Maandag 21/09/2020

Recensie 'Batman: Arkham City': topper zonder minpunten

Beeld UNKNOWN

Wanneer je games bespreekt, zijn er weinig titels die na het neerpennen van je recensie nog in de console belanden. Dat komt enerzijds omdat er steeds nieuwe schijfjes liggen te wachten, maar anderzijds ook omdat veel games gewoonweg niet zo sterk zijn dat ze blijven boeien. Een van de grote uitzonderingen is 'Batman: Arkham City'.

Het is voor gamesproducenten natuurlijk allesbehalve makkelijk om origineel uit de hoek te komen, en je kan het warm water niet telkens opnieuw uitvinden. Voor een topgame is een vloeiende gameplay alleszins noodzakelijk, maar daarnaast kan een videospel zich onderscheiden met een meeslepend verhaal, een aparte sfeerschepping, straffe stemacteurs of zelfs een goeie streep humor. 'Batman: Arkham City' heeft dat allemaal.

Superslechte slechteriken
De makers van 'Arkham City' hebben op het vlak van personages al een flinke voorsprong op de concurrentie. Bruce Wayne, zijn butler Alfred en de schurken die ze bekampen zitten in ons collectief geheugen, waardoor het verhaal meteen kan starten zonder dat het je betrokken moet maken bij de figuren. Daarnaast zijn de personages ook schitterend neergezet. De stemmen zijn zalig 'over the top', en de vuile grijns waarmee iemand als The Riddler je toespreekt is zo levensecht dat je echt kwaad wordt op die smeerlap. Het valt ook op hoe slécht die slechteriken zijn. Ze schieten lachend politiemannen in de rug voor jouw neus, en draaien hun hand niet om voor een beetje gefolter meer of minder. Ook Batman zelf reageert veel grimmiger dan we gewend zijn van de standaard 'grote krachten brengen een grote verantwoordelijkheid met zich mee'-superheld. Met deze 'dark knight' valt niet te sollen, dat is duidelijk.

Gevangenis
Batman heeft dan ook genoeg redenen om pissig te zijn. Hij wordt in zijn hoedanigheid van Bruce Wayne plots opgepakt en in Arkham City gesmeten, een stuk Gotham dat Berlijnse Muur-gewijs is omgetoverd tot gevangenis. Al het al dan niet gemaskerd schorremorrie van Gotham zit er op een hoopje elkaar de duvel aan te doen, en de corrupte gevangenisdirecteur weet bovendien dat Wayne zich graag verkleedt als vleermuis. Gelukkig kan Waynes immer behulpzame butler een batmankostuum over de muur smijten, waardoor 'master Bruce' de grote schietschijf op zijn rug kan omruilen voor zijn vertrouwde pak.

Zoeven en vechten
Batman gaat vervolgens uitzoeken wat er allemaal stinkt in Arkham City, dat er schitterend onguur uitziet. Het is een plezier om door de open wereld te razen, iets wat erg snel kan dankzij de batklauw die je vliegensvlug kan wegschieten naar richels en daken. Dankzij je cape kan je ook van gebouwen zweven, al dan niet landend op een nietsvermoedende vijand. Het erg uitgebreide vechtsysteem zit ook prima in elkaar, en werkt zowel voor knoppenrammers als voor gamers die graag de moeite doen om combo's te leren. Het leent zich ook geweldig voor verschillende strategieën, want het is vaak ook nodig om zwaarbewapende vijanden neer te halen zonder dat hun kompanen je in de mot krijgen. Het (upgradebare) batpak is weliswaar bepantserd, maar kogels maken toch lelijke deuken.

Strategie
Zo kan je bijvoorbeeld van een richel op een vijand zoeven en hem met een andere knop ook direct knock-out gooien. Voor de andere vijanden doorhebben wat er gebeurt, zit je dankzij de batklauw alweer op een richel aan de andere kant van de zaal, waar je crimineel nummer twee van de grond plukt en hem aan de richel hangt. Daarna kruip je onder roosters in de vloer naar de derde snuiter, die op de grond ligt voor hij een kik heeft kunnen geven. De resterende schelm zwier je een batarang tussen zijn ogen, of zap je met een elektrische lading even groggy voor je hem een mooi vormgegeven genadeklap uitdeelt. Je kan tijdens gevechten ook vliegensvlug bommen droppen, rookgordijnen optrekken of vijanden naar je toetrekken met de batklauw - fans van 'Mortal Kombat' mogen daarbij 'get over here!' roepen. De combinaties zijn quasi eindeloos, en er is nooit slechts één 'juiste' oplossing. De vrijheid die je hier beleeft is een van de belangrijkste troeven van het spel, en is nog straffer dan bij vergelijkbare situaties in de veelgeprezen 'Assassin's Creed'-reeks.

Afwisseling
Het is niet het enige raakpunt met 'Assassin's Creed', want ook in 'Batman: Arkham City' kan je vlotjes zijmissies aannemen naast je hoofdmissies. Alles vloeit erg mooi samen, en daarnaast heb je overal in de stad nog raadsels van The Riddler die je al dan niet kan oplossen. Er zit verder nog meer afwisseling in het spel, maar altijd binnen dezelfde sfeer en setting, waardoor je steeds ondergedompeld blijft in het verhaal. Af en toe zal je ook serieus schrikken, of moeten grijnzen om de humor die je vaak terugvindt in kleine dingen, zoals een droge opmerking van een afgeluisterde gevangene of het gilletje dat een klein wippend gebit slaakt wanneer je het vervelende ding kapotschiet.

Alles klopt
Al die dingen zijn zo goed ingepast in het geheel dat de sinistere sfeer nooit verloren gaat. De grootse filmmuziek versterkt die sfeer alleen maar, en jaagt je hartslag nog verder de hoogte in tijdens de spannende stukken. Echt alles klopt aan dit spel: de laadtijden zijn minimaal, de tussenfilmpjes sluiten naadloos aan bij de actie, de camera staat steeds op het juiste punt, het is altijd duidelijk in welke openingen je al dan niet kan, en er liggen geen vervelende objecten in de weg waar je tegen botst terwijl je dacht dat je er zeker over kon wandelen.

Tientalen uren plezier
Is er dan niets slechts aan 'Batman: Arkham City'? Wel, eigenlijk niet. De enige kritiek die we kunnen bedenken, heeft te maken met het speciale zicht dat je kan oproepen om beter te zien waar richels, vijanden en andere speciale zaken zich bevinden. Aangezien Arkham City zo duister en groots is, liepen wij meer rond met het zicht in- dan uitgeschakeld, waardoor de hele wereld werd herleid tot een hoop lijnen met gele en blauwe mannetjes. Een beetje jammer, want zo keken we te weinig naar de prachtige omgeving! Laat het dus duidelijk zijn dat 'Batman: Arkham City' een van de beste games van het jaar is. De verhaalmodus alleen al houdt je tientallen uren zoet, het downloadbare personage Catwoman en de extra gevechten in de 'challenge'-modus doen daar nog vele uren bij. En als u ons nu wil excuseren, we gaan onze combo's nog wat perfectioneren. (sam)

Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234