Maandag 30/11/2020

Pukkelpop (1)

Killswitch Engage

Vrijdag, The Shelter, 22.45u

Killswitch Engage is Slayer niet, maar overtuigde vrijdagnacht toch als hoofdact in The Shelter. Toen frontman Jesse Leach na een uur krijsen, hossen en brullen triomfantelijk zijn vuist in de lucht stak, was dat een overwinningsgebaar. De groep uit Massachusetts had de verwachtingen krachtdadig ingelost.

Het vijftal stond met de attitude van echte krijgers op Pukkelpop. Hun metalcore klonk als van aanstormende pantsertroepen, maar bleef tegelijk verrassend melodieus. Dat zag je aan de continue wisselwerking met het publiek.

Nieuwe songs 'The Hell in Me' en 'In Due Time' gingen er in als gesneden koek. Leach en de drie gitaristen speurden constant de frontlijn af, terwijl de drumstokjes van Jordan Mancino van vers hout gespleten waren. Alle handen gingen op elkaar, en het aantal crowdsurfers nam indrukwekkend toe. Bij afsluiter 'My Last Serenade' had Killswitch de hele Shelter veroverd. Opdracht volbracht.

The Prodigy

Vrijdag, Main Stage, 00.45u

The Prodigy toonde zich anderhalf uur lang een jukebox die vastgekoppeld zat aan een batterij van beats. Kapitein Liam Howlett had brullende bassen mee, die seismische schokken veroorzaakten op je middenrif. Aangevuld met een drummer en een gitarist startte The Prodigy met 'Voodoo People', maar het was pas vanaf 'Breathe' en 'Omen' dat het publiek echt in de flow raakte.

De Britten hadden gordijnen, rustieke lampjes en een rookmachine bij en deden wat ze moesten doen: de massa aan het dansen krijgen. Maar de tijd toen deze gekke bende nog vernieuwend was, ligt helaas al in een ver verleden.

'Firestarter' stelde bovendien teleur met Keith Flint die duidelijk op routine zong, en ook 'Run With the Wolves' miste de nodige punch. MC Maxim kon Pukkelpop toch opnieuw opzwepen. The Prodigy eindigde zijn set met iedereen op de knieën, om tijdens de eerste break in 'Smack My Bitch Up' massaal een collectieve sprong in te zetten. Leuke gimmick, maar helaas ook hier geen muzikale uitschieter. Deze passage was te mak en te veel eenheidsworst om nog echt indruk te maken.

Clock Opera

Zaterdag, Marquee, 13.05u

Clock Opera had er overduidelijk wél zin in zaterdagmiddag. Terwijl de Marquee langzaam volstroomde, bouwden de vier Britten hun set mooi op. Clock Opera speelde met een sound waar je na twee slopende dagen meteen vrolijk van werd. Ze doorspekten frisse beats met klavecimbel en gerammel op pannen en blikken dozen.

'A Piece of String' huppelde dan weer op een Hawaïaans gitaartje, roffelende drums en kakelverse breakbeat. De frontman en toetsenist zongen mooi samen, en sloten de korte set af met warme stemmen tijdens een feestelijk 'Lesson No. 7'. Het was de laatste keer dat ze hun debuutalbum Ways To Forget hadden gespeeld, gaf zanger en sampler Guy Connelly nog aan. Na Pukkelpop kruipt Clock Opera de studio in en volgt "de wedergeboorte". Hun passage in Kiewit beloofde alvast veel goeds.

Andy Burrows Zaterdag, Club, 19.35u

Andy Burrows moest opboksen tegen een gebrek aan interesse en een slechte klank. De blonde zanger had een rustieke lampenkap, een oude globe en drie muzikanten bij, en wisselde zelf voortdurend tussen akoestische gitaar en piano. Zijn zomerse popliedjes klonken op Pukkelpop echter veel minder subtiel dan op plaat.

'Shaking the Colour' en 'Another Picture of You' verzopen in brullende bassen, waardoor je de celliste zelfs niet hoorde. De geluidsmixer had duidelijk zijn dagje niet, want ook Burrows' zang raakte meermaals overstuurd. Toen 'Hometown' en een mooi 'Keep on Moving on' werden ingezet was dat euvel eindelijk verholpen, maar toen was het publiek in de Clubtent al fel uitgedund.

Lamb of God Zaterdag, Shelter, 22.25u

The Shelter stroomde wel een laatste keer helemaal vol voor Lamb of God. Het had weinig gescheeld of deze metalband uit het Amerikaanse Virginia bestond niet meer. Zanger Randy Blythe werd vorige zomer in Tsjechië aangehouden, omdat hij volgens autoriteiten verantwoordelijk was voor de dood van een concertganger.

Daar bleek niets van aan, maar de frontman zat toch meer dan een maand in de cel en er volgde een rechtszaak. De zanger droeg 'Ruin' op aan iedereen die er vorig jaar bij was op Graspop, enkele dagen voor hij van zijn vrijheid werd beroofd. Blythe sprong, zong en rende zich rot zaterdag, als een leeuw die losgelaten was uit zijn kooi. Het vijftal spuwde groovende metalsongs als een geoefende machine, en brulboei Blythe was overduidelijk blij opnieuw op een podium te staan. Hij gromde zich te pleuris en predikte voor de massa. Na 'Black Rebel' nam Lamb of God afscheid onder een zee van duivelshoorns.

Foals

Zaterdag, Main Stage, 18.45u

Foals deed gekke dingen met de festivalgangers. De indierockers uit Oxford sloegen de hormonenspiegel van menige meisjes omhoog, en ook een jongeman kon zich niet inhouden. Hij deed al zijn kleren uit, tot groot jolijt van Yannis Philippakis. De zanger droeg 'Two Steps, Twice' op aan die blote vent, en ging zelf met zijn gitaar de massa opzoeken. Foals bouwde songs als 'Olympic Airways' en 'Red Socks Pugie' laag na laag op, met synths en gitaren. Maar die subtiliteit ging op het hoofd-podium soms wat verloren. Om meer impact te maken stond dit Britse vijftal beter in een tent geprogrammeerd. Nu was hun doortocht leuk, zonder meer.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234