Zondag 20/06/2021

Regent Street, de koninklijke

London Revisited (7) Waar Engelse grandeur en vakmanschap opnieuw bloeien

Lang weggestopt in de schaduw van het nabijgelegen broertje Oxford Street is Regent Street nu aan een comeback bezig. Een planmatige en weloverwogen terugkeer. Op last van de eigenaar, de koninklijke familie. Op stap in een winkelstraat waar mannen zich nog thuis voelen.

Door Rudy Collier

In Londen zijn grote gedeelten, vaak volledige straten of huizenblokken, eigendom van één eigenaar. Regent Street is nog een tikkeltje specialer. Deze winkelstraat, samen met nog een flink gedeelte van Londen, behoort toe aan de Royal Estate, het koningshuis, dus. Een bureau onder leiding van de gentleman Howard Mutti-Mewse voert de koninklijke strategie uit en die is duidelijk omschreven. Regent Street herbergt een aantal zaken die allemaal hofleveranciers zouden kunnen zijn en pakt uit met merken die nog de Engelse grandeur en vakmanschap uitstralen. "Old stores are coming in", zo omschrijft Howard Mutti-Mewse de evolutie. En zaken als Mc Donald's worden geweerd. Prins Charles is hier nooit veraf. Veel van de zaken zijn ook gericht op mannen. Op mannen met stijl en ponden.

De 'koninklijke afgevaardigde' Howard Mutti-Mewse neemt ons op sleeptouw. Veel van de namen klinken op-en-top Engels, zijn groot in eigen land, maar bij ons veel minder bekend. Dat geeft het geheel een zeer Britse uitstraling. Bij Austin Reed, dat meer dat 12 miljoen pond stak in de smaakvolle renovatie van zijn flagship-gebouw, prijkt binnenin nog een mooi art-decobarbiersalon uit 1925. Nat scheren wordt er volgens de regels van de kunst beoefend. Het kost je wel 26 pond. Op de mannenverdieping belandt men in een ernstige versie van Are You Being Served? Hier worden innerlegs gemeten, schouders gepast, krijtlijnen getrokken. Tailormade kan vanaf zo'n 499 pond, een schijntje vergeleken met de astronomische prijzen die men in aloude en beroemde Saville Row neertelt. "Oh yes, we krijgen extravagante vragen. Extreem zelfs", zegt hoofdopmeter Charles Magauran. Doodernstig toont hij hoe sommige klanten hun vest tot maar halfweg het achterwerk willen. Shocking indeed. Opvallend is dat tailormade voor vrouwen hier niet bestaat. Hij wil niet gezegd hebben dat vrouwen wispelturiger zijn."De mode verandert te snel", klinkt het. Maatpakken vormen een groeiende business. "Mannen trokken vroeger maar wat aan, nu zijn ze veel bewuster. We zien het aan de nieuwe klanten, vaak hebben ze tien jaar casual gedragen, nu switchen ze." Vergezelt mevrouw haar man vaak? "De man komt toch vaak alleen, tussen de werkuren door." Wie het echt breed wil laten hangen, kan bij Austin Reed in de personal shopping lounge terecht. Als je bereid bent zo'n 10.000 pond te besteden krijg je alle aandacht. "We hebben toch zo'n vijf klanten per maand in deze lounge", zegt Charles Magauran, die ons nog snel door de merkenafdeling voor mannen loodst en als tip het merk Cavali meegeeft. "Finest suit in town."

De 'cutaway' kraag

Minstens even Brits klinkt Brooks Brothers, maar het is een op-en-top Amerikaans bedrijf. Gesticht in 1818 was het het eerste prêt-à-porterimperium in de Verenigde Staten. In Regent Street zijn ze gehuisvest in een knap gebouw waar kwistig met mahoniehout is omgesprongen. Overal hangen portretten van Amerikaanse presidenten. Brooks Brothers kleedde hen allemaal. Het begon al met Abraham Lincoln, die een speciaal daarvoor gemaakte jas droeg bij zijn tweede inauguratie, hij droeg hem ook toen hij werd vermoord. Bush blijkt fan van het pak met twee knopen, Clinton droeg een bomberjack de dag na zijn verkiezing in '92 en Nixon was fan, echt waar, van de collectie Brooksgate. Grootheden als Cary Grant en Andy Warhol, iconen als Audrey Hepburn en Grace Kelly en, recenter, roodharige Bree uit Desperate Housewives: allemaal Brooks Brothers. Nog zo'n broederbusiness uit de 19de eeuw is Church's Shoes, ooit gesticht door drie broers. Deze luxeschoenen worden nog steeds in Engeland gefabriceerd, maar men vindt ze in veel chique winkels in de wereld. Hun schoenen tellen 35 à 40 verschillende componenten, voer dus voor schoenenfreaks, en die bestaan ook onder mannen. Nog zo'n wonderlijk instituut is Hawes and Curtis. Hemden, hemden en nog eens hemden: met lange slippen, korte slippen, dubbel dichtgeknoopte witte boorden, gestreepte hemden of een cutaway collar, genoemd naar de Duke of Windsor, die effectief de schaar zette in zijn kraag. Zijn dasknoop zat in de weg. Frank Sinatra, Bing Crosby en King George droegen een cutaway kraag. Hawes and Curtis is een typisch mannenadres, al komen er sinds een jaar of twee ook dames kopen. De zakenvrouwen rukken op in de mannenbastions.

Molton Brown begon ooit als kapsalon, maar is uitgegroeid tot een cultmerk dat men vooral in spa's en wellnesscentra tegenkomt. Boven de toonbank hangt een opvallende advertentie met de boodschap "Turn on the new eau de toilettes for men". Hier is het geloof in De Man groot. "Er is de laatste vier, vijf jaar een enorme groei in de mannenparfums. Aards en spicey, vooral zwarte peper doet het goed." Ook ooit ontstaan vanuit een kapperszaak is Penhaligon's, een naam die wel uit Mary Poppins afkomstig lijkt. William Henry Penhaligon bouwde in de tweede helft van de negentiende eeuw een bloeiende zaak uit in parfums, eau-de-toilettes en pommades voor de aristocraten. Penhaligon's heeft in Engeland een vijftiental kleine, geurige winkeltjes, waarvan twee in Regent Street. "Wat gebruik je?", vraagt een man van achter de uitgestalde waren. "Hugo Boss", zegt een collega. De man probeert a stiff face op te houden. We krijgen een cursus scent profiling, of 'ruik-eens-wat-bij jou-past'. Er blijken vijf basissen te zijn, waarvan vier geschikt voor mannen: aromatisch, citroen, oriëntaals en semi-oriëntaals, kruidig, dus. De bloemengeur is voor de vrouwen. Penhaligon's is altijd een merk voor de incrowd geweest, maar stoot nu breder door. Men wil er terug naar de basis. "We hadden op een bepaald moment te veel producten." Penhaligon's werd inderdaad bekend en geliefd met een aantal klassiekers zoals Opus 1870 en vooral met Blue Bell, de favoriet van onder anderen Kate Moss. Blue Bell komt van een typisch Engelse lentebloem. Penhaligon's maakt ook parfums voor de prins van Edinburgh en een uniek parfum voor prins Charles. Daar haal je je neus dus niet voor op.

Aquascutum klinkt, toegegeven, een beetje schunnig, maar het is high class en zeer modegedreven. Hun vreemde naam refereert aan de absolute beginjaren, toen ze als eerste een waterafstotende stof die toch soepel bleef begonnen te maken. De trenchcoat was geboren, die niet alleen de trotse bezitters van open wagens beschermden tegen de regen, maar ook de Engelse soldaten in Wereldoorlog I. Na die oorlog werd die trenchcoat populair bij de bevolking, zeker nadat sterren als Humphrey Bogart en Lauren Bacall ermee rondliepen. De short trench met grote omgeslagen revers die later ook Peter Sellers en Cary Grant zouden bekoren, pronkt nog altijd in de winkel en ziet er nog even cool uit. Aquascutum was ooit op--en-top op mannen gericht, maar sinds ze meedoen aan de London Fashion Week kregen ze ook naam met hun collecties voor vrouwen. Anna Wintour van Vogue blijkt behoorlijk wat sympathie te hebben voor Aquascutum. "Vorige week kwam ze hier nog binnengewandeld", wordt quasi achteloos meegedeeld. Aquascutum heeft een originele aanpak: ze pakken eerst fors uit met hun haute-couturemodellen en maken er daarna een goedkopere versie van die lichtjes afwijkt en ook andere stoffen gebruikt. Hun ontwerper, Graham Tiddler, werd in Engeland uitgeroepen tot Ontwerper van het Jaar. Ook hier kunnen mannen zich in maatpak steken. Eigenlijk geen maatpakken, maar made to measure. Daarbij wordt een bestaand kostuum op een aantal plaatsen aangepast aan de klant, wat verder gaat dan een broekspijp verkorten. Een service die ook bij ons best meer ingang mag vinden.

Avant-garde

Liberty's, Britse stenen met een geschiedenis, blijft het uithangbord van Regent Street. Liberty's opende in 1875 de deuren en het gebouw lanceerde meteen de Britse art nouveau, bekend als de Libertystijl. Op het continent roept dit enorme gebouw een oer-Engelse sfeer op met een hang naar vroeger. "Maar dat klopt niet. We hebben altijd de avant-garde gesteund, zowel op het vlak van kunst als op dat van mode", zegt Paul Baptiste, een behoorlijk swingende zwarte man. "We hebben een geschiedenis als lanceerplatform voor nieuw talent. We verleggen grenzen, onze inkopers nemen risico's. Het gebouw heeft oude muren, maar hier binnenin is het anders. Jullie komen uit België, nietwaar? We promoten hier Dries Van Noten, De Meulemeester, Margiela, allemaal niet zo makkelijk te vinden in Londen. Europese ontwerpers zijn zeer intellectueel ingesteld, ze denken heel hard na en doen niet wat hen gezegd wordt."

We bezoeken twee wereldmerken in Regent Street. Normaal passen die niet in de koninklijke strategie. Habitat kan echter op de goedkeuring rekenen omdat zij een immens pand restaureerden, een vroegere bioscoop die al sinds 1990 leeg stond. Ooit werd hier de première gehouden van Sneeuwwitje en de zeven dwergen, daarna werd het een kerk van de Seventh Day Adventist Church. Sinds vorige zomer is hun conceptstore er gevestigd. Binnenin kan men nog mooi de contouren van de bioscoop zien, inclusief de 'exit'-aanduidingen. Als pronkerige herinnering aan die tijd prijkt in de showroom nog een origineel Wurlitzerorgel uit 1925 dat voor het entertainment zorgde. Uitstekend en gezond voedsel vindt men boven, in de strakke café Nouveauté. Muffins, brany's, grote saladesandwiches, appeltaart, het is er allemaal. Fun valt er te beleven in de Levi's-winkel. Daar stoten we op een machine die Intellifit heet en die in een paar minuten je maten 'lasert' terwijl je ronddraait in een cabine. Je krijgt daarop een volledig verslag met je grootte, borst- en heupomtrek en meteen de twaalf mogelijk passende jeansbroeken. Voor elke hier verkochte broek plant Levi's een boom. Vanwege dit gebaar zijn ze welkom in Regent Street, want prins Charles draagt geen jeans. n

Heen & Weer

Met Eurostar reist u in twee uur en een kwartier (snelste reistijd) naar Londen. Boeken kan al vanaf 80 euro p.p., heen en terug. Meer info op www.eurostar.com, tel. 02/528.28.28, in de NMBS-stations en bij de erkende reisagent.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234