Woensdag 21/10/2020

Rabobank ademde doping

Het dopingverhaal van Rabobank krijgt er nog wat hoofdstukken bij. Michael Boogerd zou in 2002 de Tourrit naar La Plagne hebben gewonnen met bloed van zijn broer Rini. Het team zou in 2007 ook een toestel hebben gekocht dat bloeddoping onder de radar moest houden.

Volgens Steven Derix en Dolf, auteurs van het boek Bloedbroeders, krijgt Michael Boogerd in 2002 aan de vooravond van de belangrijke Alpenrit met aankomst op de top van La Plagne een transfusie met het bloed van zijn broer Rini. "Het is dokter Leinders die het infuus legt, van broer tot broer. Binnen tien minuten stroomt er een halve liter bloed van Rini naar Michael." Geert Leinders was de Belgische ploegarts van de Rabobankploeg.

Een dag later rijdt Boogerd stormenderhand naar de zege, onder de onthutste blik van Hans Smits, een vertegenwoordiger van sponsor Rabobank die de rit in de auto volgt. Boogerd vraagt steeds om cola. Meer cola. En nog meer cola. De bestuursvoorzitter moet de hele tijd blikjes uit de koelbox halen. 'Boogerd moet niet drinken', roept de bankdirecteur naar de ploegleider. 'Hij moet rijden!' Later zal Smits verklaren dat hij dacht dat Boogerd op cola won, die dag.

'Anti-Doping'

Boogerd bekende eind vorig jaar dopinggebruik. Maandag publiceerde de commissie-Sorgdrager haar rapport over de dopingcultuur in het Nederlandse wielrennen. De conclusie van tientallen anonieme getuigenissen was dat het Nederlandse wielrennen geen voorloper was in dopinggebruik. Ze deden het maar omdat de anderen het deden.

Dat spreekt het Nederlandse NRC Handelsblad tegen. Rabobank beschikte volgens de krant over een peperduur Sysmex-toestel dat moest dienen om bloeddoping onder de radar van de dopingcontroles te houden. Het apparaat werd onder meer gebruikt door Michael Rasmussen, die in de Tour van 2007 transfusies kreeg met twee zakken bloed tegelijk.

In de boekhouding van de Rabobankploeg heette het toestel gewoon 'Anti-Doping'. In zijn verantwoording naar de sponsor had ploegleider Theo de Rooij het over "een analyseapparaat nodig voor een verhoging van tussentijdse interne bloedonderzoeken." Met het Sysmex-toestel kon een nauwkeurige telling worden gedaan van het percentage rode bloedcellen (hematocriet) en het volume jonge rode bloedcellen (reticulocyten).

Bij de sponsor waren ze verguld. Rabobank was vastberaden de strijd tegen doping te voeren en de aanschaf van een Sysmex was nog maar eens het bewijs dat het de ploeg menens was. Niet voor niets had Rabo de faam een van de schoonste ploegen in het peloton te zijn. Wie bij Rabo koerste en aan bloeddoping deed, zou zelfs bij een interne controle tegen de lamp vliegen.

De werkelijkheid was anders. De Sysmex moest dienen om het gebruik van bloeddoping, dat binnen de ploeg zelf werd geregeld, uit het zicht van de controles door de UCI te houden.

We schrijven 2007 en bloeddoping is tot de routine van de toprenners in de ploeg gaan horen: Michael Boogerd, Denis Mentsjov, Michael Rasmussen natuurlijk. Zij zijn, met medeweten van ploegarts Geert Leinders, vaste klant in het bloedlabo Humanplasma in Wenen. Maar na een schandaal met de Oostenrijkse langlaufploeg is Humanplasma er eind 2006 mee gestopt.

Boogerd en Rasmussen besluiten om, samen met tussenpersoon en dopingdealer Stefan Matschiner, op eigen houtje verder te gaan met bloeddoping. Ze kopen hun eigen apparatuur om bloed af te nemen en te bewaren. Alleen levert de 'Alyx' waar ze over beschikken niet bloedzakken van 220, maar van 180 milliliter per bloedafname op. Dat is een probleem. Een transfusie met 180 milliliter bloed is niet genoeg om Touretappes te winnen. Rasmussen kaart het probleem aan bij ploegarts Leinders.

Rasmussen zegt dat hij niet één maar twee zakken bloed in zijn aderen wil laten spuiten. Een riskante zet, want de UCI waakt. Met een dubbele transfusie kunnen de bloedwaarden ver doorschieten boven de toegelaten bovengrenzen van hematocriet en hemoglobine. En een dopingschandaal kunnen ze zich bij Rabobank niet veroorloven. Anderzijds is de kans nooit groter geweest om de Tour te winnen dan met het parcours van 2007. Als iemand bij Rabo die Tour kan winnen, is het wel Rasmussen.

Twee zakken bloed

Dus besluit de ploegleiding om een Sysmex aan te schaffen. Kostprijs: 75.000 euro. Hematocriet en hemoglobine kunnen keurig worden gemeten. En op aangeven van dokter Leinders wordt meteen besloten tot een experiment. Rasmussen zal in de Giro twee zakken bloed laten inspuiten. Leinders zal met de Sysmex het effect meten.

Het resultaat is een hele geruststelling. Na toediening van 360 milliliter bloed op 24 mei is de hematocrietwaarde van Rasmussen van 38,5 procent gestegen naar 41,7. Pas vanaf 50 procent wordt Rasmussen verdacht. Met een gerust hart kunnen de kopman en Rabobank naar de Tour vertrekken.

In de bagage: vijf zakken bloed. Eén zal voor de start van de Tour worden toegediend, dan volgen nog twee infusen met telkens twee zakken. De laatste aan de vooravond van de beslissende Tour-etappe naar de top van de Col d'Aubisque, die Rasmussen met glans wint.

De gele trui lijkt veilig, het is nog vier dagen tot Parijs. Diezelfde avond zal Rasmussen toch uit de Tour worden gezet. Geknoei met zijn whereabouts doet hem uiteindelijk de das om.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234