Woensdag 04/08/2021

Rapport rassenrellen is zedenschets van

Groot-Brittannië

Bradford is in de greep van geweld en vooroordelen. Dat is de conclusie van een pas vrijgegeven rapport van het Britse Centrum voor Raciale Gelijkheid, gemaakt nog vóór de rellen tussen Aziatische en blanke jongeren in de Noord-Engelse stad. De analyse gaat evengoed op voor het hele noorden van Engeland, én grote happen van de rest van het land. 'De jonge generatie slikt niet langer de vernederingen die hun ouders werden aangedaan.'

Londen / Brussel

Eigen berichtgeving

Fabian Lefevere

Met een schade van zo'n anderhalf miljard frank kon de intensiteit misschien verrassen, maar er was niemand die het voorbije weekend echt opschrok van de rellen zelf in het Noord-Engelse Bradford. De situatie gist er al jaren: de rellen van vorig weekend waren een herhaling van het scenario van '95, toen jongeren er dagenlang huishielden. Veel heeft te maken met de leefomstandigheden in Bradford, een industriestad waar de werkgelegenheid de voorbije decennia uitdoofde als een nachtkaars. Zoveel blijkt uit een rapport waartoe het Bradfordse stadsbestuur al enkele maanden geleden opdracht gaf en dat nu pas, na de rellen, is gepresenteerd.

In het rapport schetst opsteller Lord Ouseley, voormalig voorzitter van het Centrum voor Raciale Gelijkheid, een grauw beeld van het leven in industriestad Bradford. Hij beschrijft hoe aan beide zijden van de raciale, etnische of religieuze grenzen vooroordelen van generatie op generatie worden doorgegeven, hoe het onderwijs er schromelijk tekortschiet, hoe de overheid haar greep op de inwoners verloren heeft, hoe sociale voorzieningen het hebben laten afweten en hoe het gevoel van onveiligheid een hele stad verlamt.

De analyse geldt evenzeer voor Oldham en Leeds, waar ook rassenrellen plaatsvonden, voor het hele noorden van Engeland en zelfs voor heel Groot-Brittannië. In die zin is Ouseleys rapport een zedenschets van het moderne Albion geworden. "Racisme zit diepgeworteld in de Britse samenleving", meent Chris Myant, woordvoerder van Ouseleys Centrum voor Raciale Gelijkheid. "Dat het om tendensen op wel heel lange termijn gaat, bewijst de behandeling die pakweg de Ieren nu en in het verleden te beurt viel."

Myant wil de situatie tegelijkertijd ook nuanceren: een duidelijke lijn valt niet te trekken. "Er zijn wijken in Groot-Brittannië waar de mensen multiculturaliteit als een deel van het leven beschouwen en daar ook geen problemen mee hebben, terwijl er in de aanpalende wijk bitter racisme heerst. Ook presteert een aantal etnische groepen maatschappelijk erg goed, andere weer slecht. Zwarte Afrikanen, die vaak van wat rijkere immigranten afstammen, doen het bijvoorbeeld prima, terwijl zwarten uit de Caraïben ondermaats presteren. Chinezen en Indiërs hebben vaak belangrijke jobs, terwijl andere Aziaten als Bengalezen of Pakistani vaak onderaan de maatschappelijke ladder staan."

Het zijn net die Bengalezen en Pakistani die betrokken waren bij de hevige rassenrellen in Bradford. Zij vestigden zich, vooral in de jaren zestig, in de steden met een bloeiende industrie, vooral in het noorden van het land. "Toen waren er nog jobs", zegt Myant. "Maar inmiddels swingt de werkloosheid er de pan uit. De jonge generatie slikt niet langer de vernederingen die hun ouders werden aangedaan. Dat werkt in twee richtingen: Aziaten benijden blanken om hun status, en blanke jongeren uit de arbeidersklasse hebben het al evenzeer moeilijk als ze geconfronteerd worden met de levenswijze van succesvolle Aziaten."

De schuld voor de rellen legt Myant in eerste instantie bij de extreem-rechtse British National Party en de National Front, die misnoegde blanke jongeren kwamen opjutten voor en tijdens de rellen. Veel heeft ook te maken met een schijnbaar onuitroeibare instelling in de sociale hulpverlening: misstanden in de allochtone gemeenschap worden zelden aangekaart uit angst voor racist versleten te worden. Zo is er bijvoorbeeld de gewoonte van Pakistaanse ouders in Bradford om hun kinderen van school te halen voor een lang verblijf in Pakistan. Ouseley pleit voor een beter onderwijs, maar draagt behalve praten over de kleurgrens heen verder weinig oplossingen aan. Zijn conclusies en oplossingen liggen volgens critici niet ver af van het rapport na de rellen van '95. Daar werd toen niets mee gedaan.

'Dat racisme langetermijnprobleem is, bewijst behandeling van Ieren'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234