Woensdag 28/07/2021

Interview

Regisseurs van tennisfilm 'Battle of the Sexes': “Seksisme is als een tumor”

Jonathan Dayton en Valerie Faris, het regisseursduo achter 'Battle of the Sexes'.  Beeld Bas Bogaerts
Jonathan Dayton en Valerie Faris, het regisseursduo achter 'Battle of the Sexes'.Beeld Bas Bogaerts

Met een overwinning tegen tennisicoon Bobby Riggs toonde tennisster en feministe Billie Jean King dat vrouwen écht niet het zwakke geslacht zijn. Maar in Battle of the Sexes tonen regisseurs Valerie Faris en Jonathan Dayton dat Kings strijd 44 jaar later nog altijd niet gestreden is. Integendeel. “We worden steeds minder tolerant.”

“Elke dag is er een nieuwe link”, zucht Valerie Faris. “En elke dag is er een nieuwe ontwikkeling die de relevantie van onze film extra in de verf zet. It’s crazy.

We ontmoeten Faris (59) samen met haar man en coregisseur Jonathan Dayton (60) op Film Fest Gent, enkele dagen nadat de seksistische schandalen rond studiobaas Harvey Weinstein Hollywood op zijn kop zetten. Het maakt de thema's van Battle of the Sexes enkel prangender.

Het nieuwste wapenfeit van de Little Miss Sunshine-tandem vertelt het waargebeurde verhaal van Billie Jean King (Emma Stone), de beroemde tennisster en feministe die het in 1973 opnam tegen Bobby Riggs (Steve Carell), gokverslaafde en voormalig nummer 1 in het mannentennis. Ondertussen probeert King ook haar eigen privéleven op orde te krijgen, wanneer ze plots gevoelens ontwikkelt voor haar kapster (Andrea Riseborough).

“Wij kenden enkel het algemeen bekende verhaal achter de Battle of the Sexes”, vertelt Dayton. “Maar we wisten niet wat er allemaal gebeurde in Billie Jeans privéleven. En laat dat net de reden zijn waarom wij dit verhaal wilden vertellen.”

Toch voelt Billie Jean Kings strijd voor vrouwenrechten wel érg actueel aan. Wilden jullie enkel een leuk verhaaltje vertellen, of wilden jullie ook de blijvende ongelijkheid aankaarten?

Dayton: “Beide. We wilden een entertainende film maken…”

Faris: “… die tegelijk die problemen aankaartte…”

Dayton: “… zonder dat we mensen zouden platslaan met een moreel statement. We wilden een dialoog creëren.”

Faris: “Daarom is Billie Jean ook zo’n goed hoofdpersonage: ze brengt een discussie op gang. Ze is een diplomaat, die vecht voor waar zij in gelooft. Dat hebben we vandaag te weinig. (maakt zich boos) De Democraten en de Republikeinen praten niet met elkaar: ze schelden een beetje heen en weer. Maar daardoor verandert er niets.”

Dayton: “Ga nu niet de politieke toer op." (lacht)

Faris: “Oké, sorry, maar het is moeilijk om niet over politiek te praten. Toen we begonnen, wilden we echt Billie Jeans persoonlijke verhaal vertellen. Maar inmiddels is het onmogelijk om de film los te zien van de politieke situatie.”

Wanneer King bij een tennispromotor gaat aanklagen dat ze maar een achtste verdient van haar mannelijke collega’s, is het moeilijk om er niet Patricia Arquettes pleidooi voor equal pay in Hollywood in te lezen.

Dayton: “Ik weet het. Daar zijn we ons ten zeerste van bewust. En nu is er de hele Weinstein-hetze, die toont dat ongelijkheid en uitbuiting een groot probleem blijven.”

Emma Stone als Billie Jean King in 'Battle of the Sexes'.  Beeld rv
Emma Stone als Billie Jean King in 'Battle of the Sexes'.Beeld rv

Is het niet frustrerend dat we 44 jaar na die tennismatch nog steeds dezelfde problemen bekampen?

Faris: “Ik heb soms het gevoel dat we er vandaag slechter aan toe zijn dan toen. Ik heb de indruk dat we steeds minder tolerant worden.”

Dayton: “Helaas volstaan een paar goede argumenten niet om dat probleem op te lossen. Je moet het voortdurend blijven bevechten, en het gaat met ups en downs. Soms is het een tijdlang een issue, dan verdwijnt het weer naar de achtergrond. Nu zitten we in een heel interessante situatie: mensen komen naar buiten om de problematiek aan te kaarten.”

Maar misschien komt dat vooral omdat de ongelijkheid veel groter blijkt dan we voordien dachten.

Faris: “De sfeer in de VS is helemaal omgeslagen, in de tijd dat we Battle of the Sexes hebben gedraaid.”

Dayton: “Toen we begonnen, waren we er vrij zeker van dat Hillary onze president zou worden. Dan konden we bij de release van de film vieren hoeveel vooruitgang vrouwen hebben kunnen maken. Niet dus.”

Zijn jullie dan nog optimistisch? Geloven jullie nog in beterschap?

Dayton: “Ja, zeker. Het is tot nu toe heel fijn geweest om de film in de VS uit te brengen. Als je ziet hoe het publiek reageert, vind je weer een reden om hoopvol te zijn voor de toekomst. Al mag je niet onderschatten hoe ver we nog moeten gaan.”

Faris: “Seksisme is als een tumor. Amerika is net gescand, en daarbij hebben we ontdekt dat er al lang een gezwel bestaat. Hopelijk betekent dat ook dat we die tumor kunnen aanpakken.”

Dayton: “Verandering begint met besef. De commentaar die je hoort tijdens de wedstrijd in de film, is de echte commentaar van toen. In 1973 klonken de opmerkingen van de mannelijke commentatoren niet meer dan normaal. Vandaag vinden we ze choquerend. Er is dus wel wat veranderd.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234