Zaterdag 30/05/2020

'Pure techno vind ik vandaag strontvervelend'

Gent l Geen betere avond om de bloemetjes buiten te zetten dan vanavond. Dat kan. Op Summerclub, bijvoorbeeld, een feest in de Gentse Eskimofabriek. Wie anders zit daarachter dan Rudy Victor Ackaert, de man die zijn volk leerde dansen met het Stubru-programma Teknoville, het dancefestival Ten Days Of Techno, party's als Pablo Eskimobar en Belmondo en ondertussen meer dan vijf jaar de discotheek Culture Club: 'Als ik terugkijk op vijftien jaar techno, moet ik vaststellen dat daarvan bitter weinig is blijven hangen.'

Door Brecht Decaestecker

In het appartement van Rudy Victor Ackaert slingeren overal cd's rond. Toch zit de grote meerderheid verstopt in een witte kast. Aan de overkant van de woonkamer staat een tweehonderdtal vinylplaten onderin een rek, waar de klassiekers van de Nederlandse literatuur flirten met stapels van het tijdschrift Wallpaper*. "Ooit had ik een hele muur vol platen", vertelt Ackaert. "Die heb ik bijna allemaal verkocht om met dat geld de Belmondofeesten in het S.M.A.K. van de grond te krijgen. Ten tijde van Teknoville kreeg ik alle nieuwe releases opgestuurd. Toch heb ik weinig spijt dat ik ze heb weggedaan. Thuis luister ik toch niet naar techno, dus die platen stonden daar maar. Alleen mijn jeugdcollectie heb ik gehouden, samen met een paar collector's items, zoals een verzamelbox van soullabels Stax en Atlantic en van het Gentse label R&S. Ik heb ook een paar mooie boxen van Mo'Wax, het platenlabel van James Lavelle."

Met Teknoville en de eerste edities van Ten Days Of Techno verrichtte Ackaert pionierswerk. "Techno was des duivels, zoals rock-'n-roll in de jaren zestig. De kentering is er gekomen met de eerste Teknoville-party. In de Cherry Moon, of all places, met onder andere Laurent Garnier en Speedy J. In die tijd kon je nog gewoon bellen naar Laurent Garnier om te vragen of hij nog vrij was. Er doken toen ook artiesten als The Prodigy, The Chemical Brothers of Underworld op, die het genre wat credibeler maakten.

"Pure techno à la Jeff Mills en de minimalbeweging die daaruit voort is gekomen, vind ik vandaag strontvervelend. Dat gevoel had ik na de vijfde editie van Ten Days al. Je voelde een nieuwe beweging opkomen, waarbij opnieuw van alles door elkaar gemixt werd. Daar zijn uiteindelijk de broers Dewaele het uithangbord van geworden. As Heard on Radio Soulwax part. II van Toomanydj's vind ik nog altijd een mijlpaal. Dat was toen nieuw en er staan weinig dingen op die nu gedateerd zijn. Ook artiesten als Green Velvet, Felix The Housecat, Carl Craig of Laurent Garnier staan er nog. Zij schoten eruit omdat er emotie of humor in hun muziek zat. Er zijn ook interessante nieuwe namen bij gekomen. Daft Punk, natuurlijk. Hun debuut Homework was een revolutionaire plaat. En van de huidige generatie hou ik van Trentemöller, Jacques Lucont, Hot Chip, Justice, Digitalism, Simian Mobile Disco, Erol Alkan, The Knive en - in een ander genre - CocoRosie."

Met andere woorden: Ackaert is mee met zijn tijd. Hoewel. Een iPod moet je bij hem niet zoeken. Op zijn zetel ligt een laptop, maar die dient om mee te werken, niet om muziek mee te downloaden. "iTunes vind ik griezelig", vertelt hij. "Voor mij moet muziek tastbaar zijn. Bij een plaat of cd hoort artwork. Ik luister ook niet graag naar muziek met minuscule koptelefoontjes. Thuis staat er altijd wel iets op. Dat kan net zo goed een soundtrack zijn. Ik heb ook een paar foute soundtracks liggen, zoals Jonathan Livingston Seagull van Neil Diamond. Bombastisch tot en met, maar wel leuk. Diamond heeft een fantastische stem. Om die reden luister ik ook naar Johnny Cash, Jacques Brel en zelfs Adamo. Is Adamo fout, dan kan mij dat niets schelen. Ik vind zelfs Boney M goed en dat zeg ik niet om de hippe uit te hangen."

Donderdag: Xander De Rycke, winnaar van de Comedy casino cup.

1 Solo Piano Gonzales

"Een Canadese pianist die in Parijs woont. Deze plaat klinkt à la Satie. Ik zet ze constant op. Na het faillissement van de Culture Club zijn de voorbije twee jaar niet de vrolijkste geweest. Misschien heeft het daar wat mee te maken."

2 Veneer José Gonzales

"Een andere Gonzales. Deze keer een gitarist, bekend van zijn cover van 'Heartbeats' van The Knife. Ik vind zijn muziek eenvoudig maar zeer mooi."

3 Symfonie nr. 3 Gòrecki

"Klinkt een beetje als Dood in Venetië van Mahler. Het is zeer langzaam, melancholiek en dramatisch. Ook wel triestig."

4 Alles van Nina Simone

"Nina Simone heeft fantastische nummers, gaande van zeer vrolijk, zoals 'See Line Women' en 'Sinnerman', tot erg triestig als 'Lilac Wine'. Maar ze heeft vooral een wondermooie stem."

5. Alles van Serge Gaingsbourg

"Enerzijds spreekt de figuur van Gainsbourg me aan. Anderzijds vind ik het een muzikaal genie. Gainsbourg is de Franse Prince, maar dan duizend keer beter."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234