmo Vänskä. Bis CD-999.

Er zijn platen waarvan je onmogelijk kunt zeggen waarom je ze goed vindt. Het repertoire is dat van alledag, er is geen nieuwe of bijzonder oorspronkelijke versie van een werk op te horen, er zijn geen uitvoeringspraktische vondsten of gewaagdheden te bespeuren en evenmin een fenomenale solist. Alles zo traditioneel als wat, maar je krijgt er wel koude rillingen van. Zo'n cd's is de opname die Valeri Gergiëv maakte van de zesde, de 'pathetische' symfonie en de fantasie-ouverture Romeo en Julia van Tsjaikovski. 'Pathetisch' is in dit geval licht uitgedrukt. Zoals hij getormenteerd op de hoesfoto staat, zo klinkt de symfonie van de eerste noot tot de laatste als glorieuze zelfkwelling. De klank van het Kirov-orkest is zoals altijd majestueus, donker en rijk. Iets voor de romantici onder ons.

Andere platen wekken eerst je afkeer op. Een hoesje waar Diamonds in the Snow op staat en waar de ijskristallen overvloeien in de bustier van een halfblote zangeres, is niet van aard om enthousiasme op te wekken. Toch blijkt het gewoon mooie Scandinavische liederen te bevatten, bijzonder mooi gezongen door Barbara Bonney en dito begeleid door ons aller Antonio Pappano. We hebben allemaal al een soortgelijke cd van Anne Sofie von Otter in de kast staan en die zijn ook fabuleus en bevatten gedeeltelijk dezelfde liederen, maar wat zou dat? Vaak heb je gewoon goede muziek en goede musici nodig voor een goede plaat. Dan ontstaat er niet noodzakelijk iets sensationeels, maar wordt er wel eerlijk en voortreffelijk muziek gemaakt.

Dat is het geval met twee sonates van Vivaldi en een reeks werken van Handel, gespeeld door Marcel Ponseele op de barokhobo. Enkele vrienden rond hem inspireren hem; niemand schijnt dit intieme gebeuren te willen storen. Enkele maniërismen lijken eerder uit de barokke stijl dan uit overmoed te ontstaan. Mooi, heel mooi.

En dan is er nog een vierde soort, met ontdekkingen. Ilya Gringolts blijkt een hoogbegaafd jong violist van de soort zoals ze ze niet meer maken: een relict uit een tijd toen virtuositeit, muzikaliteit en interpretatie nog een ondeelbaar begrip waren. Zo iemand debuteert met Paganini en gaat soms heel ver in het degusteren van diens zoete en bittere noten. In de kortere virtuoze stukken en variatiereeksen (alleen of met piano) is het resultaat ronduit verbluffend. In het eerste concert is het iets matter, hoewel dirigent Osmo Vänskä van de tamelijk banale orkestpartij maakt wat ervan te maken is.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234