Zondag 01/11/2020

Punkicoon John Lydon neemt revanche met PIL in AB

John Lydon, legendarisch dankzij Sex Pistols, verraste in de AB met PIL. (Foto: Alex Vanhee)Beeld UNKNOWN

Het reünieconcert van Public Image Limited (****) was op papier niet meteen iets om echt naar uit te kijken. Bands die weer samenkomen doen dat zelden om artistieke redenen, en de twee reünietournees van de Sex Pistols - John Lydons vorige groep - waren zo'n beschamende vertoningen dat de grondlegger van de punk zelfs bij zijn eigen publiek nog nauwelijks krediet genoot. De Ancienne Belgique raakte zaterdag bijgevolg niet uitverkocht.

Hoewel de meest recente cd van Public Image Limited (of PIL, als u gehaast bent) al van 1992 dateert en de band momenteel in een vernieuwde bezetting toert, houdt Lydon vol dat de groep altijd is blijven bestaan. De zanger is evenwel niet van zijn eerste leugen gebarsten. Lydon beweert met dezelfde overtuiging dat hij zijn medewerking aan een reclame voor Country Life-boter heeft verleend ("It's not about Great Britain, it's about great butter") om met dat geld PIL weer de baan op te krijgen, terwijl de hereniging van de Pistols genoeg heeft opgebracht om de staatsschuld van een middelgroot Afrikaans land mee af te lossen. In afwachting van nieuw materiaal frist Lydon op de huidige tournee eerst nog even het geheugen op en het moet gezegd: zo karikaturaal de optredens met de Pistols waren, zo snedig klonk PIL. Meer nog: het eerste half uur was ronduit briljant. 'Public Image' klonk als openingsstatement even vilein als in '79, 'Home' barstte uit de luidsprekers alsof er buskruit mee gemoeid was, en 'This Is Not a Love Song', destijds geschreven omdat de platenfirma om een liefdesliedje bleef zeuren, benaderde zowaar de magie van de studioversie. Lydon, in het soort pak waarmee kolonialen doorgaans op safari vertrekken, zorgde ervoor dat het geen goedkope nostalgietrip werd. Hij zong met vitriool op de stembanden, spuwde dat het een aard had (maar wel in een vuilbak die speciaal daarvoor op het podium was gezet), en was tussen de nummers door opvallend gevat. "I admire your tolerance", klonk het toen het publiek na de set hardnekkig om een bisronde bleef schreeuwen. Een gezonde dosis zelfspot is Lydon nooit vreemd geweest.

Stichtend voorbeeld

Ook de rest van de band speelde op scherp. Scott Firth, de enige echte nieuweling in het gezelschap, zorgde er met zijn bolle baslijnen voor dat in 'U.S.L.S. 1' een stevige dosis dub werd geïnjecteerd, en de creativiteit waarmee gitarist Lu Edmonds voor vrijwel elke song een nieuwe verpakking bedacht was indrukwekkend. Hij kneep compromisloze noise uit de snaren ('Poptones'), ging z'n banjo te lijf met een strijkstok ('Flowers of Romance') en haalde een elektrische saz boven (in het onheilspellende 'Albatross') zodat de set geen moment verveelde. 'Disappointed' groeide ondanks de titel uit tot een van de hoogtepunten in de set, en de bisronde, met glansrollen voor een fel 'Rise' en het samen met Leftfield opgenomen 'Open up'' gaf aan dat Public Image Limited na een set van dik twee uur geen teken van vermoeidheid vertoonde.

In 2011 klinkt PIL een stuk dynamischer dan veel van de jonge postpunkbands die zich vandaag op het geluid van de groep inspireren. Een verrassende conclusie. Maar tegelijk ook een hele opluchting. Al is het maar omdat we Lydon na zaterdag nooit meer met Britse boter zullen associëren.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234