Dinsdag 22/09/2020

Concertrecensie

Queens of the Stone Age in Wommelgem: met de swagger van een geil haantje

Beeld Getty Images

Duizend bommen en granaten! Queens of the Stone Age speelden een droom van een miniconcert tussen jeeps, tanks en kanonnen. Geen wonder dat het zaakje Boem! deed.

"Gisteren is voorbij, vijf minuten geleden is simpelweg vijf minuten geleden en Nu is alles wat je ooit zult krijgen." Met die wijze raad stuurde Josh Homme ons de nacht in na een uur zinderende, botversplinterende gitaarorkanen vol succulente refreintjes. De populaire Californische rockband zette die filosofie kracht bij met een concert dat tot één van zijn allerbeste Belgische passages mag worden gerekend. Ja, wij waren er bij op Rock Werchter in 2003 en, ja, ook op Pukkelpop in 2010. Excellente shows, maar deze was specialer.

Co-co-co-co-co-cocaine!

"We’re gonna do a little bit old and a little bit new and a little I have no fucking idea”, klonk het uit Hommes mond, een belofte die hij waar maakte. Wie vreesde dat deze showcase voor Studio Brussel zich zou beperken tot een promotiestunt voor de nieuwe plaat Villains, met uitsluitend nieuw materiaal, zat ernaast. De Queens trapten af met hun evergreen 'No One Knows', een song van alweer veertien jaar oud en nog steeds het enige rocknummer waarop wij ons tot een polonaise zouden durven verleiden. Homme perste de iconische riffs uit zijn gitaar, de bassist Michael Shuman schudde tijdens de catharsis van de song de waanzin van zich af als een gorilla die zijn tronie afspoelt onder een kletterende waterval. 

Tot uw en onze verbazing flikkerden de Queens 'Feelgood Hit of the Summer' het publiek in: hun legendarische verlanglijstje bij een apotheekbezoek. De meute superfans aan het podium scandeerde vrolijk "Nicotine, valium, vicodin, marijuana, ecstasy and alcohol, co-co-co-co-cocaine!” mee en Homme zag dat het goed was. 'If I Had A Tail', een apocalyptische groover uit het schaduwrijke …Like Clockwork was nog zo’n publiekslieveling die door de trouwe discipelen met veel dol gejoel werd ontvangen.

Geil haantje

Uiteraard putten Homme en zijn apocalyptische krijgers uit hun fonkelnieuwe plaat. Da’s oké, want Villains staat als een huis. 't Is een trage groeier, toegegeven, maar in Wommelgem bleken de nieuwe songs zich al knus in de set te hebben genesteld, alsof ze altijd al thuis waren in het oeuvre van de Queens. 'Feet Don’t Fail Me Now' klonk driester dan op plaat, de single 'The Way You Used to Do' verleidde Homme tot een raar heupwiegen dat vooral komisch oogde: met de swagger van een geil haantje dat likkebaardend het kippenhok komt binnengewaggeld.

Lees ook het interview met Queens of the Stone Age: "Luister met een open visie, anders hoor je niet bij ons publiek" (+)

"Ik zie er een beetje fucked up uit, dat komt omdat ik het ook ben", bekende Homme met een flauw glimlachje. Toe maar, jongens. Wij hebben deze band al in verschillende geestestoestanden mogen aanschouwen en wij weten: een nuchtere QOTSA is een saaie QOTSA. Hun aardig benevelde toestand - zag u Homme nu en dan vervaarlijk wankelen op de benen? - had iets te maken met een meedogenloos toerschema, met slaapgebrek én met het feit dat ze de boksmatch tussen Mayweather en McGregor in de nachtelijke uurtjes hadden gevolgd. Hoe ze zich de uren voor het concert precies hadden opgepept, laten wij in het midden. Wie Hommes reputatie kent, weet dat het niet met Fristi zal zijn geweest.

Jeeps en tanks

Die bedenkelijke geestestoestand stond een naadloze uitvoering van de songs niet in de weg. Straf hoe 'Fortress', één van de mooiste songs uit Villains, door merg en been sneed, mede dankzij Hommes hartverscheurende falset. 'Smooth Sailing' stond daar haaks op, woest knauwend en ongelikt snauwend. 'Domesticated Animals', een song over hoe elk mens zich van zijn leiband moet proberen te bevrijden, pochte met een logge, massieve groove die vechtlust ademde. "Let’s not play dead”, sprak Homme terwijl zijn fanclub ongetwijfeld de vuisten balde.

"Het ziet er hier prachtig uit", zei Homme en hij had gelijk. Het terrein aan Fort 2 was de gedroomde locatie voor een concert van Queens of the Stone Age, met een grasveld dat naar omlaag liep tot aan het podium, zodat de fans niet in elkaars nek hoefden te klimmen om de glimp van de boys op te vangen. Militaire voertuigen zoals jeeps en tanks stonden her en der verspreid, kanonnen en legertenten dropten de kers op de taart. De ideale setting voor het slachtveld dat Homme en kornuiten aanrichtten. De zwoele zomerzon gonsde nog lang na in de lucht en iedereen - zélfs de terminaal coole hipsters die een guestlistplaatsje hadden bemachtigd - ging helemaal over de rooie bij de compacte stonerrock van de Queens.

Timmy

Die toewijding gaf de band vleugels. "Ik heb geen zin om weg te gaan", zei Homme na drie kwartier, met een dronken grijns. "Ik wil nog wat langer spelen". Een stevig ingesnoerd 'Little Sister’ donderde voorbij evenals het nieuwtje 'The Evil Has Landed', een recente prachtsong die live een moeilijk te temmen beest bleek te zijn, maar uiteindelijk keurig op stal werd gezet door de ervaren rodeorijders die de Queens zijn geworden. Homme genoot zichtbaar van het opperbeste sfeertje op het terrein en pleurde, gul als altijd, 'Go with the Flow’ tegen onze smoeltjes. Fenomenale song, nog steeds, in een onverschrokken, roekeloze uitvoering.

Daar stopte het, veel te vroeg. Naar adem snakkend zagen wij Tim Vanhamel in de dranktent, met de laatste cd van zijn niet onbesproken groepje Millionaire op zak, wiens te gekke album Paradisiac ooit werd geproducet door Homme. Zou Vanhamel zijn nieuwe worp aan Homme, zijn oude buddy van weleer, die nacht hebben overhandigd? Hoe zou dat gesprek zijn verlopen? Een gok: "Hey Timmy, zo blij dat je weer muziek maakt, man." "Hey Josh, goeie show." "'t Is veel te lang geleden, Timmy. Heb je nog eens zin om iets samen te doen?" "Tuurlijk, Josh, bel me maar." "Zal ik doen, Timmy. Eerst wat nicotine, valium en vicodin." 

Hey, een mens mag dromen.

Lees ook de albumrecensie van 'Villains' van QOTSA: heupwiegen met bloed op de tanden

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234