Zaterdag 05/12/2020

Recensie 'Kingdoms of Amalur: Reckoning': gameplay heerst in kleurige decors

Beeld UNKNOWN

'Kingdoms of Amalur: Reckoning': alweer een role-playing game (RPG), zou je denken, en niet eens zo rauw als 'Skyrim' of het onvolprezen 'Dragon Age 2'. Maar zoals we helaas uit ervaring weten: je moet niet de mooiste zijn om pret te kunnen maken. En laat deze game nu net qua spelplezier de concurrentie schuddebuikend het nakijken geven.

Was dat even balen toen we deze 'Kingdoms of Amalur' in onze XboX 360 mikten. Door een speling van het lot kregen we een Franstalige recensiekopij van deze titel in de brievenbus. Op zich geen probleem natuurlijk - integendeel, met Brigitte Bardot, Carla Bruni en Laetitia Casta leverden onze zuiderburen drie van onze favoriete aardbewoners af - maar het is natuurlijk wel sneu dat je een game met gelauwerde stemmenregie in een gedubde versie voor de kiezen krijgt. Vandaar dus de lage rating voor geluid maar 'passons' - we proberen de Franse overdub te verbijten, wenden ons in noodgevallen tot de Engelse ondertiteling en besluiten deze 'Kingdoms of Amalur: Reckoning' een eerlijke kans te geven.

Gerenommeerde medewerkers
De adelbrieven waarover deze RPG beschikt, zijn niet van de minste. Het artwork is van de hand van de gelauwerde stripverhalenveteraan Todd McFarlane; de verhaallijnen, waarmee een RPG staat of valt, komen van auteur R.A. Salvatore. Dat is bepaald geen beginner. De man schreef mee aan de spraakmakende fantasy-reeks 'Forgotten Realms' en verleende zijn medewerking aan geschreven spinoffs van de 'Star Wars'-serie. In totaal gingen meer dan 15 miljoen van zijn boeken over de toonbank. Niet dat het allemaal Booker Prize-materiaal was, maar Salvatores medewerking aan deze 'Kingdoms of Amalur'-game bewijst wel dat het ontwikkelaars 38 Studios en Big Huge Games menens is met de verhaallijnen in hun titel. Geen anonieme copywriters die van de schoolbanken geplukt werden, wel een gepokt en gemazeld auteur die loos mocht gaan in een genre dat hij beheerst.

Salvatores invloed is al duidelijk van bij het uitgangspunt van deze RPG. Je personage is net opgestaan uit de doden, teruggeroepen van gene zijde vanuit een 'Bron van Zielen' die de hoop op onsterfelijkheid aanwakkert, waarmee ook een einde zou komen aan een even bloederige als ongelijke strijd tussen sterfelijken en de nogal griezelige Tuatha, een elfenras dat in de loop der tijden flink kwaadaardig is geworden. Omdat je personage dood was, heeft het geen vooraf bepaald lot, en kan het ook de levensdraden van anderen doorknippen. Dat, en een in de eerste stages onbegrijpelijke magie waarover je beschikt, maken je van in het begin al een geduchte tegenstander en geven je alle mogelijkheden om te groeien hoe je dat zelf verkiest.

Grafische spreidstand
De aparte grafische stijl van deze titel springt meteen in het oog. Die is cartoonesker en veel minder somber dan pakweg 'Skyrim', 'The Witcher' of 'Dragon Age 2', maar zit ondanks de bekende art director toch met een paar onvoldoendes. Bewegingen zijn vaak houterig, monsters en sommige andere niet-speelbare personages lijken zo uit pakweg 1998 weggelopen. De kleurrijke, bijna naïeve omgevingen zien er wel knap uit, al is de hele lichte, bijna vrolijke stijl toch aanpassen voor wie de rauw-realistische hoogstandjes van veel recente games gewend is.

Het allergrootste verschil maakt deze 'Amalur' op het vlak van spelplezier. Vooral de gevechten - in de meeste games in deze niche niet meer dan een intermezzo tussen twee dialogen - zijn uitdagend zonder al meteen te lastig worden. Het game neemt je overigens van bij het begin bij de hand, zodat je heel geleidelijk aan steeds meer mogelijkheden verkent. Switchen tussen twee sets wapens gaat bijvoorbeeld met één druk op de knop - zeer geestig hoe je pakweg een brandend zwaard dat niet echt efficiënt blijkt in een seconde kan vervangen door twee dolken die je toestaan om de vijand bliksemsnel in de rug aan te vallen. Even laf als plezierig - we willen liever niet weten wat dit over onze persoonlijkheid zegt.

Het brede opzet geeft je als speler bovendien de kans om volleerd magiër, krijger of 'rogue' te worden, al kan je ook kiezen om die drie verschillende klassen naar hartelust te combineren. De mogelijkheden en actiescènes hebben zo meer complexloze 'fun' in de aanbieding dan veel andere titels, en maken van deze 'Amalur' een leuke introductie voor wie eens een RPG wil uitproberen waarin ook naast de storylines genoeg te beleven valt. (tw)

Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234