Zaterdag 05/12/2020

Recensie Dragon Age II: De opmars van een vluchteling

Beeld UNKNOWN

Dragon Age: Origins, een instant RPG-klassieker die ruim een jaar geleden uitkwam, kreeg met Dragon Age II een langverwacht vervolg. Vraag was of ontwikkelaar Bioware even goed kon doen na de triomf die Dragon Age: Origins was. Het antwoord is simpelweg: ja.

Sinds de release van de eerste Dragon Age kwamen er allerlei zijproducten op de markt: downloadable content, een uitbreidingspakket, boeken, stripverhalen, poppetjes en zelfs een anime-reeks moesten de honger van de fans naar de bloederige 'sword and sorcery'-wereld van Ferelden stillen. Maar het échte werk waarop de fans wachtten, is natuurlijk dit volwaardige vervolg.

In Dragon Age II begin je, net als in zijn voorganger, je RPG-leven als een van de drie bekende klassen mage (magiër), warrior (krijger) of rogue (dief). Elke klasse heeft zijn eigen sterktes en zwaktes, en kan in de loop van het spel bepaalde vaardigheden opdoen en krachten ontwikkelen. Niks nieuws onder de zon voor de gemiddelde RPG-speler, al valt het van bij het begin van het spel al op dat het spel grafisch áf is. De ietwat afgeleefde, akelige warrior die we in het leven riepen om deze Dragon Age II te testen, kon echt op 1.001 manieren worden gecustomized. Knap.

Visuele pracht
De belofte van visuele pracht die bij de creatie van je personage wordt gewekt, wordt in het verdere verloop van het spel helemaal waargemaakt. De mystieke steden, de naargeestige natuuromgeving en de gestileerde, aan middeleeuwse illustraties herinnerende tussenschermen: ze zijn allemaal met artistieke zorg tot leven gewekt.

Maar voor we al te lyrisch worden over afwerking en achtergronden, ook even aandacht voor de verhaallijn, die net als die van Origins om van te snoepen is. Je begint je virtuele bestaan als de vluchteling Hawke die een nieuw bestaan probeert op te bouwen in de wereld Kirkwall. Tijdens zijn eerste periode in Kirkwall wordt de gelukzoeker geconfronteerd met geweld, xenofobie en vooroordelen, zaken die misschien iets minder exclusief tot de fantasywereld behoren dan we zouden willen. Vervolgens volgt de speler het verdere, door geweld, intrige en hebzucht gedomineerde leven van Hawke, die tot een van de sterkste en machtigste figuren van zijn tijd zal uitgroeien. Naast de hoofdverhaallijn kunnen Hawke en zijn kompanen allerlei nevenqueestes uitvoeren die geld, items en ervaring opleveren.

Realistische fantasywereld
Ook dit is klassieke RPG-stuff, maar bijzonder is dat het verhaal van Hawke door een van zijn compagnons achteraf wordt verteld, zodat je een soort verhaal binnen het verhaal krijgt. Dat is dan weer een referentie naar raamvertellingen zoals het middeleeuwse 'The Canterbury Tales' van Chaucer. Dergelijke verwijzingen naar de literatuur en kunst uit een donker verleden zorgen er net zoals de authentiek aandoende tussenschermen voor dat de fantasywereld waarin je rondwaart bijzonder realistisch overkomt.

Terwijl je rondloopt, praat je met je reisgezellen en voorbijgangers, maak je items en brouwsels, zoek je verborgen ingangen en hak je uiteraard een paar volledige legers aan boeven, monsters en ander geteisem aan flarden. Hoe sterker je wordt, hoe verbluffender je vaardigheden. Onze krijger kon na enkele level-ups al zeer mooie combinaties richting vijandelijke hersenpan mikken, maar minstens even indrukwekkend zijn de geniepige, wrede trucs waarmee de dief zijn tegenstanders over de kling jaagt en de beïnvloeding dan wel brute natuurkracht waarmee de steeds sterker wordende magiër zich op het slagveld laat gelden. Door de wol geverfde gamers zullen de gevechtsscènes allicht wat te simpel vinden, maar daardoor kan je wel snel progressie maken. En dat is niet eens zo slecht, aangezien dit game je al snel zo'n 50 uur bezighoudt.

Waardige opvolger
Zeer te spreken zijn we overigens over de van poepsimpel tot bijna onspeelbaar variërende moeilijkheidsgraad die je in het begin van het spel kan instellen. Zo kan je de tegenstand zeer zwak maken als je geen vechtjas bent en je je liever op de ontwikkeling van je personage en ontdekkingstochten toelegt, of voor een zeer geslepen vijand gaan als je de uitdaging van de gewapende strijd verkiest.

De film 'The Godfather II' wordt steevast aangehaald als voorbeeld van een vervolg dat beter is dan het origineel. Zo ver willen we voor deze Dragon Age II niet gaan, maar deze sequel kan wél zonder blozen naast zijn befaamde voorganger staan. (tw)

Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234