Woensdag 02/12/2020

Documentaire

Regisseur Fanny Bräuning gaat op roadtrip met haar ouders: ‘Maar ik wou geen film maken over een ziek persoon’

Niggi en zijn vrouw Annette in ‘The Journey - a Story of Love’.Beeld RV

De vader van regisseur Fanny Bräuning stopte met werken en verbouwde een busje om zijn zieke vrouw de wereld te laten zien. Hun verhaal zit vervat in de prachtige docu The Journey - a Story of Love. ‘Als filmmaker kon ik dingen ontdekken waar ik als kind veel te dicht op stond.’

Het is een bijzonder zicht: twee Zwitsers, bijna zeventigers, die door Europa reizen met hun minibusje. Onderweg fotografeert Niggi de zuiderse landschappen, terwijl Annette glimlachend toekijkt vanuit haar rolstoel. De diagnose MS kreeg ze al een hele tijd terug. Toen de grafisch ontwerper verlamd uit een coma ontwaakte, stopte Niggi definitief al zijn activiteiten als beroepsfotograaf om permanent voor zijn vrouw te zorgen. Het busje waarmee ze voordien reisden, verbouwde hij zodat zijn geliefde overal mee naartoe kan. 

Hun dochter, de in Berlijn wonende regisseur Fanny Bräuning, nestelde zich maandenlang op de achterbank om hun verhaal in een documentaire te gieten. Om op zoek te gaan naar antwoorden op enkele prangende levensvragen.

Regisseur Fanny Bräuning.Beeld rv

Bräuning draaide met Meine Mutter in 1999 al een documentaire over de ziekte van haar moeder. Dat verhaal bleek nog niet uitverteld, iets wat ze pas besefte toen haar ouders met hun busje voor haar deur kampeerden. “Mijn buren vroegen me wat die mensen daar deden”, vertelt Bräuning in Leuven, waar ze vorige zondag haar film voorstelde. “Maar voor mij was dat een doodgewone zaak. Plots keek ik mee door de ogen van die passanten en begreep ik dat hun verhaal wel erg bijzonder is. Zo ontstond het idee voor deze documentaire. De ziekte is erin aanwezig, maar ik wou geen film maken over een ziek persoon. Ik wou focussen op hun relatie en op de reizen die ze maken.”

Opengescheurde afvalzak

In The Journey - a Story of Love belandt het koppel via bergwegen en uitgestrekte zeeën in Griekenland en Italië. Daar glundert Niggi bij elke zonsondergang die hij fotografeert. Hij springt er semibehendig tussen twee ruïnemuurtjes en benadert een straathond die zich tegoed doet aan een opengescheurde afvalzak. Allemaal voor het betere beeld dat hij later vol trots aan Annette laat zien.

“Ik vroeg me lang af of mijn vader geen spijt had van zijn keuze om te stoppen met werken”, zegt Bräuning. “Er was geen manier om het allebei te doen, dus koos hij voor zijn vrouw. Daar kwam geen twijfel bij kijken. Uiteindelijk blijft fotografie nog altijd een groot deel van zijn persoon.”

Niggi stopte met werken om voltijds voor zijn vrouw te zorgen. Die lijdt aan MS.Beeld RV

Voor de buitenwereld is hij een held. “Maar dat vindt hij zelf onzin. ‘Ik doe dit niet voor haar, maar voor ons’, zegt hij dan. Het is ook niet zo zwart-wit. Ook mijn moeder doet dingen voor hem. Ze geniet van alles wat mijn papa haar biedt, maar ze heeft het reizen niet zo hard nodig als hij. Na een trip van zes weken kijkt ze ernaar uit om gewoon thuis te zijn, terwijl hij er liefst van al nog twee weken aanbreit.

“Mijn mama geniet ervan om thuis te zijn omdat ze zo afhankelijk is van iedereen. Onderweg is er alleen hij die voor haar kan zorgen. Ze geniet wel van de momenten samen, maar thuis heeft ze haar eigen ruimte, zijn er therapeuten die haar bijstaan. Maar na elke trip kijkt ze weer uit naar de volgende. Ze kunnen echt niet zonder elkaar.”

Ruzie over haarmousse

Hun liefde is meer dan rozengeur en maneschijn. Zo is Fanny Bräuning erbij als haar ouders kibbelen over de haarstijl van haar mama. Hij ergert zich aan de vervelende haarmousse die tussen zijn vingers blijft kleven. Zij protesteert wanneer de kam zich een ruwe weg door haar coupe baant. 

“Als dochter wil je het dan al gauw opnemen voor één van de twee. Je wilt zeggen dat hij zich niet moet aanstellen of dat er in the middle of nowhere niemand op haar kapsel gaat letten. Of ik wil tegen mijn vader zeggen dat hij aardiger moet zijn tegen haar. Maar vanuit de regiestoel zijn zulke situaties juist heel interessant. Dankzij die professionele afstand ontdekte ik veel meer over hen.”

Bovendien gaat ze de eerlijke en soms ongemakkelijke vragen niet uit de weg omdat ze de dochter is. Wat als mama gezond was? Had je niet liever een ander leven gehad? Wat als een van de twee het leven laat? “Vroeger durfde ik zulke vragen niet te stellen”, zegt ze. “We zijn niet bepaald de familie die snel over zulke serieuze zaken spreekt. Maar ik wist dat ik ze wel moest stellen voor de film. En nee, mijn vader vond sommige van die vragen niet zo leuk. Maar ik hou er wel van dat hij soms toch antwoordt om mij een plezier te doen. Op die momenten voel je wel dat zijn dochter voor hem zit.”

Fragment uit ‘The Journey - a Story of Love’.Beeld RV

Wat is nu het geheim van dit koppel dat al deze obstakels blijft overwinnen? Hun vrijgevochten karakters, denkt Bräuning. “Ik heb ze nooit horen vragen naar een ander of een beter leven. Mijn vader ziet nog steeds dezelfde persoon in haar. Hij kan door haar ziekte heen kijken, denk ik. In zijn ogen is ze nog steeds de kunstenares die ze vroeger was, ook al kan ze geen verfborstel meer vasthouden. Al zijn er natuurlijk mindere dagen.”

Ook die zitten mooi in de film. Bijvoorbeeld wanneer Annette zegt dat ze liever thuis wil zijn, terwijl Niggi in de verte de rotsen van de Etna trotseert voor een kiekje. “Gelukkig trekt hij foto’s, hij voelt zich niet zo slecht.” Er verschijnt een tevreden lachje op haar gezicht. “Ach, ik kan niet altijd stralen van vreugde.”

Nu in de bioscoop. Lees hier onze recensie.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234