Woensdag 26/06/2019

Vrouwenrechten

“Pussy grabs back”: vrouwen staken en betogen in Brussel

Beeld Thomas Sweertvaegher

In het centrum van Brussel werd vrijdag, op de Internationale Vrouwendag, een hele dag gemanifesteerd om de eis voor vrouwenrechten kracht bij te zetten. Enkele duizenden mensen liepen er ’s avonds mee in een door het feministische Collecti.e.f 8 Maars georganiseerde mars.

De stem van de vrouw in onze samenleving klinkt oorverdovend. Of toch even, vrijdagmiddag om 14 uur aan het Europaplein vlak voor Brussel-Centraal. Er wordt gejoeld, getierd, op fluitjes geblazen en vooral op potten en pannen gemept – handig om lawaai te produceren, maar ook om een statement te maken over de plaats van de vrouw in de maatschappij. Decennia van emancipatiestrijd hebben de vrouw dan wel van achter het fornuis gehaald, ze blijkt nog steeds degene die de meeste huishoudelijke taken op zich neemt, na een dag werken voor een lager loon dan dat van mannen.

Het Collecti.e.f 8 Maars riep daarom op tot een vrouwenstaking in hartje Brussel op de Internationale Vrouwendag. Net zoals bij de klimaatprotesten van de voorbije weken springen de vranke pancartes en slogans in het oog. Er wordt gedreigd met een “staking van de baarmoeder”. En ook: “pussy grabs back”, een verwijzing naar de “grab them by the pussy”-uitspraken van de Amerikaanse president Donald Trump. Her en der duiken ook de roze pussyhats op.

Het protest is breed, de verontwaardiging bijna tastbaar. Vrouwen hebben veel om kwaad over te zijn. “We willen dat onze rechten erkend worden – én gerespecteerd”, klinkt het met een vingertje in de lucht. Want dat tweede deel laat vaak te wensen over. Ook in 2019 is het allesbehalve vanzelfsprekend om als vrouw op straat te lopen zonder over de schouder te kijken, zonder vrees om uit het niets een tik op de billen te krijgen. 

“We zijn het spuugzat om als object gezien te worden. Ons lichaam is van ons. En we willen kunnen houden van wie we zelf willen”, zegt Louise van Collecti.e.f 8 Maars. Of ze tevreden is met de opkomst? Ze kijkt omhoog en glimlacht. “We zijn vanmorgen met de zon wakker geworden. Het is een goede dag.”

Strijddag

Zo’n 500 mensen verzamelden volgens de organisatie eerder op de middag op het kleine plein, waarvan een aanzienlijk deel bestond uit vakbondsafgevaardigden. Discriminatie op het werk gaat veel verder dan de loonkloof, benadrukken ze. “Aanwervingen en promoties gaan sneller naar mannen. Ondertussen worden vrouwen het slachtoffer van hun keuze om kinderen te krijgen en moederschapsrust op te nemen”, zegt Martine Vandevenne van het ABVV. “Nochtans is dat ook een mannenstrijd: vaders willen heus wel meer dan tien schamele dagen bij hun pasgeboren kinderen zijn.”

Dat het nooit te vroeg is om voor je rechten op te komen, bewijzen de vriendinnen Ema le Maire de Romsée (18) en Alice Gerniers (15). Een tijdlang maakte Ema deel uit van de vrouwenbeweging Femma, maar nu ze haar studies aan de universiteit begonnen is, heeft ze daar even gas teruggenomen. “Maar dit gaat om onze toekomst, het is belangrijk dat wij hier ook zijn”, klinkt het.

Flowerpower

Om 17 uur wordt opnieuw verzamelen geblazen aan het station voor een mars naar het Luxemburgplein. Het is over de koppen lopen op het kleine plein. Hier en daar klinkt gemor over de glitter en flowerpower onder de menigte, en ook op het podium worden de neuzen nog even in dezelfde richting gezet. “Dit is geen dag om vrolijk te zijn, dit is onze strijddag.”

Toch heeft het evenement op dat moment iets vrijblijvends gekregen: een actie voor vrouwenrechten in Iran sluit zich aan bij het protest, en vanuit alle hoeken verschijnen borden die de Koerdische vrijheidsstrijd ondersteunen. ‘Bella Ciao’, een antifascistisch strijdlied van de Italiaanse partizanen dat onlangs opnieuw bekend werd door de Spaanse serie La Casa de Papel, wordt tot tweemaal toe aangeheven. 

Het leidt enigszins af van de hoofdzaak – doet ook de blik van enkele aanwezigen vermoeden – en van de vrouwen die ’s middags nog met veel rumoer klaagden over het schamele aantal vrouwelijke ministers in ons land. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden