Maandag 23/05/2022

'Recht op Recht' is meer whydunit dan whodunit

Na het overigens gesmaakte Flikken wordt TV 1 op zondagavond een flink stuk ambitieuzer. Met de advocatenserie Recht op Recht wil de publieke zender de kijker een waardige opvolger bieden voor de TV 1-topserie Heterdaad. Hiertoe wordt het advocatenkantoor Leduc & Partners ingehuurd, dat net als de groep van de BOB bevolkt wordt met acteertalent als Veerle Dobbelaere, Filip Peeters, Tuur De Weert, Stany Crets, Pascale Michiels en Robby Cleiren. Dé basis van goede fictie blijft een goed verhaal. En dat fundament moeten Rik D'Hiet en Carl Joos bezorgen.

Recht op Recht is een advocatenserie maar wellicht had het evengoed een politieserie kunnen zijn. Als advocate Chris Haagdoorn is Veerle Dobbelaere helemaal niet vies van enig speurwerk. En er is een ex-politieman, Hugo Van Eyck, gespeeld door Filip Peeters, in het leven geroepen om de strenge deontologie van de advocatuur te omzeilen.

Het lijkt wel of de makers alleen maar een andere arena hebben gekozen om hetzelfde soort verhalen te vertellen?

Rik D'Hiet: "Het is heel duidelijk de bedoeling om tussen die twee te laveren. Recht op Recht zit tussen enerzijds het politieverhaal, waarin een misdaad gebeurt en iemand zoekt wie die gepleegd heeft, en anderzijds het rechtbankdrama, waarin het hoofdpersonage, nadat de misdaad al gebeurd is, iemand moet verdedigen en uitleggen waarom die de misdaad heeft begaan. Die combinatie maakt het zeker niet gemakkelijker maar wel rijker. Een politieverhaal eindigt wanneer ontdekt wordt wie de misdaad gepleegd heeft. In Recht op Recht gebeurt dit vaak reeds heel vroeg in het verhaal. En dan gaat het niet meer om de vraag: wat heeft iemand gedaan, maar ,waarom heeft die iemand dat gedaan. Recht op Recht is dus niet alleen een whodunit maar ook een whydunit."

Moeilijker maar rijker?

"Een advocaat heeft veel minder mogelijkheden dan een politieman of een onderzoeksrechter. En dat leidt altijd tot wrijvingen tussen wat een advocaat in werkelijkheid mag en kan en hoe je zo goed en eenvoudig mogelijk een spannend verhaal kan vertellen. Maar zodra die moeilijkheden overwonnen zijn, kom je tot verhalen die origineler zijn en de mogelijkheid bieden om de thema's van een andere kant te bekijken."

Is Recht op Recht op het lijf van Veerle Dobbelaere geschreven?

"Het oorspronkelijke concept bestaat al zeven jaar. Toen was er helemaal nog geen sprake van Veerle Dobbelaere als hoofdpersonage. Wel integendeel, toen dacht men nog aan een mannelijke hoofdrol. Dat is uiteraard een heel ander perspectief. Als hoofdpersonage heeft een vrouw een heel andere kijk op de zaken. Maar dat heeft het voor mij niet echt moeilijker gemaakt. Ik vind het even boeiend om voor een vrouw als voor een man te schrijven. Als je goed drama wilt schrijven dan moet je in staat zijn om een onderwerp te bekijken vanuit alle betrokken personages. Alleen dan heb je een interessant conflict, dat niet beperkt blijft tot de goede en de slechte, maar waarin iedereen zijn eigen motivatie heeft om bepaalde zaken te doen."

Wie uiteindelijk de hoofdrol speelt, is voor u niet zo belangrijk?

"Het spreekt vanzelf dat zodra de acteurs zijn gekozen, je ook voor die acteurs gaat schrijven en zij hun creatieve inbreng hebben. Daardoor krijgt het personage trouwens ook veel meer vorm. Toch staat de huidige Chris Haagdoorn niet zo ver van het oorspronkelijke hoofdpersonage. Chris Haagdoorn is iemand die door wat ze in haar jeugd meegemaakt heeft een grote gedrevenheid heeft om zaken tot een goed einde te brengen en om voor haar cliënt het allerbeste uit de brand te slepen. Niet vanuit een deontologische gedachte maar vanuit een persoonlijk engagement wil ze tot het uiterste gaan. En dat gaat Veerle Dobbelaere duidelijk zeer goed af."

Heeft een scenarist zijn troetelkindjes en kan hij dat ook laten blijken?

"Als je ziet dat iets goed zit, heb je inderdaad de neiging om meer van dat soort scènes of voor die personages te schrijven. Maar uiteindelijk maak je een verhaal en een verhaal heeft zijn eigen logica. Je kan het verloop minder beïnvloeden dan je zou denken of willen. Bovendien zijn er veel corrigerende factoren. Een scenarist is maar één schakel in een grote machine waar zeer veel mensen in meedraaien. De schrijver staat helemaal aan het begin, de monteur helemaal aan het einde. Daartussen staan zoveel mensen die hun creatieve inbreng hebben. Het moeilijkste in zo'n productieproces is dan ook er voor te zorgen dat alles in dezelfde richting blijft gaan."

Iedere producent van tv-fictie slooft zich uit om de 'realistische toonaard' van zijn reeks in de verf te zetten. Waaruit moet dat blijken in Recht op Recht?

"Recht op Recht wil een blik achter de schermen van de advocatuur geven. Maar het moet een bescheiden blik zijn, want het is zeker niet de bedoeling om aan de mensen te tonen hoe het leven van een advocaat eruit ziet, laat staan hoe het gerecht werkt. Daar zijn andere programmagenres veel geschikter voor. Veel belangrijker is het échte onderwerp van elke aflevering. En meestal zijn dat dingen die de mensen ook daadwerkelijk bezig houden. Dat kan gaan van stalking over illegalen tot en met pedofilie. Als we zoeken naar realisme, dan zal dat dus veeleer te maken hebben met de keuze van het onderwerp dan met de preciese deontologische en juridische implicaties van het doen en laten van de advocaten."

Met spraakmakende onderwerpen als pedofilie, milieuvervuiling, het lot van asielzoekers, stalking, medische blunders, kinderprostitutie enz. oogt Recht op Recht ook bijzonder actueel. Is dit een bewuste keuze of louter toeval?

"Ik heb een aflevering geschreven over illegalen. Dat idee bestond al zeer lang. Maar toen het verhaal bijna af was, kwam de tragische dood van Sémira Adamu in de actualiteit. Blijkbaar hangen bepaalde thema's in de lucht. Die kunnen zich echter evengoed tegen je keren. Omdat er minstens twee jaar ligt tussen het oorspronkelijk idee en de uitzending kunnen bepaalde thema's al voorbijgestreefd zijn. Maar het is uiteraard de bedoeling om thema's te bespelen die de mensen bezig houden."

Actie, spanning, emoties en humor zijn de belangrijkste pijlers van deze advocatenreeks. Zijn dat de verplichte ingrediënten die u al dan niet naar eigen smaak mag vermengen tot het door u gekozen recept?

"Het is zeker niet zo dat er met een meetlat gemeten wordt hoeveel humor, drama en actie er in moeten zitten. Maar je probeert van al die verschillende componenten een mooie mix te maken. En die verschilt van aflevering tot aflevering. Maar ook van personage tot personage. Ook al zijn Stany Crets en Robby Cleiren als advocaten evenzeer met serieuze zaken bezig, toch zullen zij veeleer voor de humoristische noot zorgen. Zonder in de val van de sitcom te trappen, bespelen zij vanuit het leven van de advocaat op sublieme wijze de lichtere lijntjes die het verhaal in evenwicht brengen. Maar deze personages hebben ook meer body gekregen. Naar het einde van deze reeks toe draagt Stany Crets zelfs een hele en bovendien uiterst dramatische aflevering. En ook Robby Cleiren evolueert voortdurend, al zal hij wellicht nooit de topadvocaat worden omdat hij de sociale 'kruiwagen' niet heeft."

De romantische verwikkelingen tussen Chris en Hugo blijken een andere onvermijdelijke poot?

"De spanning tussen beiden blijft de centrale lijn in al die romantische verwikkelingen, wat ze ook doen en welke kant ze ook opgaan. We hebben naar situaties gezocht om die spanning zo maximaal mogelijk te maken. En dat schept in de loop van de dertien afleveringen een romantische spanningsboog. Ook hier is weer sprake van kruising van twee verschillende genres. Al brengt elke aflevering een afgerond verhaal, toch krijgt de trouwe kijker net als in een soap ook verhaallijnen die blijven evolueren. Uit de reacties op de eerste reeks van zes afleveringen hebben we kunnen opmaken dat veel kijkers deze evolutie tussen die twee karakters belangrijk en boeiend vinden."

Leo Bonte

Het realisme zit veeleer in de onderwerpen dan in de deontologische implicaties van de advocatuur

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234