Maandag 29/11/2021

Reizen om te rennen

In drie minuten waren begin januari alle Belgische nummers voor de New York Marathon van november de deur uit. Ook Parijs en Londen (vorig en dit weekend) waren snel uitverkocht. De Belg loopt steeds meer marathons en steeds verder van huis. Bedenkingen van een 'participerende marathonloper'.

Door Hans Vandeweghe

Aan de Twintig Kilometer van Brussel doen 25.000 lopers mee, aan de Brussels Marathon vorig jaar 1.433. Brussel is daarmee 145ste op de ranglijst. De nochtans aangename marathon van Antwerpen komt niet voor in de top tweehonderd.

Er waart een marathonhype onder de Belgen, maar vreemd genoeg is het marathonniveau er in België niet op verbeterd. Met uitzondering van Vincent Rousseau in de jaren negentig - de eerste mens die twee keer onder de 2u08 bleef - liepen onze toppers van twintig en zelfs dertig jaar geleden harder dan die van vandaag.

Een beetje fysiologie: een marathon is meer dan het dubbele van een halve marathon. Die laatste kan je nog op wilskracht en basisuithouding lopen, een marathon vereist training en veel training. Dat heeft te maken met de energiesystemen. Voor een marathon is vetverbranding vereist en voor de mens is dat meteen het traagste energiesysteem dat alleen door veel en lange training kan worden gestimuleerd. Alle marathonlopers zullen het getuigen: tussen 25 en 35 kilometer moet je door een muur. Hoe verder van huis hoe beter die te slopen is, zo blijkt nu.

Verbazingwekkend is wel dat ook de rest van het Belgische marathonveld steeds minder hard loopt. Sportjournaliste Tine Vermeersch berekende het in 2006 voor deze krant: het aantal Belgische marathonlopers dat onder de drie uur arriveerde, is in tien jaar tijd gehalveerd, van ongeveer 800 naar 400.

Toch zijn er meer Belgen dan ooit die zich aan de mythische afstand wagen. Sportsociologen hebben er een naam voor: participerende marathonlopers of gelegenheidslopers die minstens één keer de 42,195 kilometer willen afleggen. En als ze het doen, dan niet in Bommerskonten of Brussel, maar ergens ver van huis. Vrienden, vrouw en papegaai mogen mee: lopen is een feest en als je moet sterven (altijd figuurlijk) dan liefst zo ver mogelijk van huis. "Ik heb de indruk dat heel Vlaanderen in 2008 naar de New York Marathon wilde", zegt Marie-Rose De Vleeschouwer van BCD Travel Direct, al dertig jaar de marktleider voor België als het om marathontoerisme gaat. "De website ging open om 9 uur en tien minuten later moest ik ze laten sluiten. Bleek dat iedereen die in de vierde minuut had ingeschreven, al op de wachtlijst stond."

BCD biedt packages aan, onder meer naar de majors. Dat zijn de vijf meest tot de verbeelding sprekende marathons: Londen, Boston, Berlijn, Chicago en New York. Parijs had ook in dat rijtje thuisgehoord, alleen op basis van het aantal deelnemers (zie tabel p. 22) en het parcours, maar de Fransen dachten ondergesneeuwd te geraken in het Angelsaksisch geweld. In de plaats kwam Boston, een klassieker waarvoor je tot voor een paar jaar een hele scherpe tijd moest lopen om eraan deel te kunnen nemen. BCD verdeelt voor België de deelnamenummers voor de majors. Rond de marathons wordt een heel programma uitgebouwd. Minimaal is de reis, de transfer naar het hotel en overnachting bij de prijs inbegrepen. In een ander extreem geval zijn ook alle maaltijden en de uitstappen in de prijs voorzien.

Wie denkt dat hij individueel goedkoper af is, kan bedrogen uitkomen. Neem New York: het startnummer kost 220 dollar en een overnachting in Manhattan kost rond die tijd makkelijk 250 tot 300 dollar per nacht. Reken daar nog eens een duur vliegtuigticket bij en je bent in je eentje ook al 2.200 euro kwijt. Toch zijn alle marathons - zelfs New York - individueel te boeken, zonder tussenkomst van een reisbureau. Je kan meedoen aan de loterij - tienduizenden betalen tot vijftig dollar voor een lotje, slechts enkele honderden zijn uitverkoren - of je kan een kwalificatietijd neerzetten. We wensen je alvast succes: tot 40 jaar is een tijd van 2u55 vereist om rechtstreeks bij de New York Road Runners Club een startnummer te kunnen boeken. Of je moet in New York aan minimaal vijftien marathons hebben deelgenomen.

New York, New York. If you can make it here, you'll make it anywhere. Dat geldt misschien voor Broadway, maar niet voor de marathon. Lopen ver van huis is nooit een pretje en New York is een zware marathon door de lange, licht oplopende First Avenue tussen kilometer 25 en 30 en de bultjes in Central Park. New York is ook zwaar omdat je vroeg uit bed moet. De meeste bussen naar de start op Staten Island vertrekken tussen 6 en 8 uur, wat in het slechtste geval betekent dat je jezelf daar nog drie uur zoet moet weten te houden. Geen probleem als het weer meezit, maar bij regen wordt de weide naast de startvakken herschapen in een modderpoel en is er geen pretje meer aan het lange voorspel.

Voor een goeie prestatie in de marathon, ga je beter niet te ver. Eindhoven en Rotterdam zijn ook buitenland en die kan je in één dag bereizen. Voor je in de drukke marathons echt aan lopen toekomt, duurt het vaak een kwartier en de eerste helft loop je gegarandeerd in een massa mensen. Dat lijkt heel leuk, maar als je voor de zoveelste keer een elleboog in je zij hebt gekregen of een trap op je kuit, is de lol er af.

Voor wie niet te allen prijze in New York wil lopen, zijn er nog aardige wereldsteden om je bloed, zweet, tranen en geld te laten. Neem nu de ANA Beijing Marathon, die ondergetekende vorig jaar liep. Goed, Peking is een sterk vervuilde stad en het parcours hadden ze ten enenmale veranderd omwille van het Volkscongres van de Communistische Partij, maar het was al bij al een groot feest, op die twee diarreestops na. In oktober aanstaande wordt weer vertrokken op het Plein van de Hemelse Vrede (Tienanmen), men loopt weer door het centrum van Peking en (als het goed is) ligt de aankomst bij de olympische site. De Beijing Marathon is zwaar, maar is een aanrader omwille van het uitgebreide cultureel programma in en buiten Peking dat wordt aangeboden. Peking heeft een lichtlopend parcours en is toch slopend door de jetlag. Je loopt er twee dagen na aankomst omgerekend om 2 uur 's nachts onze tijd.

De meest exotische aller (grote) marathons is wellicht die van Honolulu, maar zelfs in december is het daar warmer en vochtiger dan bij ons op de allerzwoelste zomerdag. Maar zo is er overal wel iets dat niet bevalt, ook dichtbij huis. In Antwerpen wordt geklaagd over het saaie stuk rond kilometer dertig en Brussel is zwaar door de heuvels. Een dure reis boeken heeft wel één niet te versmaden voordeel: als je afhaakt, ben je een groot deel van je geld kwijt, dus blijven trainen is de boodschap. n

INFO www.bcd-travel-direct.be, 015/71.67.60

'Nooit problemen met lopers'

Georges Verhulst is begeleider van marathonreizen. Zelf heeft hij er al 33 gelopen, tot een blessure hem aan de kant zette. Peking, Londen, Parijs, New York, hij is overal bij en steeds met dezelfde drive. "Lopers zijn positief ingestelde mensen. Loopt er eens iets fout, dan reageren ze daar kalm op."

Zelfs de heterogeniteit van de groepen levert geen problemen op. Een doeltijd van 2u20 of 4u20, Nederlands- of Franstalig, het maakt niet uit. "Lopers hebben 'lopen' gemeen en daarom een soort wederzijds respect. Laatst naar New York was één van de hazen van Marleen Renders erbij. Dat was iemand van de elitelopers. Welnu, die paste zich perfect aan de groep aan. In Peking hadden we een grote groep Walen, twee Vlamingen en twee Nederlanders. Dat gaf geen enkel probleem."

"Mijn laatste marathon was Peking in oktober vorig jaar. Ook voor mij een primeur. We hadden de hele duur van de zes dagen een bus ter beschikking en twee gidsen. Van de overheid natuurlijk, maar dat was nooit vervelend. Op een avond zijn we met die gidsen zelfs beginnen zingen en drinken." De meest waanzinnige ervaring beleefde Verhulst toen hij zelf nog liep in Havana in de vorige eeuw. "De hele reis hadden we erop gelet geen turista op te doen, maar tijdens de marathon kwam ons drinkwater uit kuipen langs de weg. Er liepen maar een paar honderd mensen mee en aan het eind heb ik nog de weg moeten vragen aan een politieagent. Dat stoorde toen, maar achteraf was het natuurlijk charmant. Dat maak je nu nergens meer mee. De organisaties zijn overal professioneler geworden."

Top tien marathons 2007

deelnemers wanneer

1. New York 38.557 november

2. Londen 35.669 april

3. Berlijn 32.533 september

4. Chicago 28.815 oktober

5. Parijs 26.880 april

6. Tokio 25.139 februari

7 . Honolulu 20.692 december

8. Washington 20.622 oktober

9. Boston 20.338 april

10. Los Angeles 18.413 maart

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234