Maandag 28/09/2020

Interview

Raoul Hedebouw: 'Ik voel geen angst'

Raoul Hedebouw herstelt van een messteek op 1 mei. 'Deze inactiviteit doet pijn. Ik droog uit als een plantje zonder water.'Beeld Bas Bogaerts

Zingend komt PVDA-parlementslid Raoul Hedebouw van de trap. Het lijkt alsof de messteek van 1 mei geen wonden heeft achtergelaten, maar dat blijkt te snel gedacht. Het incident heeft hem politiek volwassen gemaakt, geeft hij toe, en dat is eigenlijk niet van harte. 'Voortaan moet ik mijn eigen veiligheidsmensen meenemen.'

Een wonde van vier centimeter lang en drie centimeter diep. Dat hield PVDA-parlementslid Raoul Hedebouw over aan een incident op 1 mei. Die dag kwam hij kort voor elven aan op de Place Saint-Paul in Luik. 

“Ik ben een sociale veelvraat. Op zulke dagen wil ik in de massa zijn. Een kusje hier, een handje daar. Om 11 uur moest ik speechen. Ik zette me even aan de kant, overliep mijn kernwoorden. Totaal geabsorbeerd. En toen leek het alsof een man me een vuistslag tegen mijn been gaf. Ik heb het op een lopen gezet, zonder te weten wat er aan de hand was. Daarna voelde ik mijn been warm worden en zag ik dat ik bloedde. 's Avonds, toen ik de beelden op tv zag, besefte ik pas echt wat er gebeurd was. Toen zag ik het mes. Op het moment zelf was het alsof ik het niet echt meemaakte.”

Toch hebt u nog gespeecht op het podium.

Raoul Hedebouw: “Ik heb meteen een paar kameraden laten kijken hoe ernstig het was. Moest ik een tetanusvaccin krijgen? Was er een pees of slagader geraakt? Toen dat niet het geval bleek, heb ik gezegd: 'On lache rien', we gaan gewoon door. Anders was die eerste mei helemaal naar de vaantjes, en dat wou ik niet. Er stonden 800 mensen te wachten. Ik wou zelf ook niet bang worden om weer in een massa te staan. Ik moest de ambulanciers wel mijn woord geven dat ik meteen erna zou vertrekken.”

Was u in shock?

“Op dat ogenblik voelde ik geen pijn. Pas een uur of twee later is die gekomen. Bij het naaien van de wonde. Angst voel ik ook niet. Toen niet, nu niet. Het heeft me wel goed gedaan me een week terug te trekken in de cocon van familie en vrienden. Vrijdag heb ik een eerste meeting. Dan zullen de herinneringen wel terugkomen.”

Kunt u de dader op de een of andere manier begrijpen?

“Neen. Ik weet totaal niet wat zijn motieven zouden kunnen zijn. Dat zal het onderzoek moeten uitwijzen. De dader zou uit wraak gehandeld hebben, omdat ik zijn brieven niet beantwoordde. Ik ben ernaar op zoek gegaan, naar die brieven, maar heb ze niet gevonden."

Bent u bang voor uw vrouw en kind?

“Ik heb het geluk dat mijn naaste familie ook in de politiek of de vakbond zit. Mijn moeder verloor haar job omdat ze voor de vakbond opkwam. Mijn vrouw leerde ik kennen als PTB-militant aan de ULB. Onze overtuiging bracht ons samen. 

"Niemand heeft me gevraagd ermee op te houden, wel raadden veel mensen me aan de tijd te nemen om het te verteren. Spontaan wou ik er meteen weer voor gaan: de beuk erin. Ik moet onder de mensen kunnen komen. Daarom doet dit ook zo'n pijn. Zonder dat contact verveel ik me dood. Dan droog ik uit als een plantje zonder water.”

Gaat de partij zich anders organiseren?

“We gaan onze eigen veiligheidsmensen meenemen naar manifestaties. We zitten nog met dat spontane gedoe, maar intussen halen we wel 20 procent in de peilingen. Voor dit incident had ik nooit of nauwelijks haatmails of bedreigingen ontvangen, vandaar dat we geen voorzorgen namen. 

"Als je een kleine partij bent, kijkt niemand echt naar je om. Plotseling ben ik une personnalité geworden, een bekende Waal en wat later een bekende Vlaming. We zijn politiek volwassen geworden.” 

Op 1 mei hoorde je bij de PS klagerig dat u er alweer in slaagde in het middelpunt van de belangstelling te staan.

“We hadden een persconferentie kunnen beleggen, maar ik heb bewust de luwte opgezocht na mijn toespraak. Nu geef ik wel enkele interviews, maar ik had er tientallen meer kunnen geven. 

"Die messteek is ook gewoon een politiek feit. Het is niet zo dat die man een toevallige voorbijganger van een meter negentig met zwart haar heeft neergestoken. Het is dertig jaar geleden dat er nog direct geweld is geweest tegenover een politicus.”

De PS is doodsbang voor u. Gaat u in Luik de eerste extreemlinkse burgemeester worden? 

"Het is niet ons hoofddoel door te breken in Luik, wel in de middelgrote steden en heel Wallonië. Ik ga in Luik ook niet de lijst trekken. We mogen de partij niet aan één of twee mensen ophangen, dat is nu ons zwak punt. Sophie Lecron, onze huidige fractieleider in de Luikse gemeenteraad, lijkt me een goede kandidaat.

Raoul Hedebouw: 'Natuurlijk leren we van de N-VA voor onze strategie.'Beeld Bas Bogaerts

"Aan Vlaamse kant moet Peter Mertens in 2019 in het parlement geraken. Een partij als de N-VA heeft zich ook landelijk moeten uitbouwen. Zij hadden daar ook enkele jaren voor nodig. We hebben goede afdelingen nodig, met goede voorzitters.

Hebt u naar de N-VA gekeken voor uw strategie?

“Natuurlijk. De N-VA heeft andere partijen, zoals het Vlaams Belang, wel kunnen kaal plukken. Of wij hetzelfde doen met de PS? Wij hebben nauwelijks mandatarissen van de socialisten binnengehaald. Hun leden stappen wel massaal over.” 

U komt uit een PVDA-nest. Hebben uw ouders ooit de huidige, bredere koers van de partij gecontesteerd?

“Het is vooral mijn vader die actief was in de partij. Mijn ouders genieten nu vooral van de kleinkinderen, ze maken de partij minder intens mee dan vroeger. Iedereen besefte tien jaar geleden dat we met een probleem zaten. We moesten verbreden, want we haalden maar 0,8 procent. Toch heeft dat geen generatiebreuk opgeleverd."

Che Guevara hangt hier veelvuldig aan de muur. Hoe kijkt u naar het regime van Fidel Castro? 

“Het land leeft al decennia lang in oorlog met de VS. Als je België een gelijksoortig embargo oplegt, dan heeft onze economie binnen een kwartier afgedaan.”

Is dat genoeg om alle wandaden van Fidel goed te praten?

“Ik ben zelf twee keer in Cuba geweest, ik heb nooit gemerkt dat het regime er echt ter discussie werd gesteld. Het is nochtans helemaal geen gesloten land. Cuba is Noord-Korea niet. Is het Cubaanse regime een model voor ons? Neen. Wij willen niet alles overnemen wat ze daar doen. Maar steunen wij Cuba tegen de aanvallen van de Amerikanen? Uiteraard wel.” 

Beschouwt u zichzelf nog als een communist?

“In de zin dat ik goedkeur wat er gebeurde in de Sovjet-Unie? Neen. Maar de definitie uit Das Kapital van Karl Marx, daar sta ik achter. Je kunt toch niet alles laten beslissen door onze liberale economie? Ik ben een marxist, ja."

U spreekt daar veel complexlozer over dan Peter Mertens.

"(schaterlacht). Ik heb geen complexen in de politiek."

Uw Vlaamse ouders trokken na hun studies naar Wallonië om in de fabrieken te werken. Klopt het dat u ook arbeider wou worden? 

"Eerst wou ik boer worden, daarna buschauffeur. Ik wou een beetje rondrijden met mijn bus, de mensen goeiedag zeggen. Daarna wou ik landbouwingenieur worden om naar de derde wereld te gaan, maar dat kon niet in Luik. Dus is het biologie geworden. Het stoort me trouwens enorm dat het er in de politiek zo weinig wetenschappelijk aan toe gaat."

Bent u bang voor uw eigen succes? Volgens de peilingen is de PVDA de tweede partij na de MR.

"Dat is een positieve overdrijving. De traditionele partijen zijn natuurlijk constant campagne voor ons aan het voeren – denk maar aan het Publifin-schandaal. (lacht) Dat geeft mij de tijd om naar Vlaanderen te gaan. Wat ons streefdoel is? Dat hou ik voor mij."

Wilt u ooit het stokje overnemen van voorzitter Peter Mertens? 

“Zeker niet. Ik zit liever direct in de politieke strijd. Peter is me komen halen toen ik studentenleider was bij COMAC, onze studentenorganisatie. Hij heeft echt een strategische visie.” 

Waarom zegt u altijd ‘Peter is mij komen halen’? U ging als baby al mee naar PTB-betogingen. U bent een stamboekcommunist.

"Ik geloof heel sterk in de individuele keuze. Ik ben ook geen gemakkelijke puber geweest, ik was vrij anarchistisch. Mijn ouders behoorden ook niet tot het kader van de partij. Als mijn partij tien jaar geleden haar sektarische karakter niet doorbroken had, dan had ik voor een carrière in de wetenschap of de vakbond gekozen. 

"Dat we zo ver gekomen zijn, heeft te maken met het strategische inzicht van Peter, maar ook met het ploegwerk. We moeten te allen tijde nederig blijven. The leaders aren’t all."

Kom, wat zou uw partij zijn zonder u? 

"Ik kom enkel in de media omdat de partij de collectieve wijsheid heeft gehad mij aan te wijzen als haar woordvoerder. Wij zijn ook bewust een unitaire partij. Als de N-VA het heeft over ‘Gijlie, de Walen’, kijk ik altijd achter mij. Over wie hebben ze het? Toch niet over mij? (lacht opnieuw luid)"

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234