Maandag 21/09/2020

Radio 1-sessie Gabriël Rios: een lauwe douche **

Foto's Alex VanheeBeeld UNKNOWN

"There's danger and love in the air", zong Dani Klein twee avonden voordien tijdens 'Puerto Rico' in hetzelfde Amerikaans Theater, waar ook Gabriel Rios donderdag op de planken stond. Maar daar had de Puertoricaanse Gentenaar schijnbaar nauwelijks boodschap aan. Tijdens zijn Radio 1-sessie leek hij drie uur lang te suffen.

Nochtans moet Rios zich meer dan ooit bewijzen: na de indrukwekkende studioplaten Ghostboy en Angelhgead brengt hij in februari een derde langspeler uit. Eén die bovendien opgenomen werd met superieure handlangers als Jef Neve en Kobe Proesmans: een mens kon dus alleen maar torenhoge verwachtingen koesteren.

Premature indruk
Helaas, het temerige voorspel van Rios kwam een keer te vaak aan als een lauwe douche. Zo bracht hij onder meer 'Gulliver' en 'Old Shoes' (de titels kreeg je niet mee tijdens het concert) maar de kale soloversies maakten op zijn best een premature indruk.

Als gast van Rios overtuigde Admiral Freebee op zijn beurt wél met onbekend materiaal. Ook deze Tom Van Laere stelt midden februari nieuw werk voor. Flip Kowlier speelde basgitaar op die cd, wist hij nog te verklappen aan Luc Janssen. Waarom kwam die Westvlaming (òòk een gast van Rios) dan niet even mee het podium op?

Door dit soort verstrooide faux-pas leek de hele voorstelling vrij gemakzuchtig en inderhaast aan elkaar gelijmd. Op die manier vergat je de passages van Baloji en Flip Kowlier zelfs behoorlijk snel, en ook toen Arsenal Rios inlijfde voor een ingetogen 'The Coming' voelde je je geen bevoorrechte getuige van een uitzonderlijke collaboratie.

Beklijvend duet

Met meer succes bogen Kowlier en Rios zich gelukkig over 'Buenas Tardes Amigo' van Ween - een originele keuze overigens en ook 'Devil in the Details' bleek een beklijvend duet tussen Freebee en Rios, net als 'El Raton' trouwens, met vader Raul Rios in de rangen. Die laatste wist nadien trouwens nog te overtuigen met een jazzy interludium op de vleugelpiano.

Minder vrolijk werd je dan weer van Bob Marley's 'Small Axe', in een frivole maar angelloze versie met Rios en Selah Sue. Ook de dubieuze interpretatie van 'Zanna', waarbij de Gentse hartenbreker de rol van Anna Domino op zich nam, was er geen voor de archieven. Luc Van Acker bracht het er goed van af, maar de stem van Rios botste storend op tegen de zijne. Dan verkozen we toch de instrumentale flamenco van Myrrdin De Cauter, zoon van de legendarische Koen De Cauter, boven elke 80s-persiflage.

Climax
Voortijdig op een climax afstevenen moet ongetwijfeld knullig zijn, zowel tussen de lakens als op het podium. Maar Rios bewees in het Amerikaans Theater dat een te lààt hoogtepunt al even kwalijk was. Uiteindelijk duurde het zo'n twee en een half uur voor het publiek aangepord werd tot dansen. En zomogelijk nòg erger: in de zaal werd pas gezongen na de klok van elf - vlak na de uitzending dus. Een intimistisch en wondermooi 'Broad Daylight' kon toen maar nét tellen als doekje voor het bloeden.(Gunter Van Assche)

Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234