Maandag 25/05/2020

Railtime!

René van Munster is chef eindredactie weekendbijlagen van De Morgen.

Daar hang je dan. Ik probeerde mijn voet te verzetten. Kuitkramp. Maar we staan zo opeengepakt dat ik blijf zweven. Mijn schoen raakt de grond niet meer.

Dat kwam zo. Met 150 anderen stond ik om negen uur in Tienen te wachten op de trein naar Brussel. Normaliter stopt er een megatrein met negen rijtuigen. Nu: drie - waarvan één eersteklas. Er kon niemand meer in.

Na 10 minuten duwen en vloeken en koffiegemors op onschuldige jassen had ik me met 60 andere kandidaat-passagiers naar binnen gewurmd. Sardienen in staal. De rest bleef achter. Lachen!

Maar in Leuven moet je dan uit dat propvolle tussenportaal (slechte adems, zwangere vrouwen, geplette huisdieren) het perron op stappen om mensen die bij Tobback moeten zijn, te laten uitstappen. Maar probeer daarna maar weer eens in die trein te raken!

Ik was maar een uurtje te laat op het werk.

Ik spoor graag, echt. Ik ben de files zo beu, dat ik met plezier de trein naar het werk neem. Tienen-Brussel-Noord, 7 minuten om over te stappen naar Zellik, daarna nog een frisse 23 minuutjes wandelen naar de redactie in Kobbegem. Totaal: 75 minuten.

Dat had u gedacht. Bijna altijd gaat het mis. En niet alleen op mijn traject. Dertien minuten hoeft het maar te duren om van Mechelen naar Brussel-Noord te sporen. Het kán, ik ken mensen die het hebben meegemaakt! Maar op vrijdagochtend wordt dat bijna altijd een dik halfuur. Leve de wandelwagen.

Vroeger gebeurde er geen fuck op het spoor. Geeuw! Ooit ben ik - opgestapt in Berchem - wakker geschoten in het Noord-Franse rangeerstation Aulnoye-Aymeries, in plaats van in Brussel. Drie uur 's nachts. Foutje.

(Brussel-Tienen ging 's avonds ook wel eens fout. Aankondiging gemist, net te laat bij de deur. In Landen eruit. Geen trein terug. Veertien kilometer naar huis. Dat is láng wandelen hoor, lichtjes aangeschoten. En onderweg nergens een café open.)

Tegenwoordig val je als treinklant niet meer in slaap. De monitors kleuren meer geel dan blauw. Zeven minuten vertraging. Elf. Drieëndertig! Sein kapot. Persoonsongeval. 'Machinist niet komen opdagen.'

Vorige week, Zellik-Brussel, 20.02 uur. Omroeper: 'De trein van 20.02 rijdt niet. Om 20.22 komt de volgende.' Oké, ik ren niét naar de bus, mijn aansluiting in Noord haal ik toch niet.

20.22 uur: 'De trein van 20.22 heeft 16 minuten vertraging.' Verdomme, was ik dan maar wél op die bus gesprongen! Toch?

20.40: vertrek. En hij heeft peper in de kont. In Noord werp ik me van de trap om de volgende trein naar Tienen te halen. Helaas, ook die heeft vertraging: 17 minuten.

Maar ik heb een zitplaats. De lichtkrant zegt: 'Volgende station: Brussel-Luxemburg.' Kan niet, dat is de andere kant op.

Minuutje later: 'We komen aan in Brussel-Noord.' Mis. Komen we net vandaan, meen ik.

Bij aankomst in Leuven: 'We komen aan in Luik.' Bij vertrek uit Leuven: 'Volgende station: Angleur.'

Ik zal om 22.20 uur thuis zijn. 170 minuten onderweg. Met de auto? 42 minuten.

22.10 uur. Bijna Tienen. De conductrice tegen een Afrikaans koppel: "Er rijdt geen trein meer naar Aken." Onbereikbaar Duitsland. Dat ze in Welkenraedt moeten wachten tot morgenochtend.

Station Tienen. Een gemotoriseerde rolstoel met daarin een man met een pothelm raast met hoge snelheid over het pad dat parallel loopt aan perron 1 en uitkomt op een braakliggend terrein.

Ik denk aan mijn Märklin-trein, vroeger op zolder thuis. Het nepmos op het viaduct, dat vond ik zo mooi.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234