Maandag 01/06/2020

Religieuze avonden

A hell of a ride, dat is niet alleen wat de trailer van zijn nieuwe film De Premier belooft. Het is ook hoe de afgelopen maanden voor de 54-jarige regisseur en presentator aanvoelden nu hij het inblikken van een film voor het eerst combineert met de presentatie van tv-quiz De Slimste Mens. Gelukkig vond hij tussendoor nog tijd om met ons door het decor van zijn jeugd te wandelen.

Werd geboren in 1962 in Deurne.

Woont al 20 jaar in Borgerhout.

Debuteerde als regisseur in 1993 met Ad Fundum, daarna volgden

De zaak Alzheimer, Loft, Dossier K. en The Loft.

Werkte lang bij Woestijnvis achter de schermen.

Presenteert dit najaar het 14de seizoen van De Slimste Mens ter Wereld

op Vier.

Voetbalt bij SK Muggenberg, samen met o.a. acteur Kevin Janssens

en ex-topvoetballers Rudi Smidts en Tomasz Radzinski.

Heeft een zoon, Lucas (17).

Zijn nieuwe film De Premier, waarvan de filmrechten al verkocht zijn aan Nederland, Duitsland en Spanje, is vanaf 26 oktober te zien in de bioscoop.

Ik keer graag terug naar plekken die er niet meer zijn", lacht Erik Van Looy geheimzinnig als we elkaar zien aan cinema UGC. Begin jaren 90 wemelde het op en rond De Keyserlei nog van de bioscopen. Geen wonder dat de jeugd van de 54-jarige regisseur zich voornamelijk hier afspeelde. "Dit was mijn Hollywood aan de Schelde. Ik wandelde van de ene cinema naar de andere en probeerde zo veel mogelijk films mee te pikken. Tussendoor vergaapte ik mij aan de gigantische affiches. Vandaag moet je de bioscoop binnenlopen om die filmfoto's te zien maar vroeger hingen ze gewoon op straat. Mijn grootste vijand was goed weer, elke zaterdagochtend stond ik ontiegelijk vroeg op om een regendans te maken. Bij mooi weer mocht ik van mijn ouders niet de hele dag in een donkere filmzaal kruipen."

Hebben ze je gesteund toen je naar het RITCS wou?

"Ze hadden vrij snel door dat er met mij niet veel anders te doen was. Mijn vader werkte als diamantair, hij had misschien gehoopt dat ik de zaak zou overnemen, maar een job in de sector zei me niets. Pas op, ik heb vier dagen als sorteerder gewerkt. Tot bleek dat ik twee diamanten was kwijtgespeeld. Niet dat ik ze in mijn zak had gestopt, ik was ze echt kwijt. Probeer dat maar eens recht te trekken als jonge snaak met een nagenoeg lege bankrekening. Nee, diamant en ik, het zou nooit iets worden. Erg vond ik dat niet, ik wist toen al lang wat ik wilde doen. In de Calypso in de Quellinstraat, waar nu een bank zit, zag ik Jaws voor het eerst. Twaalf was ik en ik was zo blij dat ik naar binnen mocht, want de meeste films in die tijd waren kinderen niet toegelaten. Die film begeesterde mij van begin tot einde. Ik stond versteld van wat die film met me deed: ik rilde van de spanning, maar tegelijkertijd ervaarde ik een intens genot. Ik verdween in iets wat uiteindelijk maar een projectie van licht is. Vanaf dat moment wist ik: zo'n volledige zaal begeesteren, dat wil ik ook kunnen."

Auteur Freddy Michiels noemt jou een oersinjoor. Wat zit er in het DNA van een echte sinjoor?

"Freddy zal dat vriendelijk bedoeld hebben, maar ik voel me geen typische Antwerpenaar en zeker geen oersinjoor. Een echte Antwerpenaar is voor mij iemand die een kamer binnenkomt en die ruimte automatisch vult. Zo ben ik niet, ik ben eerder een verlegen type. En hoewel ik zelf Antwerps spreek, hoor ik dat dialect niet zo graag. Als ik op tv iemand bezig hoor in het Antwerps, denk ik altijd: allez, doe toch je best om je verstaanbaar te maken. Ik ben natuurlijk gek op Antwerpen - ik zou hier nooit meer weg willen, maar die Antwerpse mentaliteit van 'ik weet het beter' of ergens binnenkomen met groot laweit, dat herken ik helemaal niet bij mezelf."

In je films stop je niet alleen subtiele verwijzingen naar je favoriete voetbalclub Antwerp, Pedro Elias zei laatst dat je, als je een mindere dag hebt, naar de video van Antwerp tegen Vitosha Sofia uit 1989 kijkt. Wanneer heb je nog gekeken?

"Ik heb er eerlijk gezegd de laatste maanden geen tijd voor gehad, het is het eerste jaar dat ik een nieuwe film combineer met de opnames van De Slimste Mens. Eigenlijk zou ik die video elke week moeten herbekijken. Je hebt mensen die naar een massagesalon gaan, ik word er euforisch van hoe mijn club een 1-3 achterstand na 90 minuten weet om te buigen in een 4-3 overwinning. Dat moet de enige keer in mijn leven geweest zijn dat ik in God heb geloofd, allez, toch een minuut of vijf. Sinds ik af en toe een glas drink (Van Looy dronk voor het eerst alcohol om Gert Verhulst te overtuigen deel te nemen aan De Slimste Mens, red.), heb ik al meerdere religieuze avonden beleefd. Het voetbal deed me al lichtjes buiten mezelf treden toen ik nog zeer nuchter, gecontroleerd en geremd was."

Vind je Antwerpen een filmische stad?

"Ik kan niet door de stad rijden en ook maar één plek bedenken waar ik niet gedraaid heb. Het is zelfs zo erg dat ik voor De Premier naar Brussel ben moeten uitwijken. (lacht) Woody Allen filmt vaak in New York en ik dacht dat dat kwam omdat hij verliefd is op die stad. Tot ik las dat hij dat puur uit gemakzucht doet. Je kan natuurlijk een halfuur langer in je bed blijven liggen als je een locatie vindt op 500 meter van je deur. Bovenal vind ik Antwerpen een stad in een voortdurende mooie ontwikkeling. Gisteren nog stond ik vol verbazing te kijken naar de nieuwe Parkbrug die het Eilandje met Park Spoor Noord verbindt, prachtig gedaan. Ik ben gek op bruggen. Antwerpen is meer en meer een grootstad aan het worden. Een oersinjoor zou zeggen: dat is het al jaren. Ik heb nu pas dat gevoel."

Je films doen erg Amerikaans aan, maar zijn ook typisch van bij ons. Kan je daar je vinger op leggen?

"Er zit een soort van speelse, Antwerpse humor in, waar een Amerikaan van terugdeinst. Het resultaat van The Loft heeft dat trouwens bewezen. Hier werd de film fantastisch bevonden, en ook in Nederland en Duitsland deed hij het goed. Dat de film over vijf mannen gaat die geen helden zijn, lag moeilijk in Amerika. Voortdurend kregen we de vraag: who is the hero? Terwijl het net een verhaal is over mensen die fouten maken. De grote Amerikaanse publieksfilms hebben een echte held aan de ene en een bad boy aan de andere kant, terwijl mijn films zich afspelen in de grijze zone daartussen. Mijn helden hebben mankementen en mijn schurken kunnen af en toe ook redelijk charmant zijn. Dat zal je ook zien in De Premier. Ik geloof niet in louter goede en slechte mensen, zo zit ik niet in elkaar."

telefoon uit amerika

The Loft werd neergesabeld in de VS. Heeft dat nog nagezinderd?

"Verrassend genoeg niet. De kans is groot dat ik voor De Premier opnieuw telefoon krijg uit Amerika, omdat het verhaal over de moord op de Amerikaanse president gaat. Laat ze maar bellen! Ik heb geen zin meer in een remake van mijn eigen film. Ik heb het één keer gedaan, maar een tweede keer komt er niet."

Met vergelijkingen met James Bond en Jason Bourne leg je de lat opnieuw erg hoog.

"Als me gevraagd wordt welk genre De Premier is, kan ik toch niet zeggen: het is iets als Daens. Nee, De Premier doet denken aan de Jason Bourne-films, aan de series 24 en House of Cards, aan James Bond. Die Bond-vergelijking gebruik ik trouwens ook om de film weg te halen uit de realiteit. De film gaat over de ontvoering van de Belgische premier door terroristen en met de huidige terreurdreiging vind ik het belangrijk om te zeggen dat het niet om een reëel gevaar gaat. Op reële terreur zitten mensen niet te wachten in de cinema. Deze film gaat over wereldterreur zoals James Bond daarmee omgaat, een andere toon dus. Bovendien vind ik dat Koen De Bouw een hele straffe James Bond zou zijn."

Ben je één brok zenuwen in de montagecel?

"Op de set ben ik nerveus, omdat er veel beslissingen worden genomen die niet evident zijn. In de montagecel word ik de rust zelve. Daar voel ik de film werkelijkheid worden. Voor de try-out met een testpubliek van 300 man was ik zenuwachtig. Toen bleek dat bijna iedereen hem even goed vond als Loft en De zaak Alzheimer, en 25 procent hem zelfs spannender vond, viel de stress van me af. Bij de première van mijn vorige film dronk ik nog geen alcohol, maar ik heb gehoord van regisseurs dat het enorm plezant is om je stiepelzat te drinken op je eigen première."

Wanneer ben jij als regisseur tevreden?

"Als de film af is. We hebben nu acht jaar aan De Premier gewerkt, en ik wil altijd dat de volgende nóg beter en nóg straffer is dan de vorige."

Dit najaar is er het 14de seizoen van De Slimste Mens. Wordt het steeds moeilijker om kandidaten te overtuigen?

"Bijna niemand zegt meteen toe. Behalve Kris Wauters, ik viel bijna achterover! Je moet weten dat ik een uitleg van drie kwartier heb, bleek dus niet nodig te zijn. Met Kim Clijsters ben ik een nachtje gaan stappen in de Roxy, Gert Verhulst heeft me dan weer mijn eerste glas alcohol zien nuttigen. Door de immense media-aandacht voor het programma is iedereen bang om er na de eerste uitzending al uit te liggen, terwijl dat eigenlijk niet zo erg is. Twee dagen later praat geen kat daar nog over, dat gebeurt pas als je er vier of vijf keer in zit. Maar ik besef dat er veel over de kandidaten heen komt. Elke deelnemer betekent naast een overwinning voor ons programma, ook een motie van vertrouwen."

laat die zot maar lopen

Wat zou je aan de Erik zeggen die net van de filmschool komt?

"Dat is heel dubbel. Doe zo verder, maar ook: probeer toch niet te hard te werken. Als je veel en hard werkt en voortdurend met je werk bezig bent, verlies je andere zaken die ook belangrijk zijn uit het oog. Maar goed, dan had ik ook geen veertien reeksen van De Slimste Mens gemaakt of films gedraaid waar mensen warm voor lopen."

In alles wat je doet ga je tot het uiterste. Voel je dat je soms tegen een grens aanzit?

"Op het voetbalveld altijd, daarom verplicht ik de coach om mij maar een kwartier op te stellen. Als ik op het veld kom, ben ik als een stier die wordt losgelaten in een arena. Ik wil alle hoeken van het veld gezien hebben, en dat zorgt voor nervositeit bij de tegenstander. Da's mijn theorie hé, misschien zeggen ze achter mijn rug: laat die zot maar lopen, hij bakt er toch niks van!"

Heeft je schuchtere aard je ooit belemmerd om iets te doen waar je nu spijt van hebt?

"Pas op mijn 42ste ben ik tv-presentator geworden. Misschien had ik meer gepresenteerd en meer films gemaakt als ik assertiever was geweest. En vroeger AN had geleerd. (lacht) Dàt is het: ik had iets vroeger een echte Antwerpenaar moeten zijn! Nu weet ik wat ik kan, maar er is een tijd geweest dat ik niet kon geloven dat ik films zou maken die ik als klein ventje zo graag zag. Ik moest huilen toen ik op mijn 20ste Indiana Jones and the Temple of Doom zag, ik wist: dat ga ik nooit kunnen. Terwijl ik met Loft en De zaak Alzheimer films heb gemaakt die toch in de buurt komen."

De Premier, vanaf 26 oktober in de bioscoop.

"Ik had iets

vroeger een echte

Antwerpenaar

moeten zijn"

Goesting in een frisse neus

"Het Rivierenhof is mijn favoriete park, nog voor Central Park in New York. Ik heb daar voor het eerst met een meisje gekust, toen we van het discoschaatsen in de Ruggeveld kwamen. Door het park zijn we toen naar huis gewandeld. Daar vroeg ik: 'Mag ik u kussen?', want ik vind dat je dat altijd eerst moet vragen. En het mocht."

Turnhoutsebaan 232, 2100 Antwerpen.

Goesting in lekker eten

"Ik ga graag eten in Het Pomphuis aan de Schelde, een prachtige locatie met zicht op het Havengebouw. Omdat ik dol ben op bruggen, keek ik uit naar de komst van de Lange Wapper. Toen bleek dat die brug boven het terras van mijn geliefde restaurant zou gebouwd worden, moest ik toch slikken."

Het Pomphuis, Siberiastraat, 2030 Antwerpen. www.hetpomphuis.be.

Goesting in voetbal

"Mijn grootvader, een fervent Beerschot-supporter, nam me in 1974 mee naar mijn eerste wedstrijd: Antwerp-Ajax. De Bosuil was volgelopen, dat liet een diepe indruk na. Van de ene dag op de andere was ik een fanatieke supporter. Toch straf, hoe een Beerschotfan mijn liefde voor Antwerp tot stand heeft gebracht."

Royal Antwerp F.C., Oude Bosuilbaan 54, 2100 Antwerpen. www.rafc.be.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234