Dinsdag 04/08/2020

Requiem

Hugo Camps is columnist van deze krant.

Er zijn grote namen gevallen in de dood van Muhammad Ali. Zijn historische betekenis wordt gelinkt aan Martin Luther King, Nelson Mandela, Malcolm X... Vrijdag, op zijn begrafenis in zijn geboortestad Louisville, zal het wemelen van bekende Amerikanen uit de sport-, film- en kunstwereld. Bill Clinton is een van de sprekers. Barack Obama liet zich eerder al kennen als bewonderaar van de bokser en mensenrechtenactivist. Voor de 70ste verjaardag van Ali in 2012 sprak hij een ontroerende videoboodschap in.

Muhammad Ali is veelvoudig verliteratuurd. Hugo Claus, zelf ooit bokser, liet zijn naam graag vallen als metafoor in een gedicht. Nobelprijs-winnaar Bertrand Russell correspondeerde met de legende. De Britse filosoof stak zijn bewondering niet onder stoelen of banken. Dat Ali niet alleen uniek was in de boksring, bewees hij met zijn levenslange strijd voor emancipatie van Afro-Amerikanen. Hij wierp zijn slavennaam Cassius Clay af en bekeerde zich tot de islam. In december nog ging hij heftig tekeer tegen de Republikeinse presidentskandidaat Donald Trump, die geroepen had dat moslims de toegang tot de Verenigde Staten ontzegd moeten worden.

Er zijn nog topsporters geweest die zich politiek-maatschappelijk positioneerden. Maar meer dan een tussendoortje was het meestal niet. Bij Muhammad Ali waren de emancipatiestrijd voor zijn zwarte broeders en maatschappelijke woede predestinatie. Zoals het boksen dat was. Bang is hij nooit geweest, ook niet toen hij bedreigd werd na zijn weigering in dienst te gaan tijdens de oorlog in Vietnam. Hij deed dat op het hoogtepunt van zijn carrière. Schorsing volgde. Bagger en haat werden zijn deel toen hij in 1967 de oproep van het leger door de papierversnipperaar draaide. Met als toelichting dat hij geen ruzie had met de Vietcong. "Zij noemden me nooit nigger, zij lynchten me niet en stuurden geen honden op me af." De wereldtitel werd hem ontnomen en hij werd veroordeeld tot vijf jaar cel. In beroep werd hij vrijgesproken, maar hij mocht niet boksen of het land verlaten. Principes mochten Ali een fortuin kosten.

Altijd getuigenisbokser gebleven. Achter zijn linkse hoek lag een geweten buiten de ring.

Oneliners

In talloze lezingen bezong hij als bevrijdingstheoloog de zegeningen van de islam. Ik heb het Jean-Pierre Coopman nooit horen doen. Dat hij zichzelf vergoddelijkte, werd hem niet kwalijk genomen. 'I am the greatest, i'm the king of de world', schreeuwde hij zijn tegenstanders toe bij het opkomen in de ring. Oorlogspsychologie. Zijn provocerende oneliners waren niet bij te houden. 'Float like a butterfly, sting like a bee.' Vaak dichtte hij op rijm. Van schreeuwlelijk tot vrome rijmelaar. Tegen de Filipijnse president Marcos zei hij aan de vooravond van de 'Thrilla in Manila', zijn derde gevecht tegen Joe Frazier: "You're not as dumb as you look. I saw your wife."

Freedom of speech, niet geïntimideerd door status, rang of stand.

Ali rookte en dronk niet. Hij huwde vier keer. Vooral in zijn jongere jaren had hij weleens last van losse handjes. Kinderen ontroerden hem meer.

Dertig jaar lang parkinson. Bevend hoofd, trillende handen. Het ontluisterde hem niet. Zijn prachtige, ongeschonden kop behield de glans van een oude viool.


Lees nog meer over Ali op onze website demorgen.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234