Vrijdag 27/11/2020

Rauw, rommelig en raak

De gevaarlijkste drugs lijken afgezworen, maar in de AB wisselde Pete Doherty nog graag tussen gitaar en drankorgel. Als aanvoerder van Babyshambles bezorgde dit aangeschoten wild zijn publiek een enkeltje richting prettige chaos.

Het duurde gelukkig tot aan de bissen vooraleer Engelands favoriete knuffeljunk alle remmen losliet. Met een sardonische grijns om de lippen duwde Doherty zowel zijn roadie als gitarist in het publiek tijdens de afsluiter 'Fuck Forever', waarna hij wankelend op zoek ging naar een microfoon die nog wél dienst deed. Bij gebrek aan geluidsversterking nam het publiek dan maar het refrein over. Een vrolijk ontregeld hoogtepunt, dat rijmde met Doherty's slagzin: "Happy endings, they still don't bore me."

Zijn podiumhulpje leek anders maar groen te lachen om de geintjes van zijn baas. Deze roadie probeerde een concert lang stagedivers van het podium te weren, terwijl Doherty enkele malen als ongeleid projectiel een duik in het publiek nam.

Maar hoewel Doherty zich tijdens het concert graag aan zelfsabotage bezondigde, zagen we Babyshambles zelden zo coherent. De songs klonken rauw en rommelig, maar zijn begeleidingsband beschikte wel over een stevige ruggengraat. Daarmee schitterde de punk, rammelrock en dub van Babyshambles met nonchalante charme.

Het optreden begon ambitieus met de hit 'Delivery' en 'Nothing Comes to Nothing', twee meezingers die het publiek tot achteraan in beweging kregen. Ook 'Maybelline' klonk even opwindend als op plaat. Alleen 'Farmer's Daughter' werd mismeesterd.

In 'Fireman' leek The Clash huis te houden, terwijl de zanger het laatste couplet in het publiek afwerkte. Op brandveiligheid sloeg hij weinig acht: twee keer stak hij een sigaret op, waarbij één smeulende peuk achteloos de zaal in gemikt werd. Een onnodig gebaar, want tijdens '8 Dead Boys' sloeg sowieso een vonk over naar het publiek.

Ook al kende de set een dip, zelfs dan hield Doherty je in de ban. Ook toen hij tegen het eind van het concert te dronken leek om een volzin af te maken. Het zou een zielig beeld zijn, ware het niet dat Doherty een charming bastard is. Hij was ontegensprekelijk lazarus, maar net als de Bijbelfiguur kende Babyshambles een opmerkelijke verrijzenis. Of het mocht toch op zijn minst een mirakel heten dat de set tot zo'n goed einde werd gebracht.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234